صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

محرومیت زدایی

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۲۹ دی ۱۳۸۷ - ۱۱:۵۲  ، 
شناسه خبر : ۷۱۲۷۴

بصیرت: اقتصادی
1- پس از محاصره نظامی و بستن تمام گذرگاهها به سوی غزه و کنترل ورود و خروج ساکنان غزه ارتش اسرائیل آنان را کاملا در محاصره اقتصادی قرار داد تا به زعم خود آنها را وادار به عقب نشینی نماید.
2- وقتی محاصره اقتصادی جواب نداد ارتش اسرائیل تصمیم به گشودن آتش از زمین و هوا و دریا که در نوع خود از شدیدترین و سنگین ترین تهاجم خود طی 60 سال گذشته نمود تا بلکه با ارعاب ساکنان غزه آنان را از پای در آورد.
3- وقتی حجم آتش سنگین ارتش اسرائیل نتوانست نیروی مقاومت را سرکوب کند اقدام به جنگ زمینی نمودتا بلکه کار اسرائیل را یکسره کند.
وقتی ارتش اسرائیل برای ادامه پیشروی و تجاوزات خود به دیوار دفاعی و مردمی غزه برخورد کرد،‌ناکامی و شکست را در خود احساس کرد. وقتی این ناکامی همراه با تلفات محاسبه نشده بر اردوگاه اسرائیل سایه افکند،‌حامیان این جنگ از جمله مصر،‌اردن و عربستان و دیگر کشورهای عربی به تکاپو افتاده و به جای محکوم کردن اسرائیل، حماس را تحت فشار گذاشتند که آتش بس پیشنهادی سازمان ملل را بپذیرد. گرچه تعلل کشورهای عربی چراغ سبزی برای نابودی مقاومت داده می¬شد.
اما آنان از حماس خواستند که آتش بس را بپذیرد. در دی ماه 1387 ، شورای امنیت قطعنامه 1860 را به تصویب رساند،‌ و از طرفین خواست که آتش بس را بپذیرند. این قطعنامه هیچ اشاره ای به تعیین متجاوز، ‌تنبیه متجاوز نداشت و تنها به آتش بس اکتفا شد که بر ابهامات موجود در راه پذیرش آتش بس می افزاید.
گذشته از آن این قطعنامه از نظر سیاسی برای تأمین نظر اسرائیل به تصویب رسیده است.
آتش بس در این شرایط جزء جایزه دادن به اسرائیل نیست و نایل ساختن او و طرفدارانش به خواسته هایشان نبود،‌ زیرا ارتش اسرائیل بخشهای مهمی از نوار غزه و دیگر سرزمینهای فلسطین را در اشغال داشت و حاضر به عقب نشینی از اراضی اشغال شده نیست و ممکن است ارتش اسرائیل که با اشغال گری به سر پای خود ایستاد. مدعی شود که بخشهای اشغال شده اخیر نیز به خاک اسرائیل ملحق شود.
در این شرایط حماس باید ضمن تمایل به خاتمه دادن جنگ بر دستیابی به آتش بس شرافتمندانه که تأمین خواسته های بر حق حماس را اجابت کند تأکید نماید.
مواضع حماس بوی‍ژه اسماعیل هنیه در این مرحله از جنگ باید حول محور زیر باشد:
تبیین استراتژی مقاومت مردمی و دفاع همه جانبه با تکیه بر بسیج عمومی برای مقابله با تجاوز دشمن برای تأمین دو هدف صورت گیرد: 1- جلوگیری از پیشروی دشمن و وادار ساختن دشمن به عقب نشینی که این رخداد در حال حادث شدن است.
2- تنبیه و پشیمان ساختن متجاوز و محو هرگونه اندیشه و مقاصد تجاوزکارانه بعدی
3- تغییر ماهیت عقیدتی و سیاسی جنگ با تأکید بر مفهوم جنگ اسلام و کفر و اسرائیل عامل آمریکا ،‌در واقع مفهوم به هم پیوستگی جنگ و ایدئولوژی ماهیت تجاوز دشمن را آشکار خواهد ساخت.
4- ایجا ساختار و سازمان دفاعی برای مقاومت همه جانبه به منظور هماهنگی بیشتر در اداره جنگ
5- مدیریت بحران: بی ثباتی حاصل از پیامدهای تجاوز با دعوت مردم به آرامش و تبدیل التهابات سیاسی و مناقشات درونی به نگرانی از تهدید موجودیت مقاومت و دولت حماس
6- بهره برداری از وقوع تجاوز و جنگ برای نقد و نفی مشروعیت سیاسی-اعتقادی و خوی وحشی¬گری اسرائیل
بطور کلی دولت هنیه در این مرحله از جنگ در برابر خصم متجاوز باید چند هدف کلی را دنبال کند:
1- ارتقای روحیه مردم در مقابله با ترفندهای فراگیر جنگ روانی دشمن
2- افزایش انگیزه مقاومت و دفاع در مردم و جلب حمایت آنها برای ادامه نبرد تا پیروزی
3- حفظ و گسترش حضور مردم در صحنه های سیاسی –اجتماعی در جهت مقابله با فشارهای سیاسی و تبلیغاتی دشمن

نام:
ایمیل:
نظر: