آقای کروبی ! از شما بعید است

روزنامه «اعتماد ملی» مورخه26/1/86 در پاسخ به هشدارها و انذارهای «کیهان» پیرامون اصالت ها و ارزش های انقلابی و کیفیت رویارویی با رخدادهای جاری کشور به جای ابراز شرمندگی و پوزش از مردم و ساحت مقدس حضرت امام«ره» به پاک کردن صورت مسئله و ادامه روال پیشین روی آورده است.
روز شنبه (25 فروردین ماه) روزنامه «کیهان» از شیوه خبرسازی و تحلیل ارگان مطبوعاتی حزب «اعتماد ملی» در گزارش «به دنبال بازداشت ملوانان انگلیسی در ایران؛ تمام تورهای مسافرتی به ایران تا سال 2009 لغو شد!» انتقاد کرده بود و با استناد به مواردی از همان گزارش، مجعول بودن اصل خبر این روزنامه و آنالیز زیباشناسی ادبی! گزارش مذکور، از اصل دیدگاهی که «بهاری شدن سرزمین ایران را و همه شور و طرب مؤمنانه در بهار ایرانی را در گرو سفر عده ای از شهروندان غربی به ایران می داند» انتقاد کرد.
از دیگر سو مدیرمسئول روزنامه «کیهان» با توجه به بدعتی که روزنامه «اعتماد ملی» از ماههای گذشته در عرصه تحلیل های سیاسی و فرهنگی نهاده، ضرورت دید تا با ذکر یک نمونه تاریخی از گروه های تفرقه افکن در روزهای مبارزات انقلابی مردم ایران علیه استبداد ستم شاهی و بازخوانی روش های منسوخ آنان، در مقام منتقدی ناصح به آقای مهدی کروبی که امتیاز روزنامه و حزب اعتماد ملی از آن ایشان است، انذار دهد که روش کنونی «اعتماد ملی» نه تنها کمترین نسبتی با آموزه های اسلام انقلابی و آرمان های امام«ره» ندارد بلکه نمایانگر انحراف از مواضع و اصالت های اسلامی و انقلابی است.
شگفت انگیز است حزبی که سخن از «حقوق منتقدان و مخالفان» و بلکه دم از «حقوق معاندان» می زند، در برابر هشدار و انذار روزنامه کیهان، که رویکرد آن در بطن آموزه های اسلامی و ترقی خواهانه تنیده شده، چنان به کف آستانه تحمل رسیده است که در پاسخ به منتقدان خود از واژگان خارج از حوزه «ادبیات رسانه ای» و تعابیری که بیشتر پهلو به «ادبیات پشت وانتی» می زند، بهره می جوید.
جدال های ادبی لمپن و تشبث به انواع تعابیر دون شأن روزنامه نگاران به حوزه واژگان رسانه ای حرفه ای راه نمی یابد و خصوصاً از جریده ای که یک روحانی آن را مدیریت می کند، انتظار آدابی خاص و ادبی فراتر می رود؛ اما اینکه چه می شود تا توهین به جای نقد و پاسخ می نشیند، ریشه در صورتبندی فکری مدیران میانی و بدنه این حزب و روزنامه دارد که با بازخوانی سوابق یکی از آنان- که اتفاقاً در به اصطلاح پاسخ روزنامه اعتماد ملی به کیهان از وی به شدت دفاع شده- آن رگ و ریشه ها پدیدار خواهد شد.
مدیر کیهان از دبیرکل «حزب اعتمادملی» پرسیده بود: «آیا حضرتعالی دستور فرموده اید که آقای حسن کریم زاده در روزنامه حزب شما ستون داشته باشد؟! شخصی که به دلیل کشیدن کاریکاتوری زشت علیه حضرت امام خمینی«ره» محکوم شده بود و اخیراً به همین علت از سوی کمیته ارتباطات سازمان ملل متحد جایزه دریافت کرده است؟!» و روزنامه آقای کروبی پاسخ می دهد:
«اما در مورد همکارمان جناب آقای ]حضرت؟![ حسن کریم زاده که ظاهراً چاپ آثار او در «اعتماد ملی» موجب تکدر خاطر و رنجش احساسات روح لطیف مدیران کیهان شده، لازم است بگوییم که بر فرض صحت تمامی آنچه درباره کریم زاده می گویید آیا مگر کسی که یک بار مرتکب لغزش شد و تاوان آن را پرداخت، قرار است برای همیشه از ادامه کار و حیات محروم شود؟!... کریم زاده در آن زمان (اواخر دهه 60) تنها 17 سال سن داشت و هرچند هنوز درباره این که در طرح او دست برده بودند، شک و شبهه جدی وجود دارد(!)، اما پس از تحمل مجازات و طی یک دوره سخت به شرایط عادی زندگی(!) بازگشت، اما ظاهرا در قاموس شما هرگز نمی توان از لغزش یک نوجوان هفده ساله مسلمان و ایرانی(؟!) چشم پوشی کرد.»
جهت اطلاع آقای کروبی که در گفت وگوی دیروز خود با ایسنا نیز اعتراض کیهان به حضور کاریکاتوریست هتاک را «هتاکی و بی حرمتی»! خوانده اند، ذکر چند نکته آگاهی بخش است:
کاریکاتوریست اهانت کننده به حضرت امام بعد از اهانت به آن بزرگوار، پله های ترقی را زیر نظر کاریکاتوریست های اسرائیلی به سرعت طی کرد. چگونه؟!
1- سایت رسمی سازمان ملل متحد در بخش کارتونیست های سیاسی خود که زیر نفوذ رسمی «راران لوری» (Raran Lurie) (کاریکاتوریست روزنامه «یدیعوت آهارنوت» (Yedioth Aharonoth) در اسرائیل و صاحب بیست ودو جایزه اسرائیلی و بین المللی در حوزه کاریکاتورهای سیاسی) اداره می شود، از حسن کریم زاده به عنوان کاریکاتوریست صبوری که جرات کرده است به بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران اهانت کند یاد کرده و این جسارت(!) او را ستوده است! آقای کروبی توجه فرمائید!
صهیونیست های یاد شده آقای کریم زاده را به خاطر کتابی با عنوان حقوق بشر که حاوی کاریکاتورهایی علیه ایران اسلامی است نیز مورد ستایش قرار داده اند.
3- جایزه کمیته ارتباطات سازمان ملل به کاریکاتوریست هتاک به امام (ره) و مورد تقدیر حجت الاسلام کروبی! از سوی لابی صهیونیست ها و صرفا به عنوان تقدیر از اهانت وی به حضرت امام(ره) اعطا شده است. جناب کروبی! آیا هنوز هم تقدیر حزب شما از دشمنان تابلودار امام (ره) باعث شرمندگی نیست؟!
4- پروفایل سازی و به تبع آن شخصیت سازی مجعول برای حسن کریم زاده با تکیه بر دو عنصر جسارت وی به امام خمینی (ره) و نشر کتاب کاریکاتورهای مربوط به «حقوق بشر» با چه انگیزه ای صورت گرفته است؟!
چنانچه حضور این کاریکاتوریست در جمع افرادی چون Baha Bokhari (کاریکاتوریست اسرائیلی که مجامع هنری بر نقش اطلاعاتی او در فلسطین اتفاق نظر دارند)، Garsten Grabaek (کاریکاتوریست دانمارکی که طراح کاریکاتور موهن علیه ساحت مقدس پیامبر عظیم الشأن اسلام بوده، اما به دلایل امنیتی و به سبب حفظ جان وی از سوی دولت دانمارک معرفی نشد) و Michel Kichka (کاریکاتوریست اسرائیلی) بررسی گردد، آن انگیزه پنهان پروفایل سازی و شخصیت سازی مجعول برای کریم زاده مشخص می شود.
