حسن دلجو
هاشم آغاجری از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب بار دیگر در سخنانی هتاکانه و اهانت آمیز ، ساحت حضرت امام (ره) و مراجع تقلید و فقها را مورد ریشخند و تمسخر قرار داد. آغاجری سخنان وقیحانه خود را در منزل عبدالله نوری در حالی ایراد کرد که افرادی از جمله انصاری راد، ابراهیمی، جماعتی، ابراهیم یزدی، عطریانفر، سعیدلیلاز، اعظم طالقانی مرتضی مبلغ، صفری و تعداد دیگری از دوم خردادی ها، نهضت آزادی ها و نمایندگان مجلس ششم در آنجا حضور داشتند.
آغاجری تقلید را به برده داری تشبیه کرد و گفت:«همچنین هیچکس برده داری را حرام نکرده است.» به نظر می رسد برخورد مغرضانه آغاجری با مسئله «تقلید » که از سال 81 آغاز شد و در آن سخنرانی سخیف که مقلدان مراجع را به «میمون» تشبیه کرده بود، به وی اجازه نداده است تا موفق به فهم صحیح از تقلید شود و از این رو همچنان گستاخانه و غیرعالمانه درباره تقلید سخن می گوید.
آغاجری در ادعای مغرضانه خود سعی می کند با استفاده از معنای عوامانه «تقلید» بحث عالمانه ارائه دهد که از عهده آن بر نمی آید.«تقلید» در حوزه فقه به معنای رجوع جاهل به عالم برای آگاهی از احکام شرع و انجام آن است.
رجوع جاهل به عالم موضوعی عقلی و جاری در زندگی انسان متمدن است و منکران و تحقیرکنندگان آن یک دستاورد بزرگ بشری را نفی می کنند در حالی که هیچ عقل سالم و بی غرضی این نفی را نمی پذیرد زیرا زندگی بشر سرشار از این روش است با این تفاوت که در «تقلید فقهی» موضوع در اوج دقت و ظرافت و احساس مسئولیت است.
آغاجری در بخش دیگری از سخنانش گفته است:«مشهور است که بنیانگذار انقلاب گفته ما مأمور به انجام وظیفه هستیم نه نتیجه که این یعنی ما به نتیجه کاری نداریم و فقط وظیفه خود را انجام می دهیم، خواه این وظیفه درست و خواه نادرست باشد. آغاجری به جمله ای دیگر از بیانات امام راحل (ره) اشاره و آن را متناقض با جمله پیش گفته بر شمرد و تاکید کرد: بنیانگذار انقلاب در جای دیگر گفته است که حفظ نظام از اوجب واجبات است که این دو جمله در تضاد آشکار با همدیگر هستند.
آغاجری از طرف خودش دو نکته به فرمایش امام (ره) اضافه کرده ( یعنی ما به نتیجه ... و خواه نادرست باشد) تا ادعایش درست جلوه کند زیرا بدون اضافه و جعل کردن آن دو نکته نمی توان نسبت به بیان امام (ره) تعرض کرد. اینکه آغاجری در شرح کلام امام (ره) می گوید:« این یعنی ما به نتیجه کاری نداریم و فقط وظیفه خود را انجام می دهیم، خواه این وظیفه درست و خواه و نادرست باشد.» در واقع مفهوم کلام امام (ره) را تحریف کرده است زیرا هر انسان عاقلی از کلام امام (ره) متوجه می شود که امام (ره) برای هر کاری دو بخش قایل است یکی اقدام و انجام کار و دیگر نتیجه ای که از آن کار حاصل می شود و امام (ره) بخش اول را به عنوان وظیفه اصل می داند، زیرا در بسیاری از مواقع چنانچه تکالیف الهی با نظر به نتیجه مورد توجه قرارگیرد چه بسا اصل وظیفه نیز انجام نشود.
به عنوان مثال اگر امام حسین (ع) در کربلا با لحاظ فرجام و نتیجه کار می خواستند اقدام کنند نبایستی که سپاه اندک را در مقابل یک سپاه عظیم قرار می داد اما چون انجام وظیفه اصل بود بدون توجه به نتیجه ای که کاملا مشخص بود وظیفه را انجام داد. همین مورد در جنگ تحمیلی برای ایران پیش آمد. نکته دیگر اینکه معنای کلام امام (ره) این نیست که اگر نتیجه موفقیت بود خوشحال نمی شویم و اگر ناکامی بود ناراحت نمی شویم، موضوع «اصل انجام وظیفه» است که در هیچ حالتی نبایستی انجام آن تحت تاثیر نگاه به نتیجه واقع شود.
آغاجری در انتهای بیان خود ( خواه این وظیفه درست و خواه نادرست باشد) را عاجزانه در تبیین بیان امام (ره) گنجانده است. زیرا پر واضح است وقتی که امام (ره) از وظیفه سخن می گوید منظور وظیفه درست است. برای کدام فرد عاقلی وظیفه درست و نادرست برابر است. شرط انجام وظیفه شناخت درست نسبت به تشخیص وظیفه است.
اما اینکه وی ادعای تناقض در دو فرمایش حضرت امام(ره) داشته نیز سخن هجو و بی بنیاد است، زیرا حفظ نظام نیز از وظایف اصلی کسانی است که نسبت به نظام تعهد دینی و سیاسی دارند و با دلبستگی به آن نظام در آن جامعه سیاسی زندگی می کنند. این را نباید از نظر دور داشت که وظیفه افراد مختلف در حفظ نظام دارای مراتب است که باید در جای خود به آن پرداخت لکن مهم وظیفه بودن حفظ نظام اسلامی برای آحاد مسلمین در جامعه اسلامی است.