مجید هادوی
شمارش معکوس روزهای نزدیک شدن به انتشار گزارش پتریوس -کروکر در ارزیابی از عملکرد و سیاستهای بوش در عراق با رویکرد و مواضع متضاد و متفاوت دستگاههای تصمیم گیری و اجرایی آمریکایی همراه است.
طی یک ماه گذشته پس از گزارش مرحله ای کاخ سفید از اوضاع عراق، گزارش دستگاههای اطلاعاتی شانزده گانه و کمیته بازرسی کنگره با طرح دیدگاههای خود برپیچیده تر شدن شرایط در موضع گیریهای سیاسی بوش افزوده است. از سوی دیگر بوش نیز که انتظار یک گزارش پیشرفت مطلوب در استراتژی خود در عراق را ندارد، سمت گیری فشار و انتقاد از حکومت مالکی را فعال کرده ولی نمی تواند نسبت به موفقیت های مالکی در تشکیل ائتلاف چهارگانه حکومتی جدید که حزب اسلامی سنی نیز بدان پیوسته بی تفاوت باشد.
بوش برای توجیه ناکامی استراتژی و عملکرد خود در عراق بدنبال یک عامل عراقی است ولی اصرار و تاکید بر مواضع انتقادی و حتی طرفداری از استعفای مالکی را نیز قابل استمرار نمی داند.
نوری مالکی که برای ساماندهی موازنه داخلی و محیط پیرامونی به ایران و سوریه سفر کرد بلافاصله با مواضع غیرعادی و نامتعادل بوش روبه رو شد که عملا از ژست یک لیبرال دمکرات افراطی به یک توتالیتر دیکتاتور تغییر موضع داد.یک تصویر ماراتونی از مواضع بوش در مورد مالکی و حکومت عراق در یکماه گذشته، فقدان تعادل سیاسی در مواضع بوش و دستگاههای حکومتی و اجرایی را ثبت می کند.
این فقدان تعادل تا جایی است که در موضوع عقب نشینی از عراق نیز که فشارهای روزافزونی در جریان است به شکاف دو بخش سیاسی و نظامی در آمریکا منجر شده است. جالب است که پنتاگون و بیشتر نظامیان آمریکایی و بویژه رئیس ستاد فعلی و آتی آمریکا طرفدار کاهش و خروج تدریجی در عراق هستند و سیاستمداران محدودی در حکومت بوش به ادامه حضور در عراق می اندیشند. خلیل زاد برای جنجالی کردن بحرانهای خاورمیانه اعلام کرده که ادامه این بحرانها به جنگ جهانی جدید منجر می شود و بوش با تحریف حقایق جنگ ویتنام خروج از عراق را برای آمریکا فاجعه ارزیابی می کند.
با اینکه برخی از گزارشهای منتشره متاثر از فضای رقابت حزبی و انتخاباتی است ولی عملا استیصال بوش در قبال رویدادهای عراق و تحولات منطقه ای از یکسو و فشارهای حزبی : سیاسی در داخل آمریکا و حتی تیم حکومتی اش موجب شرایط پارادوکسیکال در مواضع بوش شده است.
برون رفت عراق از بحران و باتلاق جاری، درگرو همگرایی اصولی در داخل عراق و در بین گروههای مختلف و همکاری مسئولیت جویانه کشورهای همسایه عراق است و فراز و نشیب های مواضع بوش و یا گزارشهای منتشره در آمریکا و رقابتهای حزبی- انتخاباتی در نهایت بر ماهیت مشروعیت بخشی بر رفتار و اهداف اشغالگرانه استوار است.