بصیرت: در آخرین ساعات چهارشنبه ششم آذرماه (26نوامبر 2008) صدای شلیک در ایستگاه راه آهن شهر بمبئی درهند، سرآغاز ماجرایی بود که پس لرزه های آن همچنان ادامه دارد.
کمتر ازیک ساعت بعد دو هتل مجلل این شهر- هتل تاج محل و اوبرویی- و چند نقطه دیگر نیز مورد هجوم افراد مسلح قرارگرفت.
شدت و گستردگی حملات دولت و نیروهای امنیتی هند را غافلگیر کرده بود. ساعاتی بعد یک گروه ناشناخته به نام «مجاهدین دکن» مسئولیت این عملیات را برعهده گرفت.
بالاخره پس از حدود 60 ساعت درگیری میان پلیس و افراد مهاجم این غائله پایان یافت. دراین حادثه حدود 200 تن از جمله 20 خارجی کشته و 300 نفر هم مجروح شدند.
تمامی مهاجمین که تقریبا 10نفر بودند نیز کشته شدند و تنها یک نفر توسط نیروهای امنیتی هند دستگیر شد.
از همان ابتدا مشخص بود ادعای انجام چنین عملیات گسترده ای توسط یک گروه مجهول الهویه به نام «مجاهدین دکن» تنها یک آدرس غلط است. اما به راستی چه کسی پشت این ماجرا بود؟
مقامات هندی از ابتدای شروع ماجرا به صورت مستقیم و غیرمستقیم انگشت اتهام را به سوی همسایه غربی خود - پاکستان - نشانه رفتند.
رسانه های بین المللی و غربی نیز با استفاده از این فرصت باردیگر مسلمانان را به تروریسم متهم کردند.
هند گروه «لشگر طیبه» را به عنوان عامل این حادثه معرفی کرده و ازطریق آمریکا و شورای امنیت فشار فراوانی به اسلام آباد واردکرد.
پاکستان هم تحت تاثیر این فشارها با حمله به چند مقر این گروه، رهبر و تعدادی از اعضای آن را بازداشت کرد.
اما این پایان داستان بمبئی نبود. ابعاد این ماجرا همچنان دهلی نو و هند را به خود مشغول کرده است. از هفته پیش ارتش پاکستان به حالت آماده باش کامل درآمد و اینک نیز نیروهای نظامی دو کشور در خطوط مرزی در برابر یکدیگر صف آرایی کرده اند.
احتمال بروز جنگ چهارم میان پاکستان و هند، امنیت منطقه و حتما جهان را تهدید می کند و همین مسئله باعث ابراز نگرانی و اقدامات دیپلماتیک کشورها و نهادهای بین المللی مختلف شده است. دهلی نو و اسلام آباد هردو از قدرت هسته ای برخوردارند و همین مسئله به نگرانی ها دامن می زند.