اعلام خبر«دستگیری 15 تفنگدار دریایی انگلیسی توسط مرزبانان دریایی جمهوری اسلامی ایران»برای اصحاب رسانه های بین المللی و صاحب نظران از چنان اهمیت و برجستگی در میان اخبار موجودبرخوردار بود که ورای اصل خبر و تعلق حرفه ای همه بدنبال ترسیم چگونگی فرجام این خبر بهت آور بودند. باور این خبر برای مقامات دولتی انگلیس بسیار سخت بود و سخت تر از آن برای مردم انگلیس بود که زخم نشسته بر پیکر آنها که ناشی از بی کفایتی دولتمردانشان بود و به واسطه ورود غیرمجاز هشت تفنگدار آنها حدود دو سال قبل به آبهای سرزمینی ایران و بازداشت شدن و تحقیر شدن انگلیس ایجاد شده بود التیام نیافته است. در برخورد با این اقدام تجاوزکارانه سه گزینه پیش روی جمهوری اسلامی ایران وجود داشت:الف- آزادی فوری و بی قید و شرط تفنگداران متجاوز ب- برخورد شدید و سختگیرانه با نظامیان دستگیر شده ج- برخورد هوشمندانه و محاسبه گرایانه با هدف تامین منافع قابل حصول از موضوع مربوطه.با توجه به پیامدهای انتخاب هریک از گزینه ها که به نوبه خود طرفدارانی داشت می بایست با موضوع دقیق تر و سنجیده تر برخورد می شد. رفتار تاریخی دولتمردان انگلیسی با ملت ایران و بسیاری از ملت های دیگر که ظاهری آمرانه، فخرفروشانه با طعمی تلخ و باطنی بسیار گزنده و آزاردهنده داشت، ایجاب می کرد حالا که نیروهای نظامی انگلیسی دم به تله داده اند و گرفتار دستان توانمند مرزبانان دریایی ایران شده اند، از گزینه اولی گذشت. وجه مشترکی که انتخاب هریک از دو گزینه باقیمانده را موجه می ساخت برخورداری هردو گزینه از زمینه نمایش قدرت و اقتدار ایران و تحقیر دولت انگلیس بود که می توانست با یک گوشمالی- که بیشتر بر ژستهای توخالی مقامات انگلیسی و بی اعتنایی محض نسبت به آن و ایستادگی به مواضع جمهوری اسلامی قرارداشت، بناگردیده بود : به اوج برسد. با این تفاوت که گزینه«ج» با اشراف دقیق برموضوع کارآمدتر می توانست شکل و زمان خاتمه موضوع را اعلام کند. با انتخاب گزینه«ج»نیروهای بازداشت شده انگلیس در دستگاه آبمیوه گیری جمهوری اسلامی ایران قرار گرفتند و زمانی به دولت انگلیس تحویل داده شدند که باوجود حمایت همه جانبه رسانه ها و نهادهای بین المللی از استعمارگر پیر و فرتوت انگلیس، به اعتراف تمامی این مجموعه های حمایت کننده، ایران به خواسته مورد نظر خود رسیده بود و آنها تبدیل به تفاله هایی شده بودند که از حیث سیاسی به هیچ وجه به کار بازسازی چهره تحقیرشده و لطمه خورده دولت بلر نمی آمدند کمااینکه اقدامات دولت انگلیس پس از بازگشت این افراد دراین راستا بی نتیجه ماند.