سخنگوی تیم سابق مذاکره کننده هسته ای ایران تأکید کرد در آغاز تابستان سال 1385 ظرفیت ایران برای استمرار تعلیق دیگر به سرآمده بود و غنی سازی در هر حال صرف نظر از اینکه چه دولتی بر سر کار بیاید آغاز می شد.
«سید حسین موسویان» که در حال حاضر معاونت پژوهش های بین الملل مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام را برعهده دارد، در گفت وگو با ایسنا دو دوره دیپلماسی هسته ای در دولت های هشتم و نهم را «لازم و ملزوم» یکدیگر خواند و در پاسخ به این سؤال که «اگر تحولات انتخاباتی در ایران رخ نمی داد، آیا دیپلماسی دور دوم آغاز می شد» گفت: ممکن بود به لحاظ شکل و شیوه تفاوتی وجود داشته باشد اما ظرفیت ایران برای استمرار تعلیق دیگر تمام شده بود و ایران عملیات غنی سازی را چه هاشمی روی کار می آمد و چه احمدی نژاد آغاز می کرد.
وی علت این امر را نهفته در این اعتقاد رهبری و تیم مذاکره کننده دانست که «مذاکرات و تعلیق نباید طولانی باشد.»
موسویان همچنین تأکید کرد غرب دیگر شانسی برای چانه زنی در مورد تعلیق با ایران ندارد.
«شاید کشورهای 1+5 این گونه تصور کنند که چون موضوع ایران تحت ماده 7 منشور در شورای امنیت است و براساس قطعنامه ها تعلیق الزامی شده و اعمال تحریم ها علیه ایران عملیاتی شده است، در موضع قدرت قرار دارند. اما آنها باید بپذیرند که ایران 4 سال قبل به اصل توانمندی تکنولوژی تولید سوخت دسترسی پیدا کرده است و یک ماه قبل هم از مرز توانمندی تولید صنعتی سوخت عبور کرد. بنابراین معتقدم آنها شانسی برای چانه زنی در مورد اصل حق ایران در بهره مندی از تکنولوژی هسته ای و توانمندی فنی در غنی سازی ندارند.»
این دیپلمات در بخش دیگری از سخنانش رمز موفقیت دیپلماسی ایران در پرونده هسته ای را استفاده از فرصت های منطقه ای نوظهور دانست و با تأکید بر اینکه تغییر وضعیت آمریکا درعراق مهم ترین تفاوت فازهای اول و دوم دیپلماسی ایران در منطقه است، به «پیروزی حماس در فلسطین، پیروزی حزب الله در جنگ 33 روزه، مشکلات صدور گاز به اروپا از سوی روسیه اشاره کرد و گفت: این مسائل می توانست ایران را در موقعیتی کاملاً برتر چه به لحاظ منطقه ای و بین المللی و چه در مذاکرات هسته ای قرار دهد.»