بصیرت:جورج میچل، نماینده باراک اوباما در خاورمیانه تأکید کرد که باید هر چه سریعتر به صلحی میان اسراییلی ها و فلسطینیان رسید. میچل در دیدارش با مقامات اسراییلی خواستار بازگشایی گذرگاه ها در برابر برقراری آتش بس با حماس شد. اما تل آویو با نقض مکرر آتش بس و حملات خود، مأموریت میچل را تا اینجا با دشواری مواجه نمود.
وی می گوید: باید قدمی برداریم و حرکتی مثبت و مؤثر در این زمینه برداشته شود تا هر چه سریعتر صلح در خاورمیانه برقرار شود. حال آنکه نتانیاهو مدعی است: حزب من به هیچ عنوان به تعهدات ایهود اولمرت که شامل عقب نشینی از بیشتر سرزمینهای باریکه غزه در برابر رسیدن به صلح دائم با فلسطینیان است پایبند نخواهد بود و آن را نخواهد پذیرفت. پیش از این مطبوعات صهیونیستی اعلام کرده بودند، اولمرت در گفتگو با میچل بر عقبنشینی از سرزمینهای اشغالی نوارغزه و اعطای زمین در جنوب اسرائیل به فلسطینیان در برابر مناطق شهرک نشین به توافق رسیده است. اولمرت نیز این حرکت را به عنوان یک حرکت حزبی انجام داده و اعلام کرده حزب کادیما به رهبری لیونی نیز به این تعهد پایبند خواهد بود. بر این اساس رژیم صهیونیستی با بازگشت به مرزهای 1967 موافقت خواهد کرد، به شرطی که بیشتر شهرکها به قوت خود باقی باشند و در مقابل اسرائیل به فلسطینیان زمین بدهد. بیت المقدس تقسیم شود، اما رژیم صهیونیستی مالکیت قسمت شرقی بیت المقدس را برای فلسطینیان به رسمیت بشناسد، اداره اماکن مقدس بر عهده سازمانهای بین المللی باشد و پناهندگان فلسطینی به اسرائیل باز نگردند. اما لیونی با تمام این تعهدات اولمرت مخالفت کرد و خط بطلان بر آنها کشید. بدین ترتیب مشاهده می شود ماراتن سخت جورج میچل در حالی آغاز شده که به سادگی مذاکرات ایرلند جنوبی نخواهد بود و هیچ یک از مختصات آن بحران را نیز ندارد اما کار میچل زمانی سخت تر خواهد شد که لیونی به تعهداتی که اولمرت به او داده پایبند نباشد و فراتر از آن نتانیاهو در اسرائیل بر سر کار آید و کار بیش از پیش سخت شود. فردی که در منوپات اسرائیل بشدت افراطی است.
این در حالی است که راد نوردلند، یادداشت نویس نیوزویک ضمن ارایه مقدمه فوق، در تحلیلی به بررسی جایگاه رژیم صهیونیستی در مجامع جهانی پس از حمله به غزه پرداخته است و این جایگاه را سست و متزلزل توصیف می کند. او بر این اعتقاد است که رژیم صهیونیستی با حمله به غزه اعتبار نداشته ای را که سالها در پی به دست آوردن آن بود و با کشتن بیش از 1300 غیرنظامی و استفاده از فسفر سفید در سلاحهای به کار رفته در این جنگی که به جنایات جنگی متهم شد از دست داده است و تنها نقطه امید آنها، باراک اوباماست که او نیز در مراسم تحلیف خود وعده رویکردی متفاوت و صلح آمیز را به مسلمانان جهان داده است.
از سوی دیگر بان کی مون دبیر کل سازمان ملل متحد، بطور بی سابقه ای از اسرائیل انتقاد کرد و پس از آن که رژیم صهیونیستی 5 پایگاه سازمان ملل را مورد حملات موشکی خود قرار داد، بان کی مون این جنگ را غیرقابل قبول و غیرقابل پذیرش خواند. تهاجم اسرائیل به لبنان در سال 2006 انتقادات کمتری را متوجه این کشور ساخت. نزدیکترین متحد اروپایی اسرائیل بریتانیا است. تونی بلر در جنگ لبنان آشکارا از پیشنهاد آتشبس به طرفین طفره می رفت. اما این بار حزب کارگر در دومین روز حملات فشارها را برای برقراری آتش بس به طرفین درگیر آغاز کرد و از طرفی یکی از اعضای پارلمان بریتانیا اسرائیل را قاتل بشریت خواند. در مقابل حملات اسرائیل به جنوب لبنان بیش از پانصد تن کشته شدند و در مقابل 63 شهرک نشین تلف شدند. اما در حملات حماس به شهرکهای یهودی نشین تنها 3 اسرائیلی کشته شد در مقابل 1300 فلسطینی که بیشتر آنها زنان و کودکان بی گناه بودند. اکنون حاصل آن منطقه ای که اسرائیل بیش از هر جای دیگر آن به کنج انزوا فرو رفته است، خاورمیانه می باشد. تلاش رژیم صهیونیستی برای رفع مخالفت ها از جهان اسلام زمانی ناکام ماند که قطر و موریتانی روابط خود با اسرائیل را به حالت تعلیق در آوردند اما نشست چهار جانبه کشورهای عربی منطقه خاورمیانه نیز به اجماعی در برخورد با مسأله غزه دست نیافتند.
در عین حال نتیجه انتخابات اسرائیل نیز ثابت میکند نگاه جهانیان نسبت به اسرائیل به عنوان جنایتکار جنگی تغییر نخواهد کرد و جورج میچل همچون سایر نمایندگان خاورمیانه ای کاخ سفید، باید شکست های تازه ای را به دلیل لجام گسیختگی صهیونیستهای حاکم بر تل آویو تجربه و تحمل کند.