حجت الاسلام محسن قرائتی در دومین روز از همایش کاهش استفاده از مجازات زندان با حضور خود همایش را از محفلی آکادمیک به نشستی صمیمانه با انتقادهای گزنده بدل کرد.
به گزارش صبح صادق برگزارکنندگان همایش در روز آخر از او خواسته بودند اگر وقت دارد مهمان افتخاری این مجلس باشد و او بدون تکلف پذیرفته آمده بود. با آمدن او کارگاه مسائل حقوق و فقه اسلامی همایش برگزار نشد و شنوندگان دل به سخنان شیخی سپردند که به گفته خودش برنامه تلویزیونی اش با بیش از 20 سال سابقه پربیننده ترین برنامه صدا و سیماست.
قرائتی گفت؛ «مملکت ما دو گیر بیشتر ندارد، آخوندهاش نواب صفوی نیستند، کت و شلواری هاش شهید رجایی.» به اعتقاد او تمام گیر و گرفتاری ما از این است که نماز و انس با قرآن را رها کرده ایم و به جیفه دنیا دل بسته ایم.
قرائتی از روزی یاد کرد که به دادگستری مشهد رفته بود و بیش از چند نفر را سر صف نماز جماعت ندیده بود. او گفت؛ «آنقدر هوار کشیدم و دری وری گفتم تا اینکه الان می گویند قدری بهتر شده و مثلاً 40 نفری سر نماز جماعت حاضر می شوند.»
او که هر فرازی از سخنانش با خنده های حاضرین در همایش همراه بود ادامه داد؛ «زمان ریاست آقای یزدی به او گفتم چرا در قوه قضائیه نماز جماعت اقامه نمی شود؟ گفت اگر بگویم قاضی ها بیایند برای نماز از آن طرف جیم می شوند، گفتم از قدیم گفته اند هرچه بگندد نمکش می زنند وای به روزی که بگندد نمک.»
نماینده ولی فقیه در نهضت سوادآموزی بر شاد کردن جامعه و مردم مخصوصاً جوان ها تاکید کرد و گفت؛ «چون مردم نمی توانند بخندند می روند عیاشی می کنند بعد قوه قضائیه آنها را می اندازد زندان. خوب از اول یک کاری کنید که مردم بتوانند بخندند. ما آخوندها که همیشه مثل گاز اشک آور عمل می کنیم. فقط بلدیم گریه مردم را درآوریم. از آن طرف در مملکتمان هم خیلی از حلال ها حرام هستند. آن وقت می گویید چرا جوان می رود عیاشی می کند؟ برای اینکه در خانواده ما با او کنار نمی آییم. سعی نمی کنیم جذب و درکش کنیم و او می رود به طرفی که نباید برود. ما، وزارت اطلاعات، قوه قهریه و قوه قضائیه به جای اینکه بیاییم جلوی منحرف شدن جوان ها را بگیریم کنگره کاهش زندان راه می اندازیم.
قرائتی «ما در ایران چهار نوع جوان داریم. یکی جوان های توتی. یعنی مثل توت های شیرین درختی که با یک تکان می ریزند زمین. اینها خودشان می آیند مسجد و نماز جماعت می خوانند و از محرمات پرهیز می کنند و خلاصه کاملاً دم دست هستند. دوم جوان های اناری. انار یک میوه حلال زاده است اما باید بروی بالا آن را بچینی، خیلی هم کار سختی نیست. یعنی با قدری تلاش می توان آنها را هم به مسجد کشاند. گروه سوم جوان های نارگیلی هستند. یعنی نه تنها بالای درخت هستند که پوسته سفت و سختی هم دارند که باید زحمت زیادی بکشی و آنها را بشکافی ولی بعد که شکافتی می بینی مغز شیرین و شیره سفیدی دارند. گروه چهارم هم جوان های گردویی هستند که ترشرو و متکبر پشت شاخه های درخت پنهان می شوند و چیدنشان خیلی سخت است.
وی ادامه داد؛ بعضی هاشان هم توخالی یا تلخند. ما باید همه این چهار نوع جوان را در نظر بگیریم و برایشان برنامهریزی کنیم و آنها را با قرآن و نماز انس بدهیم تا دنبال عیاشی نروند. به جای اینکه بیاییم این کارها را بکنیم آمدهایم کنگره کاهش زندان راه انداخته ایم.» قرائتی ادامه داد؛ «این نص صریح قرآن است که کسانی که از قرآن اعراض کنند زندگی شان گیر می کند و به نکبت می افتند حالا فرقی نمی کند نفتشان 7 دلار باشد یا 70 دلار. الان ما همه از قرآن بریده ایم و قرآن محور زندگی مان نیست. به همین خاطر زندان هایمان هم پر شده است.»قرائتی گفت؛ «قوه قضائیه اگر می خواهد در رسیدن به اهدافش موفق شود باید روش هایش را عوض کند. اینکه همایش و کنگره برگزار کنیم که نشد کار. باید از روش تریاکی ها استفاده کرد.
آنها از ارتباط چهره به چهره استفاده می کنند، می روند خانه حسن آقا بعد با هم می روند خانه احمد آقا، قوه قضائیه هم باید این جوری در ترویج نماز و قرآن بکوشد تا بتواند نتیجه بگیرد. من این را جاهای دیگر هم گفته ام. نماز که ضایع شد شهوات به دنبال آن می آیند و بعد هم زندان. الان تمام آسیب های ما از دو سوراخ است؛ شهوت و غفلت. اولی با ازدواج حل می شود دومی با نماز. حالا می فهمیم چرا پیامبر گفته است من از دنیای شما دو چیز را دوست دارم، زن را و نماز. چون این دوتا یک خاصیت دارند و جلوی فساد را می گیرند.»