در دو سده هفدهم و هجدهم بخشی از تجارت ایران با اروپا از طریق کمپانی لوانت انجام می گرفت. این کمپانی در سال 1592 میلادی برای تجارت با سرزمین عثمانی و منطقه مدیترانه شرقی تاسیس شد و بخشی از سهامداران اصلی آن از جمله «سر توماس اسماسیس» سهامداران اصلی و گردانندگان بعدی کمپانی هند شرقی بودند. این امر مانع رقابت دو کمپانی، که هر یک هویت حقوقی مستقل خود را داشت، بر سر بازار ایران نبود.
کمپانی لوانت از طریق بندر ازمیر و با واسطه تجار عثمانی که بسیاری از آنان یهودی بودند، در تجارت ایران سهیم بود و این تجارت در دوران پس از شاه عباس کبیر و به ویژه در دوران شاه سلطان حسین، اوج گرفت.
در سال 1622 در زمان شاه عباس اول که سرتوماس رو، نماینده دربار انگلیس وارد بندر قسطنطنیه (استانبول) شد، تجارت انگلیسی پوشاک در بازارهای عثمانی و ایران در حال رکود بود. در سال 1694 در آغاز سلطنت شاه سلطان حسین، کمپانی هند شرقی 6360 قماش پارچه به ایران صادر کرد و بیش از 8000 قماش به بندر سورت که احتمالا حدود نیمی از آن توسط واسطههای هندی، از جمله پارسیان به ایران صادر می شد. کمپانی لوانت نیز سالیانه حدود 3000 قماش پارچه از طریق استانبول و ازمیر به ایران می فرستاد. بنابراین ظرفیت بازار ایران حدود 13000 قماش پارچه در سال بود. در مقابل هر دو کمپانی ابریشم خام و پارچه های چلوار ایران را به انگلستان و اروپا صادر می کردند.
ارزش کل پارچه های چلوار و ارزان قیمتی که در سالهای 1697- 1702 از شرق و به ویژه از ایران به انگلستان صادر شد و در بازارهای اروپا جایگاه ویژه ای داشت، بیش از یک میلیون پوند استرلینگ تخمین زده می شود.
این سالها مقارن است با پیگردهای شدید دولت اورنگ زیب علیه کمپانی هند شرقی به دلیل نقش آن در راهزنی های دریایی. لذا کمپانی هند شرقی، که تجارت هندی خود را از دست داده بود، توجه خود را به طور عمده به ایران معطوف کرد و این امر اعتراض کمپانی لوانت را برانگیخت تا بدانجا که کمپانی لوانت نزد ویلیام سوم، پادشاه انگلیس از اقدامات بی رویه کمپانی هند شرقی در تجارت با ایران شکایت کرد.
کمپانی لوانت نیز، چون کمپانی هند شرقی، بیشتر دلال کالاهای شرقی بود تا صادرکننده منسوجات انگلیسی چنانکه گفتیم، بخش مهمی از این صادرات انگلیسی به ایران در واقع پارچه های ارزان قیمت بافت هند و نیز عثمانی بود. منسوجات صادراتی انگلیس به طور عمده پارچه های پشمی و تزیینی گرانقیمت بود که سهم مهمی در بازار ایران و شرق نداشت.
معهذا در سده هجدهم میلادی منسوجات پشمی انگلیس که حجم عمده تولیدات این کشور را تشکیل می داد، بازار جدی در شرق نداشت. علاوه بر پوشاک که کالای اصلی صادراتی کمپانی لوانت به عثمانی بود، لذا تجار انگلیسی مخفیانه آن را وارد می کردند و به یهودیان می فروختند. کمپانی لوانت از قسطنطنیه ابریشم ایران، انواع پارچه های موهر و ابریشمی، فرش، شراب(که به وسیله یهودیان تولید می شد)، ادویه و کشمکش به اروپا و انگلیس می برد.