صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

محرومیت زدایی

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۰۵ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۱:۴۴  ، 
شناسه خبر : ۷۸۱۱۷

احسان حسینی
اگر برای آغاز جنگ 22 روزه اسرائیل در غزه انگیزه و دلایل متعددی در کنار عامل رقابت های حزبی - انتخاباتی اسرائیل مطرح می شد، اکنون که اهداف نظامی ناکام مانده و حماس به قدرتی غیرقابل انکار در معادله فلسطینی تبدیل شده و آمریکا و اروپا با اعزام نمایندگان خود به غزه، در حال بازسازی آبرومندانه مواضع خود با حماس می باشند، استنکاف حکومت اسرائیل از آتش بس و منوط کردن آن به آزادی شالیط، جای هر گونه تردیدی را از بین برد که رژیم صهیونیستی جنگ و آتش بس را در خدمت امتیازات انتخاباتی و کسب قدرت حزبی و مهندسی سیاسی خود قرار داده است.
اولمرت در آخرین جلسه کابینه امنیتی خود، پذیرش آتش بس را به آزادی شالیط مرتبط کرده و تمامی رایزنی های یک ماه گذشته را به نقطه صفر و اولیه بازگردانده است. همانگونه که مثلث اولمرت، باراک و لیونی برای کسب آرای شهروندان در انتخابات پارلمانی، سیاست افراطی جنگ در غزه و کشتار و ویرانی گسترده را، مبنایی برای ابراز امنیت سازی در اسرائیل نشان دادند، امروز برای اینکه، هزینه حزب لیکود و احزاب افراطی و راستگرا در تصدی ائتلاف حکومتی احتمالی را بالا ببرند، شرط آزادی شالیط را به مصوبه حکومتی تبدیل کردند.
این اقدام اولمرت، واکنش عاموس جلعاد، مذاکره کننده اسرائیلی در قاهره را موجب شده و مصری ها را در بن بست قرار داده وجاهت و قابلیت میانجیگری آنها را با سوالی جدی مواجه کرده است. جدول زمانبندی مصری ها برای مدیریت مرحله سیاسی پس از جنگ غزه، بر این استوار بود که در یک توافق اولیه بر روی هدنه، آرام سازی که تدریجا به بازگشایی گذرگاه ها نیز منتهی می شد، مذاکرات آشتی ملی از 22 فوریه (چهارم اسفند) بین فتح و حماس آغاز و مسئله بازسازی غزه از طریق یک کنفرانس بین المللی (از هفته آینده) شروع شود.
موضع اسرائیل موجب شده تا مصر آغاز مذاکرات آشتی را به تعویق اندازد، که به شکل بدیهی بر بقیه جدول زمانبندی مصری هم تاثیر خواهد داشت. تلاش مصر و عربستان بر این قرار دارد تا قبل از نشست سران عرب در دوحه، موضوعات مربوط به هدنه و آرام سازی، گذرگاه ها، موضوع بازسازی غزه و آشتی ملی فلسطینی و تبادل زندانیان فلسطینی و اسیر اسرائیلی به نقطه ای برسد که قطر امکان بهره برداری از آن را نداشته باشد و موضوعات فوق در مدیریت مصری - سعودی به پیش برود.
البته برخی معتقدند، موضوع تشکیل کابینه جدید در رژیم صهیونیستی با سرعت امکان پذیر نیست و اولمرت و حزب کادیما با مشروط کردن آتش بس، به دنبال امتیازات امنیتی از حکومت اوباما می باشند. هفته آینده یک هیئت اسرائیلی به واشنگتن خواهد رفت تا با عنوان چالش های امنیتی اسرائیلی و ضرورت پاسخ های مناسب برای این رژیم، با حکومت جدید آمریکا، گفت وگو نماید.
در دستور کار این سفر، مسئله هسته ای ایران و موضوع ارسال سلاح برای گروه های جهادی خاورمیانه و برنامه ریزی اوباما برای مناطق حساس خاورمیانه که بر امنیت ملی رژیم صهیونیستی تاثیرگذار هستند، وجود دارد.
این عناوین، بهانه مناسبی است تا رژیم صهیونیستی در آغاز حکومت اوباما، چهارچوب های مطلوب خود را با دولت جدید آمریکا مستحکم کرده و امتیازات لازم را اخذ و بر تمایل آمریکا برای ایجاد پل های ارتباطی با حماس در غزه تاثیر گذاشته و در مجموع با تکیه بر دستاوردهای خود، به وزن سیاسی کادیما در مقابل لیکود برای تصدی پست نخست وزیری در اسرائیل بیفزاید.
همانگونه که صهیونیست‌ها در اواخر دهه نود، در همراهی با نئومحافظه کاران و حکومت بوش، سیاست های جنگ افروزانه و یک جانبه گرایانه بوش را سامان دادند و موجبات بی ثباتی و جنگ در خاورمیانه را فراهم کردند، امروز نیز صهیونیست ها برای امتیازات ویژه صهیونیستی و یا رقابت های انتخاباتی، خون ریزی و کشتار در غزه را مباح دانسته و آتش بس را نیز به اهرمی برای باج خواهی جدید داخلی خود قرار داده اند.

نام:
ایمیل:
نظر: