پرسش9- ادعا می شود که یکی از علل تنفر مردم آلمان و اصولا مسیحیان اروپا و جهان نسبت به یهودیان آن است که یهودیان مسئول به صلیب کشیده شدن پسر خدا، یعنی حضرت عیسی مسیح بودند. به همین علت هم پاپ اعظم کاتولیک های جهان (پاپ پی دوازدهم) هیچگونه اعتراضی به هیتلر در مورد کشتار یهودیان نکرد و با وجود قدرت و نفوذی که در میان یک میلیارد نفر مسیحیان جهان داشت، برای متوقف ساختن جنایات آلمان هیتلری به اقدامی دست نزد.
پاسخ: یهودستیزی مذهبی (آنتی جودائیسم) از جانب کلیسای مسیحیان از نوعی تفسیر نادرست و مغرضانه از کتاب انجیل ناشی می شود که به موجب آن یهودیان مسئول به صلیب کشیده شدن حضرت عیسی مسیح بوده اند. این تصور باطل، قرن های متمادی پایه اعتقادی مسیحیان را علیه یهودیان تشکیل می داد و ریشه و سبب بسیاری از قتل عام های بیرحمانه در سرزمین های اروپایی علیه یهودیان بود.
ولی در سال های دهه هشتاد قرن بیستم شورای رهبری کلیسای کاتولیک به صراحت اعلام داشت که واردآوردن این اتهام که یهودیان در دوران باستان مسئول مصلوب شدن عیسی مسیح بوده اند صحت ندارد. کلیسای کاتولیک بابت همه جنایاتی که به خاطر این اتهام دروغین علیه یهودیان اروپا انجام گرفته بود پوزش طلبید و از این که با استناد به چنین اتهام بی اساسی، میلیون ها نفر یهودی در طول تاریخ بی گناه و بی دفاع کشته شده اند از آنان طلب مغفرت کرد. پاپ اعظم «ژان پل دوم» به زیارت اورشلیم آمد و با ابراز تأسف از آن اشتباه تاریخی، بر لزوم ابراز مهر و دوستی نسبت به یهودیان تأکید گذاشت.
پاپ اعظم در دوران جنگ جهانی دوم (پاپ پی دوازدهم) نه تنها ادامه دهنده آنتی جودائیسم سنتی کلیسا بود، بلکه به احساسات یهودستیزی مدرن نیز مبتلا بود و پیش داوری هایش درباره یهودیان، او را از سران نازی چون «هیتلر» و «روزنبرگ»، «گوبلز» و «گورینک» جدا نمی کرد. اگر پاپ صریحا اعلام می داشت که یهودیان هم انسان هستند و نباید مورد آزار یا کشتار قرار گیرند، بی تردید جان صدها هزار و شاید میلیون ها نفر یهودی نجات می یافت. ولی پاپ عملا از کشتار یهودیان خشنود بود و هرگاه که از او خواسته می شد علیه یهودکشی آلمان هیتلری زبان به انتقاد بگشاید، بهانه آورده و می گفت: مبارزه با «بولشویسم روسی»، در حال حاضر مهم تر از نجات یهودیان است.
پاسخ ما به پاسخ آنها: یهودستیزی در آموزه های کلیسا یک واقعیت است منتهی آنچه مهم است دلایل یهودستیزی در این آموزههاست در پاسخ فوق سعی شد با طرح تفسیر نادرست کلیسا از کتاب انجیل دلایل اصلی انزجار مسیحیان از یهود را تحت الشعاع قرار دهد. در حالی که تمام منابع یهودی کلاسیک که از مصلوب شدن مسیح (ع) خبر می دهند، مسئولیت آن را با غرور به عهده گرفته و از آن شادمانی کرده اند. «تلمود» به عنوان یکی از منابع مهم تفسیری از تعالیم عقاید، آداب و احکام یهودیت که همواره مرجع یهودیان در تمام اعصار بوده است، در این مسیر گوی سبقت را ربوده است. «ویل دورانت» در همین مورد خاطرنشان می کند هرگونه تنظیم و تدوین قوانین یهود مبتنی بر کتاب دینی تلمود بود. «تلمود» مسیحیان را ناپاک و نجس و از نطفه اسب و پست تر از حیوان دانسته و خونشان را حلال کرده است. همچنین از عیسی (ع) با عناوین جذامی، گمراه کننده بنی اسرائیل و جادوگر و... یاد کرده است. از نظر تلمود مسیح(ع) سنگسار شده است و شاگردانش نیز ملحد بوده اند. در جای دیگر از تلمود آمده است که «به یهودیان فرمان می دهد که هر نسخه از عهد جدید را که به دست آنان می افتد بسوزانند و در صورت امکان به طور علنی.»
