ژئواستراتژی (Geostrategy)از دو واژه تشکیل شده است؛ ژئو به معنی زمین و جغرافیا و استراتژی به معنی راهبرد یا روش اجرایی که دستیابی به هدفها یا ماموریت ها را با استفاده موثر از منابع و مقدورات ممکن می سازد. اما ژئواستراتژی اصطلاحا به علمی گفته می شود که وظیفه کشف روابطی که بین یک استراتژی و محیط جغرافیایی وجود دارد را برعهده می گیرد.
موضوع ژئواستراتژی در ابتدا تعیین قلمرو جغرافیایی استراتژی های نظامی به منظور هدایت صحیح عملیات نظامی بود اما این واژه از نیمه دوم قرن بیستم عملا در استراتژی های نظامی جای گرفت. به معنای دیگر ژئواستراتژی در آغاز نقش و وظیفه جغرافیای نظامی را در جنگها به عهده گرفت با این اختلاف که دیگر هدف جنگ محدود نبود و عقبه مفهومی نداشت. ولی با تطور مفهومی در بستر زمان، این بار ژئواستراتژی عوامل جغرافیایی را دسته بندی کرد و به صورتی منظم تر و جهانی به آن پرداخت.
امروزه پیشرفت تکنولوژی در ابعاد و حوزه های گوناگون موجب شده برخی از عوامل محیط طبیعی نقش خود را در ژئواستراتژی از دست بدهند، البته به موازات آن بر اهمیت برخی دیگر نیز افزوده شده و از سوی دیگر پیوستگی عوامل جغرافیایی و آثار آن برعملیات نظامی پیچیده تر شده است. لذا در شرایط کنونی تمامی تحولات نظامی، سیاسی، اقتصادی و ژئوپولیتیکی در ارتباط مستقیم با ملاحظات ژئواستراتژیک قرار دارد. در این زمینه مسائل ژئوپولیتیکی ( در دو شماره قبل به تعریف آن پرداخته شد) بیش از سایر مسایل بااصول ومبانی ژئواستراتژیک ارتباط دارد و به همین دلیل در بسیاری از راهبردهای اعلامی و اعمالی از سوی کشورها و تجزیه و تحلیل های سیاسی و امنیتی، موقعیت و وضعیت ژئوپلیتیکی و ژئواستراتژیکی یک واحد سیاسی مورد توجه قرار می گیرد.
در سایر موارد و هنگامی که واژه استراتژیک (strategic) به همراه واژه دیگری بکار می رود، به معنای کلیه اعمال و حرکات مهم وابسته و مربوط به عملیات جنگی است که در ذهن شنونده مفاهیمی مانند عظمت، بزرگی، جلال، شکوه، اهمیت و جبروت را القا می کند. مانند موقعیت استراتژیک خاورمیانه یا ایران که نمایانگر موقعیت سوق الجیشی و نظامی بالای این منطقه و کشور است. همچنین اطلاعات استراتژیک (strategic Intelligence ) اطلاعات مهم و خطیر مورد نیاز برای تدوین خط مشی ملی و طرح ریزی استراتژیکی نظامی در سطح ملی راگویند.