استراتژی عبارت از ایده، الگو، طرح، نقشه، راهبرد، رزم آرایی، سوق الجیشی یا روش اجرایی که دستیابی به هدفها یا ماموریت ها را با استفاده موثر از منابع و مقدورات ممکن ساخته و یک ارتباط منطقی و هماهنگ بین سلسله فعالیت ها برای نیل به هدف نهایی ایجاد می نماید. استراتژی معمولا در چهار سطح ملی، نظامی، عملیاتی و تاکتیکی طبقه بندی می شود که کاربرد آن به ترتیب تامین اهداف آرمانی- ملی، نظامی، عملیاتی و تاکتیکی است. تدوین و اجرای استراتژی نیاز به علم و هنر لازم و کافی در قلمرو موضوع دارد.
مفهوم استراتژی (Strategy )جزو مفاهیمی است که در نوع خود کثیرالمعناست و تعریف جامع و حتی قریب به اجماعی از آن وجود ندارد. در اصطلاح نظامی، به هنر طراحی و آرایش نظامی در تمام مراحل جنگ اطلاق می شود که معمولا توسط فرماندهان عالی رتبه وستاد ارتش طرح ریزی می شود. در امور سیاسی به تعیین خط مشی کلی یک کشور یا سازمان یا حزب که برنامه مراحل بلند مدت آن را مشخص می کند، اطلاق می شود.
دایره المعارف بریتانیکا، استراتژی را دانش یافتن و بکارگیری هماهنگ همه منابع یک ملت یا ائتلافی از ملل برای دستیابی به اهداف سیاسی تعریف می نماید. اما انجمن مطالعات عالی نظامی وابسته به پنتاگون (وزارت دفاع آمریکا)، استراتژی را اینگونه تعریف می کند:« علم و فن توسعه و کاربرد قدرتهای سیاسی و اقتصادی، فرهنگی و نظامی یک ملت به هنگام صلح و جنگ و به منظور تامین حداکثر پشتیبانی از سیاستهای ملی و افزایش احتمالی پیروزی و تقلیل احتمالی شکست.»
واژه استراتژی از اصطلاحات مربوط به علوم نظامی و نظامی گری است که به تدریج وارد دیگر حوزه ها و شاخه های علمی شده و به مثابه روش یا سیاست کلی که برای نیل به هدفهای معین از سوی یک نهاد اتخاذ می گردد، به کاربرده می شود. برخی از محققین آنچنان به استراتژی ها اهمیت قائل هستند که معتقدند اداره کشور وظیفه رهبران و سردمداران نیست بلکه وظیفه استراتژیهاست. کار مقامات و مسئولان یک کشور باید محدود و محصور به تعیین و تبلیغ استراتژیهایی باشد که برای اداره امور جامعه طرح ریزی می کنند. لذا اگر کشوری خوب اداره شود نشانگر این امر است که استراتژی ها خوب انتخاب شده اند. استراتژی، گونه های مختلفی دارد و از منظرهای مختلف قابل تقسیم و دسته بندی است. استراتژی ملی، استراتژی منطقه ای، فرامنطقه ای، نظامی، جهانی، دفاعی، بازدارندگی، اتمی، بزرگ و ...