ایشان با حضور در سمینار کاریکاتوریست های سیاسی ملل متحد، بارها با Raran Lurie دیدار داشته و براساس اعلام سایت های رسمی کاریکاتوریست های ملل متحد، به همراه این کاریکاتوریست صهیونیست در «تور صلح» ملل متحد با حضور کاریکاتوریست های صلح طلب! بنای سفر به کشورهای گوناگون دنیا را دارد.

5- اما «راران لوری» (Raran Lurie) که بانی اهداء جایزه سازمان ملل به حسن کریم زاده و حامی حضور این کاریکاتوریست ایرانی در محافل صهیونیستی- چون سمینار مذکور است- کیست؟
«راران لوری» که تاکنون یازده هزار کاریکاتور کشیده، سردبیر سابق بخش کاریکاتور پرتیراژترین روزنامه اسرائیل به نام «یدیعوت آهارنوت» (Yedioth Ahaonoth) بوده و مجله اینترنتی «خبر کاریکاتور» را مدیریت کرده، بیست و دو جایزه اسرائیلی و بین المللی دریافت کرده و از نزدیکان اسحاق رابین (نخست وزیر سابق اسرائیل) محسوب می شود. وی در سال 2002 کاندیدای جایزه صلح نوبل بوده و جایزه ای هم به نام این صهیونیست در سازمان ملل به کاریکاتوریست ها اهدا می شود که جایزه کاریکاتوریست مورد تجلیل حزب اعتماد ملی از جمله همین جوایز است.
«راران لوری» از بنیانگذاران جایزه «دوستی» است که سازمان ملل متحد از سوی کمیته ارتباطات و رسانه های خود به امثال آقای «کریم زاده» اهدا می کند. براساس اطلاعات رسمی وب سایت سازمان ملل (UN) این صهیونیست کهنه کار در زمره حامیان مالی جایزه کارتونیست های سیاسی است.
راران لوری تنها یک کاریکاتوریست و روزنامه نگار نیست. او پژوهشگر ارشد در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی واشنگتن دی سی است و با نئومحافظه کاران آمریکایی که سیاست براندازی نرم جمهوری اسلامی ایران را با بودجه 57 میلیون دلاری کنگره آمریکا راهبری می کنند، رابطه و دوستی نزدیک دارد.
روزنامه «کیهان» با اطلاع از حضور «حسن کریم زاده» در جمع کاریکاتوریست های صهیونیست و علی رغم آگاهی از حضور کاریکاتوریست دانمارکی که به ساحت پیامبر عظیم الشان اسلام توهین کرده بود، از نشر این اطلاعات صرفا به خاطر حفظ حرمت آقای کروبی خودداری کرد با این تصور که آقای کروبی نشانه های موجود در هشدار مدیر مسئول «کیهان» را بجوید و خود، مصلحانه و دغدغه مندانه، این عنصر در خدمت کارتونیست های صهیونیست را از گردونه خود کنار بگذارد. ولی، ظاهرا «غلط بود آنچه می پنداشتیم.»!
اما در حالی که مدیران رسانه ای حزب «اعتماد ملی» با توجه به شناختی که از هویت برخی از آنان داریم قاعدتا بایستی از این سوابق، فعالیت ها و نشست و برخاست های عضوشان با آن پدر کارتونیست های اسرائیل و این هتاک دانمارکی به ساحت پیامبر اعظم(ص) اطلاع می داشتند- در حالی که این اطلاعات در وب سایت رسمی سازمان ملل متحد و سایت اینترنتی «کاریکاتور برای صلح» حاضر و واضح در اختیار ناظران رسانه ای است- و حتما می دانند نمی توان باپول جایزه های صهیونیستی، درد انقلاب که هیچ، درد اسلام که هیچ، حتی درد وطن و مردم خود را داشت، آیا در گزارش خود به دبیرکل حزب متبوعشان پیرامون انتقادات روزنامه «کیهان»، این سوابق آقای حسن کریم زاده را که دیگر مربوط به گذشته نیست، بلکه حاصل جد و جهدهای کنونی ایشان است، ارائه کرده اند؟!
