بسماللهالرحمنالرحیم
دولت جمهوری اسلامی ایران به یمن ولادت فرخنده و خجسته فخر زنان عالم صدیقه طاهره حضرت زهرا (س) با انجام مراسمی در روزپنجشنبه گذشته، از 34 نفر از زنان ایثارگر جهان اسلام که شامل همسر، مادر، فرزند شهید و زن ایثارگر جهان اسلام از کشورهای لبنان، بوسنی، سوریه، پاکستان،عراق ،افغانستان، فلسطین، آذربایجان و ترکیه بودند، تقدیر به عمل آورد. همسر شهید عارف حسینی از پاکستان، فرزندان شهید آیت الله سید محمد باقر صدر و مادر سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان نیز در میان این 34 نفر بودند. جا دارد ضمن تشکر و قدردانی از دولت جمهوری اسلامی ایران به سبب این اقدام بسیار شایسته، به نکته ای بسیار حائز اهمیت اشاره شود. انتظار بود مطبوعات کشور این اقدام ارزشمند را به شکل درخور و مناسب انعکاس دهند، اما به غیر از روزنامه کیهان و رسالت مابقی یا اصلا به آن اشاره نکردند و یا اینکه درحد یک خبر کوتاه به آن پرداختند و این در حالی بود که برخی از این مطبوعات به شکل خاص و حتی درحد تیتر دوم و عکس اول به مراسم تجلیل از زنان موسیقی دان ایران پرداخته بودند! در این ارتباط آنچه که مایه تاسف است، ضخیم شدن پرده جهالت ناشی از منازعات سیاسی است که بر دیدگان برخی افتاده و دامن مطبوعات را نیز گرفته تا جایی که با تجاهل بی اساس نمی خواهند حرکت و تصویر به این زیبایی را مشاهده کنند.
آیا به گمان آنها شهید در دسته بندیهای سیاسی قرار می گیرد و باید نسبت به زنانی که هر یک نزدیکترین نسبت را به شهید دارند و از جاهای مختلف دنیا به این مراسم آمده اند، اینگونه و برخلاف هر ارزش و معیاری بی اعتنایی کرد. جرم مادری که از بوسنی، ترکیه، فلسطین و... به این مراسم دعوت شده این است که وابسته به فلان گروه، حزب و تشکیلات سیاسی ایران نیست تا در مطبوعه تابعه از او یاد شود. آیا در این خصوص اندیشیده شده که این زنان بزرگوار و فداکار در ایثارگری خود از الگوی جاودان بشریت حضرت زهرا (س) درس گرفتند و با عشق و علاقه نسبت به این بانوی بزرگوار، مصائب از دست دادن عزیزان و تبعات آن را برخود هموار کرده اند و این اختصاص به زنان شیعه ندارد و خواهران و برادران اهل سنت هم برای مقام شامخ ریحانه النبی و حبیبه خدا اکرام و احترام قایل هستند. تقدیر از این زنان ارجمند با وجود آنکه فی نفسه ارزشمند و بایسته و در خور تقدیر تام و تمام است، گامی بزرگ در جهت انسجام اسلامی هم که از ضروری ترین نیازهای امروزه جهان اسلام تلقی می شود، می باشد.
نادیده گرفتن این عمل بزرگ و هوشمندانه که شاید جرمش برگزار شدن توسط دولت اصولگرا باشد، بازگوکننده این واقعیت تلخ است که آب روان در جوی سیاست گروههای سیاسی این سرزمین در پاره ای موارد بسیار آلوده است و در حالی که بسیاری بیهوده بر طبل «انا رجل» می کوبند و داد و فریاد و ادعاهایشان گوش فلک را پر کرده هنوز قدرت تشخیص جایگاه موضوعات را ندارند و بدتر از آن این رفتار نشان می دهد که بعضی ها مصداق برجسته این روایت هستند:« حب الشی یعمی و یصم» علاقه به هر چیزی کری و کوری را به دنبال دارد. علاقه این افراد به دستیابی به قدرت عامل این کری و کوری است اگر غیر از این بود آنها هم می توانستند با انعکاس مناسب این حرکت زیبا و هنرمندانه در تمام زیبائیهای آن شریک باشند ونشان دهند از چنان رشدی برخوردارند که درک اهمیت تفکیک موضوعات از یکدیگر را دارند، اما صد حیف که این چنین نشد.