«اسرائیل شاهاک یهودی» در کتاب خود مدعی تداوم این حکم تا حال حاضر است و ذکر می کند در روز 23 مارس 1980 صدها نسخه از عهد جدید علنا و طی مراسمی در اورشلیم و تحت نظارت عالیه «یادلعاخیم» سوزانده شد.
«برنارد لویس» پژوهشگر یهودی معاصر فرانسوی در کتاب سامی ها و ضد سامی ها می نویسد که آیزن هنجر پژوهشگر زبان های شرق در آلمان نیز پس از مطالعه تلمود در کتاب دو جلدی خود در همین راستا معتقد است که زیربنای دشمنی با مسیحیت را می توان در همین کتاب یافت. خون برای فطیر مقدس یکی دیگر از عوامل اصلی ضدیت با یهودیان در میان مسیحیان است. یهودیان در یکی از اعیاد خود به نام عید فطیر که روز نوزدهم ماه نیسان شروع می شود به مدت یک هفته از خوردن نان مایه دار نهی می شوند این نان، ماتزو یا فطیر نامیده می شود که در تهیه آن از خون کودکان غیریهودی استفاده می شود. این اتهام از دوران قرون وسطی مطرح شد و تا کنون ادامه دارد اگر چه یهودیان موفق به اخذ اعلامیه پاپ اینوسنت چهارم در باطل اعلام کردن تهمت ریختن خون مسیحیان در فطیر توسط یهودیان شدند اما محققان از جمله آقای شمس الدین رحمانی این سوال را اینگونه بررسی می کند که به راستی چگونه می توان یک واقعه مشخص را در مدتی طولانی از قرن12 تا کنون و در سطح وسیع از اروپا، خاورمیانه تا آسیا اتهام نامید چرا این مردم با یهود اینگونه رفتار می کنند ولی با دیگر اقلیت ها چنین برخوردی ندارند. جالب اینکه تحقیقات خود یهودیان نیز بر تقویت چنین نظری کمک می نماید نمونه آن را می توان در خلاصه کرونولوژی یهود ستیزی از انتشار معتبر کترپابلیشینگ هاوس در بیت المقدس در سال 1974 مشاهده کرد.
علاوه بر اعتقادات فوق، رفتارهای یهودیان در جوامع مسیحی از جمله رباخواری، جاسوسی، جادوگری، توطئه علیه ملل دیگر همچون شایعه پراکنی، مرگ سیاه یا تدوین پروتکل های صهیون برای سیطره جهان و یا برده داری که به نام یهود ثبت شده است، نیز از ریشه های عمده یهودستیزی در اروپا می باشد. البته در مقابل «تلمود» و سایر رفتارهای یهودیان، کتاب مذهبی مسیحیان نیز جایگاهی نه چندان زیربنایی در خلق تفکر ضد یهودی از دیرباز تا کنون داشته است.
نکته اساسی دیگر طرح پوزش طلبیدن کلیسای کاتولیک است. اساسا یهودیان به دو طریق در مقام توجیه و تحریف اصل اتهام مصلوب کردن حضرت مسیح(ع) توسط یهودیان برآمدند.
نخست با طرح مباحث تاریخی و اثبات عدم دست داشتن یهودیان در تصلیب حضرت مسیح(ع) اقدامات زیادی انجام دادند اما عملا ادله قوی ارائه ندادند و قادر به امحای اسناد موجود در تلمود نبودند. روش دوم بحث و محاجه با علمای مسیحیت و فشار بر آنها بود تا آنها با استفاده از مو قعیت خود، یهودیان را از این اتهام مبرا جلوه دهند در نهایت نیز پس از طرح هولوکاست در دوران جنگ جهانی دوم موفق شدند در سال 1962 پاپ جان بیست وسوم طی مناظره ای با پروفسور آبراهام هشیل اعلام کرد که چون به صلیب کشیدن عیسی برای تکمیل نقشه خدا برای نجات بشر لازم بوده است همه کسانی که از دیدگاه انجیل ها در این کار مسئولند هیچ جنایتی نکرده اند و خودشان هم میهنان و هم مذهبانشان، وسیله مشیت الهی بوده اند! همچنین صهیونیست ها به کمک رسانه های خود در آمریکا و اروپا شرایطی را از طریق طرح جعلی کشته شدن دسته جمعی شش میلیون یهودی به وجود آوردند که شورای واتیکان در نوامبر سال 1964 معافیت یهودیان از مسئولیت جمعی در مصلوب کردن عیسی(ع) را از طریق اعلامیه ای اعلام کردند.