6- آقای کروبی در گفت وگوی خود پیرامون انتقادات «کیهان» با خبرگزاری ایسنا، خود را همواره راسخ در «دفاع از نظام و انقلاب» خوانده اند. که باید گفت، ما هم آرزو داریم چنین باشد و ایشان با آن سوابق درخشان آلت دست دشمنان امام«ره» و انقلاب نباشند که انشاءالله نباشند.
اما، دفاع راسخ از انقلاب و نظام نسبتی با گردهمایی مشترک صهیونیست ها و پیکاری ها در «اعتماد ملی» ندارد، نسبتی با لحن آشتی جویانه دبیر سیاسی این حزب با رژیم اشغالگر قدس ندارد، نسبتی با گفتار فیاض زاهد (نگاه کنید به یادداشت 62 فروردین وی در صفحه آخر اعتماد ملی) که آمریکا را مهد دموکراسی و حقوق بشر می خواند و شکنجه های جسمی و روحی جلال شرفی را کار گروه های خودسر می داند، ندارد و...
آقای کروبی! هتاکی و بی حرمتی ای که به «کیهان» نسبت می دهید، عین نقد علمی و انذار دلسوزانه بوده است و اگر ما هتاک هستیم، پس نویسندگان «اعتماد ملی» مستحق چه وصفی هستند؟!
روش روزنامه حزب شما بیشتر به روش «اعتماد اپوزیسیون » پهلو می زند، نه «اعتماد ملی»! انشاءالله که این رویکرد را شما نمی پسندید و ما هم مشتاقانه در انتظار مرزبندی شفاف شما با نسبت های ناصوابی هستیم که حزب «اعتماد ملی» با دشمنان این ملک و ملت یافته است.
7- روزنامه اعتماد ملی در واکنش به مرثیه خوانی خود برای نظامیان متجاوز انگلیسی که مورد اعتراض کیهان بود نیز به توجیه مسخره و دروغ خنده داری متوسل شده و کوشیده است صورت مسئله را عوض کند، چرا؟! برای این که نمی دانست دستش رو می شود و پته حمایت این روزنامه از انگلیس و آمریکا - بعد از حمایت از صهیونیست ها- روی آب می افتد. بنابراین ابتدا طوری وانمود کرده که انگار روزنامه اعتماد ملی خواستار ادامه بازداشت نظامیان متجاوز بوده است و کیهان طرفدار آزادی آنها؟! و بعد از این تغییر در صورت مسئله، به رجزخوانی انقلابی که از اعتماد ملی هیچگاه و از آقای کروبی با مواضع سال های اخیر ایشان بسیار بعید به نظر می رسد، پرداخته است. و حال آن که حرف، دو کلمه بیشتر نبود و آن این که چرا برای آقای کروبی برخورداری از چندرغازی که توریست های چشم آبی می آورند از حفظ استقلال کشور و قدرت نمایی ایران اسلامی در برابر تجاوز به حریم وطن ارزش بیشتری دارد؟! می دانیم برای حزب آقای کروبی پاسخ به این سؤال دشوار است ولی چرا صورت مسئله را تغییر می دهید؟ و چرا با شجاعت- اگر دارید- از مردم و ساحت مقدس حضرت امام (ره) پوزش نمی خواهید؟!
8- از بی ادبی و هتاکی های پشت وانتی حزب اعتماد ملی به کیهان می گذریم زیرا می دانیم بسیارند کسانی که وقتی جرات رویارویی با استدلال را ندارند به فحاشی روی می آورند.
خب! جناب آقای کروبی! آیا لازم می دانید که باز هم درباره ماهیت برخی از گردانندگان حزب و روزنامه شما بگوییم؟! قبلاً هشدار داده بودیم که هرچه را تحمل کنیم کمترین جسارت به ساحت مقدس حضرت امام (ره) و نظام برخاسته از آن را از سوی هیچکس برنمی تابیم و هنوز هم گفتنی های زیادی داریم که چنانچه موافق باشید باز هم به طور مستند برای اطلاع بیشتر جنابعالی- اگر مطلع نیستید- بازگو خواهیم کرد. این بود پاسخ آن «وگرنه...؟!»