فرزان شهیدی
پس از یک ماه جنگ نابرابر علیه لبنان ، شواری امنیت قطعنامه 1701 را به اتفاق آراء صادرکرد. پیش نویس این قطعنامه توسط آمریکا وفرانسه وبا نظارت رژیم صهیونیستی تدوین شده بود اما با توجه به مخالفت دولت لبنان ازیک سو و تحولات میدانی جنگ ازسوی دیگر پیش نویس مذکور مورد تعدیل قرار گرفت ونقاط هفت گانه دولت لبنان درآن لحاظ شد.
این قطعنامه به لزوم آتش بس فوری ودائمی ، عقب نشینی رژیم صهیونیستی تا مرزهای بین المللی، گسترش سیادت دولت لبنان براراضی این کشور( ازجمله مزارع شبعا) وحل وفصل مساله اسرا وایجاد منطقه حائل با حضور نیروهای یونیفل و ارتش لبنان فرا میخواند.
ازیک سو صدورقطعنامه به مثابه پیروزی حزب الله وشکست آمریکا و رژیم متجاوز صهیونیستی می باشد زیرا هدف تهاجم صهیونیستها ازبین بردن ویا حداقل خلع سلاح حزب الله ازطریق نظامی وبه دنبال آن ایجاد خاورمیانه جدید( بدون حزب الله وفرهنگ مقاومت) مدنظرسران واشنگتن بوده است. به طول انجامیدن جنگ به مدت یک ماه وتاخیردرصدور قطعنامه حاکی ازآن است که آمریکا و رژیم صهیونیستی تلاش داشته اند در این مدت کلیه توان خود را برای از میان بردن حزب الله ازطریق نظامی به کارگیرند اما چون به نتیجه نرسیدهاند کا ر را به شورای امنیت ارجاع دادهاند.
با این تفاسیرقطعنامه 1701 پیش ازآنکه آتش بس ومنافع لبنان را دربرداشته باشد ناظربه نجات آبرومندانه اسرائیل از ورطه نبرد با حزب الله می باشد. ازدیگرسو رژیم صهیونیستی موافقت خود را با قطعنامه مزبور اعلام داشته است هرچند محاضرداخلی صهیونیستی اذعان کرده اند این رژیم به اهداف خود نرسیده است. به عبارت دیگراسرائیل قصد داشت شکست خود را درصحنه نبرد درتالارشورای امنیت جبران کند اما تعدیل پیش نویس براساس بندهای هفت گانه دولت لبنان رویا های این رژیم را نقش برآب ساخت.
شاید تنها نقطه مثبت قطعنامه 1701 برای رژیم متجاوز صهیونیستی عبارت است از ایجاد منطقه حائل تا رودخانه لیتانی ونیزخلع سلاح حزب الله درقالب قطعنامه 1559 وتوافق نامه طائف اما بندهایی همانند سیادت لبنان و لزوم عقب نشینی ازمزارع شبعا وسایرمناطق اشغالی اهداف توسعه طلبانه این رژیم را محقق نساخته است. به این ترتیب قطعنامه 1701 نوعی آتش بس هرچند شکننده را میان دو طرف برقرارمی سازد. دورنمای این قطعنامه منوط به پای بندی رژیم صهیونیستی به بندهایی ازجمله عقب نشینی ازمناطق اشغالی می باشد. درغیراین صورت شرایط سال 2000 دوباره تکرار می شود و حزب الله با تمسک به منطق «مقاومت دربرابر اشغالگری» به خلع سلاح تن نخواهد داد، هرچند فشارهای داخلی وخارجی با توجه به صدور قطعنامه جدیدی درکنارقطعنامه قبلی (1559) علیه حزب الله تشدید خواهد شد.
ادامه چنین روندی حاکی از وجود آتش زیرخاکسترخواهد بود و احتمال درگیری و بحرانهای آتی همچنان مفتوح می باشد. تجربه نشان داده است قطعنامه های شورای امنیت چندان ضمانت اجرایی نداشته است خصوصا آنکه به گفته ناظران قطعنامه جدید مبتنی برفصل ششم منشورسازمان ملل صادرشده است که برقضیه مسالمت آمیز اختلافات تاکید می ورزد. این به این معناست که شورای امنیت بحران جاری را درچارچوب اختلافات می نگرد ونه تجاوز و اشغالگری ، لذا پیش بینی می شود اجرای قطعنامه 1701 بویژه دربخشهایی که مربوط به رژیم متجاوزصهیونیستی است فاقد ضمانت اجرایی کافی می باشد و تنها به آتش بس موقت خواهد انجامید.
با این حال نکته مهم در روند جنگ جاری آن است که آمریکا و رژیم صهیونیستی علی رغم ادعاهای بی شمار و تجهیزات و امکانات فراوان موفق به حذف حزب الله ازمعادلات منطقه ای نشده اند، بلکه جایگاه این جنبش انقلابی را با افکار بلند و فرهنگ مشترک اسلامی و شیعی بیش از پیش تحکیم بخشیدهاند.