شکست بزرگ

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
خدا را صمیمانه شاکریم که به این وعده هایش عمل کرد: «کان حقا علینا نصرالمومنین. حقی است بر من که مومنین را یاری کنم.» «ولینصرن الله من ینصره. خداوند یاری می کند کسی را که او را یاری کند.»
«ان تنصروالله ینصرکم. اگر خدا را یاری کنید، خدا شما را یاری می کند.»
خدا را شاکریم که به مردم ستمدیده و مصیبت زده غزه این توان و استقامت را داد تا لحظه ای از فکر مقاومت فارغ نشوند و جانانه بایستند و سرانجام پیروز شوند.
خدا را شاکریم که با افزودن بر شجاعت و جانبازی و انگیزه مقابله و تهاجم بر دشمن پلید صهیونیستی در وجود رزمندگان حماس و سایر مجاهدین فعال در میدان کارزار، ادامه پرتاب موشک های مرگ آور در پر شدت ترین اوقات درگیری را برای آنها ممکن ساخت و در نهایت آنها را مقتدرانه به پیروزی رساند.
خدا را شاکریم که دو پیام مقام معظم رهبری در خصوص تجاوز وحشیانه صهیونیست ها به نوار غزه را کوبنده و خردکننده بر قلب رژیم صهیونیستی نشاند و روح مبارزه و مجاهده را در بین مردم غزه و مجاهدین آن مضاعف کرد.
خدا را شاکریم که پس از بیست و دو روز دعا، دست های مسلمانان جهان و به ویژه مردم ایران که عاجزانه برای پیروزی غزه و نجات آنها از چنگال خونین و خصلت خون آشام صهیونیست ها به آسمان دراز شده بود را خالی برنگرداند و به پاس وحدت و خلوص در استعانت، پیروزی را به مردم غزه ارزانی داشت.
خدا را شاکریم که مردمان مختلف را در اقصی نقاط جهان متوجه ددمنشی صهیونیست های جنایتکار کرد و آنها را برای دفاع از مظلومیت غزه پرانگیزه به خیابان ها کشاند.
خدا را شاکر هستیم که با رسوا ساختن صهیونیست های ظاهرساز و برخی سران منافق عرب و دریدن پرده تزویر آنها چهره پلید و عمق خیانت و جنایت آنها نسبت به مردم فلسطین را آشکار ساخت.
خدا را شاکریم که این توفیق و موهبت را به ملت، دولت و نظام اسلامی ایران عرضه کرد تا پرتلاش در صف اول دفاع از مظلومین جهان و به ویژه ملت مظلوم فلسطین دیده و شناخته شود.
استقامت جانانه و غرورآفرین مردم غزه و رزمندگان سلحشور آن خطه در برابر تهاجم جنون آمیز صهیونیست ها به سران خونخوار رژیم جعلی صهیونیستی فهماند که دوره جنایت آفرینی مانند دیر یاسین، صبرا و شتیلا، کفر قاسم و... که بدون مجازات از سوی فلسطینی ها بماند به سر رسیده است.
سران مغرور و کودن رژیم جعلی صهیونیست که از عبرت های جنگ 33 روزه با حزب الله لبنان درس نگرفتند وضعیت خود و فلسطینی ها را مشابه وضعیت سال های دور می دانند که هر جنایتی را بی محابا انجام می دادند بدون اینکه پیامد و مجازاتی برای آنها در میان باشد. جنگ 33 روزه به آنها اعلام کرد که اوضاع تغییر یافته اما آنها باور نکردند و بر این گمان بودند که جنگ 33 روزه یک اتفاق و استثنا بوده و تکرارنشدنی است.
این جنگ به وضوح نشان داد که ایمان مستحکم چگونه می تواند ارتشی را که به سلاح های فوق مدرن مجهز است به زانو درآورد.
اگر در بررسی جنگ 33 روزه بیشتر اشخاصی مورد توجه قرار گرفته بودند در «وینوگراد 2» این ارتش رژیم صهیونیستی است که در کنار افراد می بایست مورد نقد جدی قرار گیرد. شاید مهمترین نکته در این بحث این باشد ارتشی که در برابر دو سازمان شبه نظامی شکست می خورد و از پیشرفته ترین تجهیزات برخوردار است، مشکلش تجهیزات نیست، مشکل چنین ارتش ریشه در عقاید و باورها دارد، در بخش ناپیدای این ارتش نجوایی وجود دارد که به گوش سران رژیم جعلی صهیونیستی نمی رسد. این نجوا می گوید این سرزمین متعلق به فلسطینی ها است نه اسرائیلی ها. آنکه صاحب حق است برای حفظ حقش به استقبال مرگ می رود و نا حق از مرگ فرار می کند.
بیشترین چیزی که در جنایت گسترده صهیونیست ها نظر افکار عمومی جهان را به خود جلب کرد عمق جنایت صهیونیست ها و استفاده آنها از سلاح های ممنوعه و ناشناخته و نیز گلوله باران مراکزی بود که از نظر قوانین بین المللی مصونیت دارند. این کشتار فجیع و کاملا بی رحمانه کار را به جایی رساند که بسیاری از مراکز حقوقی و سیاسی جهان، خواهان محاکمه سران رژیم صهیونیستی به عنوان جنایتکاران جنگی شده اند. اما جالب این است که پیش از سر گرفتن چنین محاکمه ای این افراد در دادگاه افکار عمومی محاکمه به مرگ محکوم شده اند. یعنی از امروز به بعد آتش افروزان این جنایت هولناک یعنی اولمرت، باراک، لیونی و اشکنازی محکوم به مرگ هستند و ادامه حیات آنها معنایی ندارد. یقینا این جنایتکاران به آخر خط زندگی کثیف خود رسیده اند و مجامع بین المللی باید مجازات آنها را با جدیت تمام دنبال کنند.
