مکاتب و نحله‌های سیاسی در آمریکا (بخش‌پنجم)

اول- مراکز رسانه ای:
نومحافظه کاران با همراهی سرمایه داران رسانه های ارتباطی چون رابرت مورداک و کنراد بلاک، روزنامه های زیادی را در آمریکا، کانادا و انگلستان خریده و در اختیار شبکه نومحافظه کاران قرار داده اند و بدین ترتیب یک هژمونی مطبوعاتی در جهت شکل دهی افکار عمومی بدست آورده اند. در ذیل به بررسی اهم مراکز رسانه ای نومحافظه کاران پرداخته می شود؛
1- ماهنامه کامنتری (Commentry): این ماهنامه در سال 1945 به سردبیری ایروینگ کریستول و نورمن پود هورتز دو تن از بنیانگذاران نومحافظه کار در آمریکا تاسیس و زیر نظر شورای سر دبیری و مدیران یهودی اداره می شود. خط اصلی این نشریه ترویج ایدئولوژی یهود و دفاع از منافع رژیم صهیونیستی است.
2- فصلنامه نشنال ریویو(National Review): این نشریه در سال 1955 توسط ویلیام بوکلی با انگیزه های ضد کمونیستی تاسیس شد که حمایت از سیاستهای جمهوریخواهان را مدنظر قرار می دهد و در سالهای اخیر به عنوان یکی از انتشار دهندگان دیدگاههای نومحافظه کاران محسوب می شود.
3- هفته نامه ویکلی استاندارد (The weekly standard): این نشریه تحت هدایت ویلیام کریستول و فردمارنز دو تن از محافظه کاران آمریکا که به حمایت از رژیم صهیونیستی شهرت دارند اداره می شود. ویکلی استاندارد در سال 1995 تاسیس شد و ایجاد یک امپراطوری جهانی به رهبری آمریکا را ترویج می نماید. این هفته نامه متعلق به گروه مورداک است که شبکه تلویزیونی آن، یعنی فاکس نیوز، عهده دار پخش نسخه عامیانه اندیشه های نومحافظه کاری می باشد.
4- گاهنامه نیوریپابلیک (The new republic): این گاهنامه به عنوان یک نشریه روشنفکری در سال 1914 تاسیس شد. در ابتدا دارای گرایشات روشنفکرانه در حمایت از شوروی و مخالفت با جنگ ویتنام بود، اما به تدریج به سمت حمایت از سیاستهای ریگان متمایل شد. بعدها یکی از شاگردان لئواشتراوس به نام اندریوسولیوان ریاست این نشریه را به عهده گرفت که در حال حاضر صدای نومحافظه کاران محسوب می شود.
5- فصلنامه نشنال اینترست (national Interest): این نشریه در سال 1985 توسط ایروینگ کریستول تاسیس شد و عمدتا مباحث اجتماعی، تاریخی ومذهبی را دنبال می نماید. افرادی مانند ساموئل هانتینگتون، ریچارد پرل و دانیل پایپس از چهره های شاخص نومحافظه کار در این نشریه قلمفرسایی می نمایند.
6- مجله پابلیک اینترست (The public Interest): این نشریه در سال 1965 توسط ایروینگ کریستول تاسیس شد و اخبار و گزارشهای مربوط به فرهنگ داخلی آمریکا را پوشش می دهد. در سالهای اخیر توجه به مباحث بین الملل نیز در دستور کار این نشریه قرار گرفته است.
دوم- مراکز علمی پژوهشی:
با توجه به ماهیت تصمیم سازی نومحافظه کاران در هیات حاکمه آمریکا، مراکز اصلی علمی و پژوهشی آنها به شرح ذیل می باشد:
1- موسسه تعهد آمریکایی یا اینترپرایز (AEI:American Enterprise Institue): پایگاه اصلی تفکر نومحافظه کاران این موسسه می باشد. در اهمیت آن همین بس که جورج بوش قبل ازحمله به عراق در یک سخنرانی در این موسسه ضمن تقدیر از تلاش آنان، اعلام نمود که بکارگیری تعداد 20 نفر از شما در مسئولیت های بالای دولتی نشان دهنده اهمیت و جایگاه بالای این موسسه در نزد ما است.
2- موسسه یهودی امور امنیت ملی (Jewish Institute for national security Affairs): مرکز این موسسه در واشنگتن بوده و وظیفه آن توجیه و توضیح آمیختگی منافع آمریکا و اسرائیل به ویژه در زمینه های دفاعی و امنیتی است و دارای ارتباطات نزدیکی با حزب لیکود اسرائیل می باشد.
3- مراکز امنیت سیاست (center for policy security): این موسسه دولت آمریکا را در زمینه سیاستگذاری در بخش امنیت ملی راهنمایی و هدایت می کند. سیاست اصلی این مرکز تاکید بر ضرورت تقویت نظامی آمریکا و توسعه نظامیگری در جهان برای تامین امنیت داخلی است و عمده دست اندرکاران این مرکز را صاحبان صنایع نظامی تشکیل می دهند.
4- مرکز پروژه قرن جدید آمریکایی (Center project for the new American): این مرکز در سوم ژوئن سال 1997 توسط ویلیام کریستول و رابرت کاگان دوتن از سیاستگذاران نومحافظه کار در آمریکا تاسیس شد. هدف از تاسیس آن، توسعه رهبری جهانی آمریکا و تعیین یک جایگاه عالی برای ایفای نقش در تحولات بین المللی می باشد.
علاوه بر موسسات مذکور برخی از مراکز علمی و تحقیقاتی نیز در شکل گیری و هدایت سیاستهای نومحافظه کار نقش موثر دارند، از جمله:موسسه هادسون، موسسه مطالعات مقدماتی استراتژیکی و سیاسی و...