بصیرت:واقعیت امر این است که تحولات سیاسی امروز عراق و منطقه در فقدان و فروپاشی رژیم بعث کاملا دگرگون گشته و با سرنگونی حکومت دیکتاتوری صدام ، دوره فعالیت گروه های تروریستی چون مجاهدین خلق و پ.ک.ک در عراق به سر آمده است . نظام سیاسی جدید با اذعان به ماهیت تروریستی این گروه ها و تنفر عمومی منطقه ایی نسبت به اقدامات تروریستی آنها سعی دارد با لحاظ کردن منافع ملی و مردمی کشورش ، عراق را به مکان امن و دور از دسترس تروریست ها تبدیل نماید . "سازمان مجاهدین خلق یک سازمان تروریستی است و بنابراین نمی تواند در عراق فعالیت کند، زیرا این امر با قانون اساسی ما مغایر است". سخنان فوق مربوط به نوری مالکی نخست وزیر عراق در روز پنج شنبه در مراسم تحویل مسئولیت اداره و کنترل منطقه سبز از نیروهای آمریکایی توسط نیروهای عراقی مطابق با مفاد توافق نامه امنیتی میان دو کشور است . وی در ادامه افزود : "ما با آنها (گروهک تروریستیمجاهدین خلق) بر اساس اصول قانونی رفتار خواهیم کرد و آنها را مجبور نمی‌کنیم که به ( ایران ) بازگردند ولی به کسانی که می‌خواهند باز گردند فرصت می‌دهیم به کشورشان یا مکانی دیگر که می‌خواهند بروند ولی عراق مکانی جایگزین برای حضور آنها نخواهد بود "علاوه بر این ، علی دباغ سخنگوی دولت عراق نیز روز چهارشنبه اعلام کرده بود که ": دیگر برای آنها ( سازمان مجاهدین خلق ) در عراق جای اقامت وجود ندارد ."اظهارات فوق مقامات عراقی که پیش از این نیز همواره به صراحت مورد تاکید قرار گرفته بود نشان دهنده عزم جدی دولت عراق مبنی بر اخراج تروریست های مجاهدین از خاک این کشور است . این اصرار و پافشاری دولت عراق به اندازه ایست که پرداختن به چرایی آن تا حدی روشن کننده بسیاری از مسا ئل مربوط به آنهاست . عراق کنونی با عراق دهه سصت ه . ش کاملا متفاوت است . و این موضوعی است که سازمان تروریستی مجاهدین خلق حاضر به درک آن نیست . از آن زمان که سازمان مجاهدین خلق از فرانسه رانده شده و با خیانت به ملت ایران دست دوستی صدام را فشرد حدود بیست و پنج سال می گذرد و در این مدت تحولات زیادی روی داده که مهمترین آنها سقوط السیدی شان ، صدام حسین است. با سقوط صدام هرچند سر کرده های فرقه این بار علنا تحت چتر حمایتی قدرتی قرار گرفتند که تا پیش از این با عنوان امپریالیسم جهانی بر طبل مبارزه با آن می کوبیدند اما عملا بهترین حامی خود را از دست دادند . صدام که از این گروه تروریست برای مقاصد ضد ایرانی خود استفاده می کرد امکانات متعدد مالی ، سیاسی ، و سرزمینی در اختیار آنها قرار داده بود ، که مهمترین آنها واگزاری پادگان " معسگر خالص " است : پادگانی که مجاهدین خلق بعد از سقوط صدام آن را پادگان اشرف نامیدند.واقعیت امر این است که تحولا ت سیاسی امروز عراق و منطقه در فقدان و فروپاشی رژیم بعث کاملا دگرگون گشته و با سپری شدن حکومت دیکتاتوری صدام ، دوره فعالیت گروه های تروریستی چون مجاهدین خلق و پ.ک.ک در عراق به سر آمده است . نظام سیاسی جدید با اذعان به ماهیت تروریستی این گروه ها و تنفر عمومی منطقه ایی نسبت به اقدامات تروریستی آنها سعی دارد با لحاظ کردن منافع ملی و مردمی کشورش ، عراق را به مکان امن و دور از دسترس تروریست ها تبدیل نماید . مقامات کنونی عراق به این موضوع کاملا واقفند که برای گام گذاشن در مسیر توسعه سیاسی و اقتصادی باید امنیت را در سطح داخلی تامین کرده و به حفظ امنیت در سطح منطقه ایی آن کمک نمایند. لذا در این راستا اخراج تروریست هایی که خاک این کشور را پایگاه فتنه و نا آرامی قرار داده اند امری ضروری است .از طرفی سازمان مجاهدین خلق در سال 1991 در سرکوب شورش شیعیان و کشتار زنان و کودکان کرد در عملیات موسوم به مروارید در نقش ارتش خصوصی صدام ظاهر شده و اقدامات تروریستی آنها بر ضد مردم عراق به خوبی در یاد و خاطر افکار عمومی این کشور باقی مانده است . خواست و تمایل مردم برای اخراج این تروریست ها به اندازه ایی است که حکومت نمی تواند به آنها بی توجه باشد . به عنوان مثال در یک نمونه " داغر الموسوی " رئیس کمیته عشایر در مجلس نمایندگان عراق در سخنانی در نشست عشایر حنوب در تابستان سال جاری گفت :" عشایر جنوب عراق با وجود هر گونه سازمان تروریستی در خاک عراق به ویژه سازمان مجاهدین خلق که جنایت های زیادی را در زمان رژیم بعث علیه مردم عراق مرتکب شده است ، مخالفند"تنفر عمومی عراقی ها از تروریسم حال تروریسن القاعده باشد یا مجاهدین خلق ، که در پاک سازی تروریست های القاعده از خاک این کشور خود را نشان داد و بی اعتباری فرقه مجاهدین خلق به دلیل سابق تروریستی علیه مردم عراق از دلایلی است که بقای تروریست ها ی مجاهدین را در سراشیبی زوال قرار داده و این موضوع مهمی است که هنوز از سوی سرکرده های فراره آنها درک نشده است .