بصیرت: انتخابات پارلمانی رژیم اسرائیل در حالی فردا برگزار می شود که نظرسنجی ها از پیروزی احتمالی حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو حکایت دارد.
این نظر سنجی ها در حقیقت نشانگر تمایل مردم اسرائیل به سمت نیروهای تندروتر از حزب کادیما و کار است. به طور مشخص رهبری حزب «لیکود» و حزب «بیتنا» را فردی روسی تبار به نام «لیبرمن» برعهده خواهد داشت.
اما مسأله مهم این است که در اسرائیل گرایش به گروه های تندروتر از احزاب حاکم، به معنای نگرانی رأی دهندگان نسبت به آینده است. در حقیقت، گرایش به سمت راستگرایی افراطی، به معنای از دست دادن امید به بقای اسرائیل یا در خطر و تهدید دیدن این امید است.
از نظر مردم اسرائیل، حزب کادیما و حزب کار نتوانسته اند امید چندانی را برای بقای موجودیت این رژیم ایجاد کنند.
شکست سنگین این دو حزب در جنگ 33 روزه لبنان در زمانی که با یکدیگر ائتلاف داشتند و ناتوانی در ایجاد تغییر در غزه با وجود 22 روز نبرد در این سرزمین، سبب شده است مردم به سراغ حزبهای دیگر بروند تا شاید آنها بتوانند این شکست را جبران یا به نحوی آینده را برای اسرائیلی ها اطمینان پذیرتر کنند.
نکته دیگر این است که اساساً تقسیم بندی افراطی یا بسیار افراطی و... در چارچوب تعریفهای سیاسی درون اسرائیلی است، و گرنه این گونه موضوعات از جنبه کارکرد بیرونی خود و برخورد با فلسطینیان، تفاوتی با یکدیگر ندارند.
حزبی که شهرک سازی را شروع کرد و همواره آن را ادامه داد و هنوز هم پشتیبان آن است، حزب کار می باشد. همچنین، حزب کادیما هم که حزب نخبگان اسرائیل خوانده می شود، گروهی است که نتوانسته تفاوتی میان سیاستهای خود و جناح لیکود ترسیم کند. بنابراین، جنگهای اتفاق افتاده بیشتر در زمان قدرت داشتن حزب کار بوده است، چون اساساً حزب لیکود از اواخر دهه هفتاد قدرت را در اسرائیل به دست گرفت.
جامعه اسرائیل، جامعه ای متشتت با فرهنگهای مختلف است که هنوز نتوانسته فرهنگ واحدی را شکل دهد. بنابراین، به تعداد این فرهنگها و به تعداد برداشتی که از صهیونیزم وجود دارد، احزاب مختلف نیز حضور دارند و این تعدد، آنها را از رسیدن به یک نگاه واحد از صهیونیزم و آینده اسرائیل ناتوان می کند.
مصرف زدگی و تشبه به غرب در جامعه اسرائیل، از مسایلی است که برای این رژیم مشکل ساز شده است و اساساً اصل اسرائیل نامتجانس بودن با کشورهای پیرامونی آن در منطقه است که این عدم تجانس، هم به مسایل فرهنگی بازمی گردد و هم به مسایل اجتماعی، تاریخی، اقتصادی و... .
اگر در انتخابات فردا حزب لیکود بتواند با فاصله زیادی از احزاب کادیما و کار پیروز شود، امکان دارد همراه با حزب «بیتنا» (اسرائیل خانه ما) دولت را تشکیل دهد که در این شرایط روند مذاکرات صلح کند خواهد شد و رسیدن به توافق میان دو طرف فلسطینی و اسرائیلی برای مذاکرات، با دشواریهایی رو به رو خواهد شد.
البته، در زمان قدرت داشتن احزاب کار و کادیما هم هیچ گونه پیشرفتی در مذاکرات صلح به وجود نیامد و با وجود اصرار «بوش» و «کاندولیزا رایس» حتی بیانیه مشترکی هم راجع به اصول کلی دولت مستقل فلسطینی صادر نشد.
بنابراین، انتخابات فردا تفاوت چندانی را برای آینده رقم نخواهد زد و باید توجه داشت که اسرائیلی ها بخشی از دنیای غرب محسوب می شوند و سیاست آمریکا روی آنها بسیار تأثیر دارد.
امکان دارد رژیم صهیونیستی حاشیه هایی برای مانور دادن پیدا کند، ولی در سیاست کلی از چارچوب غرب و آمریکا نمی توانند تخطی پیدا کنند؛ لذا به نظر می رسد نباید منتظر تحول بسیار بزرگی در اسرائیل با روی کار آمدن نتانیاهو یا فردی مشابه وی بود.