حسین عبداللهىفر
این روزها هر اتفاقی به سوژه ای از سوی مطبوعات علیه دولت و جبهه اصولگرایان تبدیل می شود. «تورم» تیتر اول صدای عدالت (28/6) می گردد در حالیکه چند روز قبل از قول یک دوم خردادی «دولت نهم را فاقد نظریه منسجم اقتصادی» خوانده بود.
موضوع تغییر ساعت کاری ادارات دولتی در ماه مبارک رمضان، علیرغم استقبال عمومی به بهانه ای دیگر از سوی بسیاری روزنامه ها مورد بهره برداری قرار گرفت تا آن را عامل افزایش ترافیک، خلاف قانون، اقدام شتابزده و... بخوانند، چنانچه مردمسالاری این موضوع را در تصویر اولش منعکس کرد و نوشت: «تغییر ساعت کار در رمضان بر ترافیک پایتخت اثر منفی دارد.»
این روزنامه در شماره (25/6) تصویری از ازدحام مردم در مترو را درج کرد و برای نسبت دادن آن به دولت نوشت: «دولت یارانه 20 میلیارد تومانی مترو را پرداخت نکرده است.»
روزنامه همبستگی هم یک روز پس از آنکه «عدم تحقق وعده های اصولگرایان» را برجسته کرد در تیتر اول (27/6) از قول رئیس کل بانک مرکزی نوشت: «رشد نقدینگی عامل تورم فزاینده».
این روزنامه همچنین در سرمقاله خود عامل اصلی مشکلات کشور را حضور مهندسانی می داند که باور نمی کنند بین قیمت بنزین و تورم رابطه ای وجود نداشته و می نویسد: «بیش از 50 سال است کشور ما به بلایی دچار شده به نام اداره شدن و اداره کردن کشور به روش مهندسی!»
همبستگی با درج نمودار مقایسه نرخ تورم در برخی کشورها با قیمت بنزین خواستار آزاد شدن قیمت بنزین گردیده و می افزاید: «هرقدر صاحب نظران به مهندسان می گویند که رابطه ای بین قیمت بنزین و تورم وجود ندارد باور نمی کنند و هزاران دردسر برای مردم آفریده اند.»
آفتاب یزد این رویه را در سرمقاله ای با عنوان «کنجکاوی ایرانی» در شماره (28/6) به صورتی غیرمنصفانه به نقد مصاحبه تلویزیونی رئیس جمهور پرداخته و می نویسد: «البته این گزارش (آقای احمدی نژاد) پیام هایی برای آمریکا و سایر قدرتمندان جهانی داشت، اما مخاطب واقعی آن نه دانش آموزان کم اطلاع آمریکایی بودند که گمان می کنند رئیس جمهور ایران، فلسطینی است و نه گروهی از سربازان غافل آمریکایی که احمدی نژاد را رئیس جمهور عراق می دانند بلکه قریب به اتفاق بینندگان برنامه گفت وگوی اخیر، ایرانیان هوشمندی بودند که به رغم سکوت و صبوری، هر کلام سران کشور را تجزیه و تحلیل و برهمان مبنا قضاوت می کنند.»
این روزنامه در یک برداشت غیراسلامی و غیرانسانی، کمک های مردم مسلمان ایران به مردم مظلوم مسلمان در سایر نقاط جهان را با هزینه های آمریکا برای سلطه جویی و حمایت از حکومت دست نشانده خویش مقایسه نموده و انتقادات غیرمنصفانه خود را نسبت به این کمک ها که از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شده، روا داشته است.
علاوه بر اینگونه انتقادات که به نوشته ابرار «انتقادات غیرمنصفانه این روزها جای خود را به اهانت علیه دولت داده است» بیانیه های رسمی احزاب در این راستا نیز شروع شده است که در روزنامه اعتماد ملی و اعتماد انعکاس یافته است.
اعتماد ملی (22/6) با درج بیانیه مجمع روحانیون مبارز تحت عنوان «نگرانی مجمع روحانیون از محدودیت فضای انتخابات» آورده است: «طرح مسائل سست و نحیف و ارائه مطالب موهن و غیرمستند به منظور جلب عوام و یا انگیزه های دیگر موجب ترسیم چهره ناخوشایند از اسلام و آموزه های دینی است.»
در بیانیه مجمع روحانیون همچنین اهانت به بزرگان جامعه و خدمتگزاران مورد اشاره قرار گرفته اما حزب مشارکت در بیانیه خود عملکرد اقتصادی دولت نهم را مورد ارزیابی قرار داده است.
در جمع بندی این بیانیه که در روزنامه اعتماد (27/6) منعکس شده آمده است: «در یک جمع بندی خلاصه و با تکیه بر نتایج حاصله از عملکرد اقتصادی دولت احمدی نژاد در دو سال گذشته می توان گفت که دولت نهم به رغم برخورداری از درآمد افسانه ای نفت و هزینه آن نه تنها در تحقق شعارها و وعده های خود ناموفق بوده است بلکه در تحقق اهداف کمی پیش بینی شده در قانون برنامه چهارم توسعه برای این دو سال و همچنین در مقایسه با دو سال قبل از آن یعنی 1382 و 1383 نیز عملکردی ناموفق داشته است.»
به نوشته اعتماد نقد دولت توسط مشارکت در هفته های آینده طی بیانیه های دیگری ادامه خواهد داشت. این در حالیست که این روزها شاهد درج مطالبی درباره عدم امکان نقد دولت، هستیم. تداوم روند نقد غیرمنصفانه و اهانت آمیز برخی از مطبوعات داخلی، اعتراض تعدادی دیگر از جراید را بدنبال داشته است.
در همین راستا جام جم (27/6) در سرمقاله خود با عنوان «لوازم نقد» می نویسد: «متأسفانه به دلیل عدم رعایت قواعد نقد در کشورمان گاه با دولت ها به گونه ای برخورد شده و می شود که گویی هیچ اقدام ماندگار و هیچ تلاشی برای رفاه مردم و گره گشایی از مشکلات آنان نشده است.»
این روزنامه با معرفی جریاناتی که قصد دارند با سیاه نمایی و انکار هرگونه موفقیت برای دولت، پایگاه اجتماعی دولت نهم را متزلزل کنند می نویسد: «آیا واقعا اینگونه است؟ دولتی که در طی دو سال با سفرهای پی درپی استانی با دردهای مردم آشنا شده و متناسب با آن به تصحیح رسیده و عزم کرده تا محرومیت زدایی را تا تحقق عدالت دنبال کند، هیچ کارنامه مثبتی ندارد؟... آیا عزم دولت برای اصلاح نظام بانکی و جلوگیری از ریخت وپاش های کلان در عرصه اجرایی کار کمی است؟... حداقل انتظار از مخالفان، انصاف و پرهیز از عصبیتهای گروهی است.»