ضربه ای که برخی از سران کشورهای عربی مانند: مصر، عربستان و اردن به مردم مظلوم غزه زدند کمتر از ضربه و جنایت صهیونیست ها نبود. دست آنها در همدستی کامل در جنایت آفرینی علیه مردم غزه برای همگان رو شده است این نامسلمانان با همکاری با رژیم صهیونیستی دلگرمی و عطش آنها را برای کشتار مردم بی دفاع غزه افزایش می دادند غیبت آنها در نشست دوم و کارشکنی آنها برای جلوگیری از برگزاری این نشست تنها یکی از نشانه های خیانت آنها است. آنها در حمایت از رژیم صهیونیستی برای کشتار مردم غزه تا آخرین نقطه پیش رفتند و هنگامی که یقین کردند در قماری سرمایه گذاری کردند که همه بازیگران آن از جمله آمریکا، اتحادیه اروپا شورای امنیت، سازمان ملل و سران رژیم صهیونیستی و خود آنها بازنده اند بلافاصله تغییر موضع دادند و هوادار ملت مظلوم غزه شدند اما این رنگ عوض کردن برای آنها و دیگرانی که در این قمار اهریمنی شرکت داشتند سودی ندارد و همه آنها بازنده و شکست بزرگ وتاریخی را متحمل شدند. حکام خائن عرب برای ترمیم چهره کریه خود تنها یک راه دارند آنها می بایست پس از توبه و عذرخواهی از مردم مسلمان جهان تمام تلاش و مساعی خود را به کار گیرند که در دیپلماسی پس از آتش بس تمام حقوق و خواسته های به حق حماس برآورده شود، زیرا رژیم شکست خورده اسرائیل برای جبران شکست مفتضحانه اش در جنگ نظامی امید زیادی به عرصه دیپلماسی دارد و همچنان به ادامه خیانت حکام عرب می اندیشد.
در معرکه پاکان و آلودگان یکی از سیاه بخت ترین افراد جرج بوش رئیس جمهور منفور آمریکا بود که بین برگه سیاه و سفید برگه سیاه را برای منظم کردن به پرونده سراسر جنایتش به عنوان آخرین برگ انتخاب کرد. سکوت دولت آمریکا به ریاست بوش در برابر جنایت صهیونیست ها بهترین تشویق برای جنایت آفرینی گرگ های صهیونیستی بود تا مگر بوش ابله در پرونده اش حداقل یک پیروزی داشته باشد اما دلاور مردی حماس و پایداری غزه این خواسته بوش را به یک حسرت ابدی تبدیل کرد. از امروز به بعد و در عرصه دیپلماسی تلاش صهیونیست ها با حمایت کشورهایی که در دوران نبرد به اشکال مخلتف زمینه را برای پیروزی آن فراهم می ساختند و در نهایت به یمن استقامت و پایداری مردم غزه و اراده خداوند منان اینگونه نشد، بر یک بحث متمرکز می شود؛ عدم دسترسی حماس به سلاح و تجهیزات نظامی. صهیونیست ها برای رسیدن به این خواسته پیشتر رفتند و با آمریکا در این زمینه توافقنامه ای را امضا کردند تا در ادامه سایر کشورهای دخیل در بحث را به این سمت هدایت کنند. آینده حماس و ثمره خون شهدای جنگ 22 روزه و حاصل تمام تلاش های این مقطع ماندگار ازتاریخ مبارزه با رژیم صهیونیستی همه و همه در گرو همین نکته است و حماس و کشورهای حامی آن نباید به صهیونیست ها و حامیانشان اجازه دهند تا حماس را از این حق حیات محروم کنند. حماس یک دولت قانونی با تمام معیارهای پذیرفته شده جهانی است و لذا حق دارد برای ایجاد نظم و امنیت و دفاع از سرزمین و مردمش سلاح خریداری کند و مانند هر دولت مشروع دیگری برای خود امنیت داخلی و خارجی ایجاد کند. پذیرش عدم دسترسی حماس به سلاح های مورد نیاز به معنای مرگ حماس و نابودی فداکاری ها و دستاوردهای جنگ 22 روزه است. حماس زمانی زنده است که موشک هایش برای پاسخ به ظلم و تجاوز صهیونیست ها بتواند به پرواز درآید.
نکته آخر اینکه چنانچه صهیونیست ها در این جنگ پیروز می شدند این پیروزی بی معنا بود زیرا زمین پرعشق دل فلسطینی به سرزمین فلسطین خاک مستعد و آماده ای است که پیوسته در آن بذر مقاومت رشد می کند و هیچ گاه از این سنت الهی باز نمی ماند زیرا تعلق سرزمین فلسطین به فلسطینی ها یک حقیقت مسلم تاریخی است. به امید پیروزی کامل ملت فلسطین به صهیونیسم جنایت پیشه.
ان شاءالله