بصیرت: دیروز در حاشیه برگزاری همایش”درآمدی بر کارنامه نظام جمهوری اسلامی ایران” مسئله بایسته های کارآمدی نظام اسلامی بار دیگر مورد التفات رسانه ها و محافل خبری قرار گرفت اما کمتر کسی از ارتباط معنادار این مقوله مهم با اصولگرایی صحبت کرد. بدیهی است کارآمدی یک مقوله چند وجهی است که ضرورت امروز جامعه اسلامی ایران است. معمولا کارآمدی را به درجه و مقداری که یک اقدام یا فعالیت به هدف پیش بینی شده نایل می شود و یا “نسبت ستاده ها به نهاده ها” تعریف کرده اند. نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در دهه چهارم عمر با برکت خود در پی اثبات کارآمدی و قدرت اسلام در اداره جامعه است .
نوعا اعتقاد بر این است فهم نظام های سیاسی از کارآمدی و مسیرهای ممکن برای افزایش کیفیت مادی و معنوی زندگی شهروندان مبتنی بر درک مشترک نخبگان و کارشناسان از مفاهیم بنیادین و اصولی، متدولوژی پیشرفت کشور و خدمت به مردم و توافق بر واقعیات علمی برای اداره جامعه است.
اساسا مردمسالاری دینی نیز مانند هر نظام سیاسی دیگری باید دارای مجموعه ای از قواعد کارآمد برای قانونگذاری، سیاستگذاری و تصمیم سازی باشد. قواعد تصمیم گیری کارآمد به مجموعه فرایندهای سیاسی و قانونی یک کشور شکل می دهد.
رهبر فرزانه انقلاب اسلامی دو سال پیش با دعوت از نخبگان سیاسی کشور از جناحین مختلف به منظور توسعه فهم مشترک نخبگان ضمن تبیین اصولگرایی و شاخص ترین مولفه های آن فرمودند: “اصولگرایی در مقابل نحله های سیاسی رایج کشور نیست. این غلط است که ما کشور یا فعالان سیاسی را به اصولگرا و اصلاح طلب تقسیم کنیم. اصولگرایی متعلق به همه کسانی است که به مبانی انقلاب معتقد و پایبندند و آنها را دوست می دارند؛ حالا اسمشان هر چه باشد.”
در واقع ایستار برتر فرهنگ سیاسی پیشرفته در ایران، اصولگرایی و پایبندی به شعارها و ارزشهای انقلاب اسلامی است. این استخوان بندی امکان یک رقابت اخلاقی و عقلانی را حول تامین هر چه بهتر منافع ملی، پیشرفت کشور، خدمت به مردم و در یک کلام کارآمدی نظام فراهم می کند.
امروز تجربه سی ساله ثابت کرده که مبتنی بر بسترهای غیر بومی و سکولار نمی توان ایده های اسلامی را به طور کامل اجرا کرد و کارآمدی مطلوب را در کلیه عرصه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی محقق نمود. وظیفه مهم و خطیر نخبگان بسترسازی برای توسعه بومی و اسلامی کشور در بستر یک فهم مشترک است. بدون تردید تحقق کارآمدی نظام اسلامی تنها در یک زیرساخت اسلامی- ایرانی میسر است.
این گفتمان موجد یک جریان سیاسی بزرگ در کشور به نام اصولگرایان شده است. درواقع اصولگرایی مثبت کارآمدی اسلام در مدیریت سیاسی،اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی کشور است. در حقیقت کارآمدی و اصولگرایی دوقلو هستند.
اصولگرایان به عنوان اصلیترین جریان سیاسی در کشور کارآمدی و پاسخگویی را روی میز کار خود قرار دادهاند، جریان اصولگرایی با تاکید بر دو مقوله عدالت و پیشرفت توامان در صددند مطالبات عمومی را به حمایتهای مردمی تبدیل نمایند. فهم اصولگرایان از کارآمدی خدمترسانی واقعی به مردم است که با پیشرفت کشور توام باشد.
اصولگرایان در چند سال گذشته ضمن ترمیم گفتمان انقلاب اسلامی با تاکید بر رشد هماهنگ ساختهای مختلف نظام سیاسی متناسب با ظرفیتهای بومی در صددند پاسخی مناسب ودر خور ملت ایران به پرسش کارآمدی دهند .اقدامات جسورانه دولت نهم ومجلس اصولگرای هفتم و هشتم به منظور اصلاحات جدی در ساختار اقتصادی کشور با حذف تدریجی آثار سوء نظام ربوی از ساختار پولی ومالی ،واگذاریهای بیسابقه به بخش خصوصی در راستای اجرای سیاستهای کلی اصل 44 قانون اساسی ، ارائه سهام عدالت بهعنوان گل سرسبد سیاستهای اقتصادی اصولگرایان وکاهش فاصله طبقاتی ، تحول در نظام بودجه نویسی کشور و ... جملگی در راستای تسریع روند اصلاحات اقتصادی و نزدیک کردن آن به رشد ساختار سیاسی و فرهنگی کشور است. کارآمدی نظام اسلامی تنها با هماهنگی برونداد ساختارهای مختلف در یک بستر کاملا اسلامی و ایرانی محقق میشود وحرکت اصولگرایان در دولت نهم و مجلس هفتم و هشتم نقطه عزیمت این جریان هماهنگ است.