بصیرت: عالم کنونى به یک معنا در کشاکش فرزانگان و دیوانگان است. قدرت اگر با فرهیختگى توأم نباشد، دیوانگى پیشه مى کند و دیوانه وار شورش مى نماید، مى آشوبد و سرکوب و تخریب مى کند.
او که در چشم به هم زدنى ناکازاکى و هیروشیما را به تلى از خاک تبدیل مى کند و هم او که از عرشه ناو جنگى وینسنز، دالان شناخته شده هواپیماى مسافرى را نشانه مى رود و اندکى پس از آن مدال شجاعت بر گردن فرمانده ناو مى آویزد، آیا او حظى از رزمندگى با خود دارد ! و تو گمان مبر که ما از جنگ مى هراسیم، حاشا و کلا که چنین باشد! ما مرد جنگیم! اما سال هاست که رزمندگى را در آئینه فرزانگى مى یابیم. در طلیعه سپاه پیامبر پیکى بانگ بر مى داشت که به درختان آسیب نرسانید، آب ها را مسموم نکنید، آتش نزنید و به زنان و فرزندان کارى نداشته باشید و.// آرى! ما مرد جنگیم و کماکان برآنیم که راه قدس از کربلاى حسین (ع) مى گذرد و تو خود مى دانى که حسین (ع) تشنه لب، علیه آلاف التحیه و الثناء خود پیش تر بر تشنگان یزیدى رحم آورد و به غایت او و یارانش در برابر دیوانگان، فرزانه جنگیدند و نماد سلحشورى و فرزانگى عالم شدند و از این رو بود که راه گاندى و هندوستان جدید هم از کربلا گذشت و اکنون نیز راه بسیجیان حماس نیز از کربلا مى گذرد.
آرى! جنایتکاران جنگى، حظى از رزمندگى نبرده اند. حلبچه را به خاطر آور تا اوج دیوانگى یک جنایتکار افشا شود. جنایتکار جنگى اى که وقتى انبان رزمندگى اش در صحنه نبرد تهى مى شد، به جنگ شهرها روى مى آورد و با موشک هاى اهدایى اسکاد، زن و فرزندان را در دزفول، ایلام و تهران آماج حمله خویش مى کرد. اما بیا در آستانه کربلاى ،۴ سرى هم به اردوگاه بسیجیان حسین زمان در حاشیه اروند بزنیم! مى خواهى بدانى که کدامشان جنگجوتر است! هم اوست که بیشتر خلوت کرده و راز و نیاز مى کند.
بیشتر تفکر مى کند و بیشتر مى گرید و زیادتر از همه ضجه مى زند و تو مپندار که او براى ساعت و لحظات «رهایى» کم آورده است. او مى خواهد شلیک کند، اما به دستانى فکر مى کند که باید فرزانه وار از آستین حق بیرون آید. او مهذب مى جنگد. دیوانه وار نمى جنگد، مى گویند خلبان شهید کشورى، وقتى براى انهدام یک پل به پرواز درآمده بود، به خاطر حرکت چند غیر نظامى به رغم پوشش سنگین سیستم هاى ضد هوایى دشمن، صبر پیشه کرد تا مردمان عادى قربانى نشوند.
اکنون «گوانتانامو» و «ابوغریب» در یک سو و «مارون الرأس» و «غزه» از سویى دیگر به محل بروز صفات رذیلت و فضیلت سلحشوران و جنگجویان نزد عالمیان مبدل شده اند. سید حسن نصرالله و یارانش ۳۳ روز جنگیدند، اما بنا به قول شهروندان صهیونیست، هرگز دروغ نگفتند.
اسماعیل هنیه و یارانش از هر سو آماج حملات دیوانه وار جنایتکاران جنگى اند، اما طمأنینه رزمندگى را از کف ننهادند. به نظر مى رسد پس از هلاکت صدام، اکنون دیوانگان صهیونیست خاورمیانه را به آشوب کشانده اند. هم آنها که دریافته اند در گرداب خودساخته دنائت خویش غرق خواهند شد، بر آنند تا همه را با خود غرق کنند. اما نیک مى دانیم که این وعده حق است که دیو چو بیرون رود، فرشته درآید. فرشتگى و فرزانگى غایت رزمندگى جبهه حق است. این که رهبر و رزمنده انقلاب اسلامى، حکیمانه گفته اند که حماس هم اکنون نیز پیروز شده است، از آن روى مى باشد که عزت و شرف، پیروز میادینى است که جبهه مقابلش با رفتارى ناجوانمردانه مى جنگد.
این که «حماسى »ها مى گویند هرگز پرچم سفید را بر سر دست نخواهند گرفت، از آن روست که فرزانگى و شرافت پیشگى پیوند وثیق با یکدیگر دارند. رسانه هاى نظام سلطه جهانى بخواهند و نخواهند، رزمندگى و مقاومت پیشگى سلحشوران شرافتمند در لبنان و فلسطین به تأیید مردمان عالم رسیده است. اما روسیاهان کنونى در نهضت غزه آنانند که با تحفظ لسانى خویش به حرکت هاى دیوانه وار جنایتکاران مدد رسانده اند و از امداد اهالى شرافت و عزت جلوگیرى کرده اند. دیرى نمى پاید که دیوان و ددان از میان خواهند رفت و سرنوشت جهان را عقلا و فرزانگان به سامان خواهند کرد. نهضت غزه نشان داد که نمى توان نشست و منتظر بسامانى مدیریت جهان از سوى جنایتکاران جنگى بود.
قضاوت عقل حکم مى کند که از مدیریت دیوان و جنایتکاران نگران بود و چاره اى اندیشید. شوراى امنیت و دیگر مجامع برخاسته از نظام سلطه، نقطه اطمینان بخشى براى آزادگى و فرزانگى نخواهند بود، فرزانگان عالم، خود باید به پا خیزند و مدیریت جهان را به دست گیرند. همبستگى جهانى با نهضت غزه نشان داد که عالمیان نیز خواستار گذار از دیوانگى مدرنیسم به فرزانگى ابتنا یافته بر حکمت و معنویت وحیانى هستند.