پوریا هادىپور
قوای همه را با ترویج اختلاف، دشمنی، کینه خانوادگی، قحطی، بیماری و کمبود چنان فرسوده می سازیم که غیر یهود هیچ گریزگاهی جز توسل به ثروت و قدرت ما پیش روی خود نیابد. (1)
سینمای یهودی یا شیطان پرستی (2)
یهودیان هنر عکاسی تصویر متحرک (سینما) را اختراع نکرده اند؛ در زمینه پیشرفت مکانیکی یا تکنیکی سینما نیز قدم موثری بر نداشته اند. آنها در پرورش هنرمندان بزرگ، اعم از نویسنده یا بازیگر که مواد مصالح اصلی پرده سینما را فراهم می کنند نقشی نداشته اند. عکاسی متحرک، همچون سایر چیزهای سودمند دنیا، منشأ غیریهودی دارد. اما بنا بر فرصت طلبی عجیب و منحصر به فردی که یهودیان را بزرگترین رندان جهان ساخته است، منافع حاصله از سینما نصیب مبتکران و پایه گذاران آن نشده بلکه قسمت غاصبان و سودجویان هنر گشته است.
وقتی در همه ساعات روز و شب میلیونها نفر از مردم در برابر در ورودی سالنهای سینما ازدحام می کنند و بی اغراق در تمامی نقاط مسکونی کشورها صف های بی انتهایی از انسانها به این منظور تشکیل می شود، ارزش دارد بدانیم چه کسانی آنها را به سینما می کشانند، وقتی آنها خاموش و بی حرکت در سالنهای تاریک نشسته اند چه کسانی بر ذهنشان تاثیر می نهند و در حقیقت چه کسانی انبوه عظیم نیرو و اندیشه بشری را که توسط القائات سینما شکل گرفته و هدایت می شود، در اختیار گرفته و کنترل می کنند.
چه کسی بر قله این کوه سلطه ایستاده است؟ پاسخ این است: صنعت سینمای ایالات متحده و تمام دنیا منحصرا تحت سلطه مالی و معنوی یهودیانی است که افکار عمومی را کنترل می کنند.
جنبه اخلاقی و معنوی تاثیرات سینما اکنون یک مسئله جهانی است. هر آنکه وجدان اخلاقی بیداری دارد، از آنچه در حال انجام است و آنچه باید انجام شود بخوبی آگاه است. سینما پدیده ای است که ذوق و سلیقه را از بین می برد و اصول اخلاقی را تضعیف می کند و نباید آن را به خود واگذاشت. اما وجه تبلیغی سینما خود را با این صراحت به مردم نشان نمی دهد. اشتیاق جریان های مختلف برای برخوردار شدن ازحمایت سینما حاکی از آن است که سینما به مثابه یک نهاد تبلیغی عظیم شناخته شده است. شواهد فراوانی وجود دارد دال بر اینکه مسئولان مالی و تبلیغی یهود این جنبه سینما را از نظر دور نداشته اند. تبلیغات سینمایی به صورت فعلی را می توان چنین توصیف کرد:
این تبلیغات در خصوص یهود سکوت می کنند. یهودیان به جز در موقعیت ها و شرایطی فوق العاده مطلوب و دلپذیر بر پرده سینما ظاهر نمی شوند. همچنین تبلیغات سینمایی یهود مذاهب دیگر را مورد تهاجم قرار می دهند. یک خاخام یهودی جز در بهترین و آبرومندانه ترین کسوت ها بر پرده تصویر نمی شود. او با همه شکوه و وقار مقام و منزلت خویش و تا آنجا که ممکن است به شکلی جذاب وموثر نمایش داده می شود. روحانیون مسیحی، چنانکه هر سینمارو حرفه ای به سهولت به یاد می آورد، به اشکال مختلف ، از مضحک گرفته تا بزهکار، بد جلوه داده می شوند. این شیوه برخورد مشخصا یهودی است همچون بسیاری از القائات پنهان و ناشناخته در زندگی ما که منشأ یهودی دارند هدف از این کار این است که هر اندیشه آمیخته به احترام و مودبانه ای درباره روحانیت حتی المقدور نقض و خنثی گردد.
مسائل دیگری در حوزه سینما وجود دارد که شایان ذکر است. یکی استفاده فزاینده از مولفان غیریهود برای تولید تبلیغات یهودی است. بسیاری از آثار نویسندگان مشهور غیریهودی به وسیله تولیدکنندگان یهودی بر پرده رفته اند. این آثار از نظر تبلیغی موثرترند زیرا از پشتوانه نام های مشهور در عالم ادبیات برخوردار هستند. اینکه این مسئله تا چه اندازه به تمایل نویسندگان به وارد شدن درحوزه تبلیغات طرفدار یهود مربوط می شود و تا چه حد به اکراه آنان از رد پیشنهادهای محبت آمیز اشخاص صاحب نفوذ و ثروتمند سینما که مبالغ هنگفتی به آنان پرداخت کرده و حتی حاضرند بیشتر پرداخت کنند باز می گردد، موضوع دیگری است.(3)