دکتر عباسعلی فرزندی
طالبان علاوه بر اقدامات خشن، ضدانسانی و تروریستی که علیه ملت مظلوم افغانستان روا داشت عمق تحجر، جهل و تعصب خود را که نشان ازآموزه های اسلام آمریکایی و طالبانی مبتنی بر اندیشه تروریسم دارد، در برخورد با زنان به نمایش می گذاشت.
«ملا محمدعمر»، رهبر گروه متحجر طالبان دستیابی زنان به تحصیل و آموزش در مراکز تحصیلی را به معنی اعمال سیاست کفر و ترویج بی عفتی و فحشا در افغانستان می دانست و اعلام می نمود که طالبان هرگز به زنان اجازه تحصیل و اشتغال در سازمان های دولتی و غیردولتی را نخواهد داد! «عبدالحکیم مجاهد»، سفیر طالبان در پاکستان می گوید: «تمام ارتش ملی و نیروی پلیس ما داوطلبانه پیرو سنت قدیم هستند و معتقدند فرستادن دختران به مدرسه کاری بی شرمانه است!» طالبان در اولین دستورات خود از زنان می خواست در انظار عمومی ظاهر نشوند. این گروه در بیانیه های خود در مورد زنان اعلام می نمود که به منظور جلوگیری از اغوا و وجود زنان بی حجاب، هیچ راننده ای مجاز نیست زنان ملبس به چادرهایی که صورت را نمی پوشاند و یا آنهایی که یک مرد محرم را به همراه ندارند، سوار کنند و در صورت تخلف راننده زندانی و شوهر آن زن تنبیه خواهد شد!
آنان برای منزوی کردن زنان به هرگونه نظریه پردازی و تفسیر متوسل می شدند چنانچه «مولوی کمال الدین»، معاون اداره امر به معروف و نهی ازمنکر طالبان می گوید: «حجاب از فرهنگ ما نیست و با شریعت اسلام تطابق ندارد. چون خیلی زیباست و جلب توجه می کند!» عجیب تر از این نظریه پردازی ها چگونگی اجرای دیدگاه های طالبانی است، زیرا آنان براساس مستندات ثبت شده، سیاست های خود نسبت به زنان را با ایجاد جو رعب و اختناق و تازیانه اعمال می کردند به گونه ای که برخوردهای نیروهای طالبان و زنان روزانه به توهین و ضرب و جرح منجر می گشت. این حوادث توسط ژورنالیست های غربی در تلویزیون به صورت گرافیک به تصویر کشیده می شد!
اندیشه سخت گیرانه و متحجرانه طالبان در مورد زنان باعث شده بود که نیروهای جوان این گروه مرتکب اقدامات خشن و محیرالعقولی نسبت به زنان شوند.بنابه دستور طالبان، زنانی که بدون همراهی مرد به پزشک مراجعه می کردند از تمامی خدمات پزشکی محروم بوده و بسیاری از زنان که به دلیل کشته شدن بستگان خود با بیماری مواجه می شدند می بایست در خانه بمانند و مرگ زودرس خود را انتظار بکشند! اندیشه متحجرانه، جاهلانه و متعصبانه طالبان در مورد زنان را می توان در گفته یکی از مقامات طالبان یافت که می گوید: «در قانون ما برای زنان دو جا معین شده است، خانه شوهر و قبرستان!» آنان با زنان به گونه ای رفتار نموده و عرصه بر زندگی را بر آنان چنان تنگ کرده بودند که گفته می شد زندگی زنان شبیه به حیوانات در قفس است!
اما به راستی آیا طالبان که با اقدامات خشونت آمیز و وحشت آفرین خود نسبت به زنان تحت عنوان شریعت اسلامی به اینگونه جنایات مبادرت می نمود پایبندی خود را به قوانین و مقررات شرعی در تعامل با زنان نشان می داد! در این زمینه اشاره به مواضع خانم بوردهالتر، سخنگوی پزشکان طرفدار حقوق بشر می تواند بخشی از اندیشه ناپاک و نیات زشت این تروریست ها و سربازان خط مقدم اسلام آمریکایی را برملا نماید. او می گوید: یکی از ادعاهای طالبان عدم تجاوز به زنان بوده، اما برعکس آنچه در مزارشریف واقع شده بود به طرز بیرحمانه ای تجاوز آنها بر زنان اقلیت بود! و این همه اندکی از خدمات طالبان در حق زنان است که تحت عنوان اسلام و شریعت اسلامی توسط سربازان طالبان که از حمایت های پیدا و پنهان آمریکایی ها برخوردار بودند، به وقوع پیوست تا سران مغرور و فریبنده کاخ سفید بتوانند با ادعای مبارزه با تروریسم افغانستان را اشغال نمایند اما با درنظر گرفتن واقعیت های حاکم بر روابط آمریکایی ها و جریان متحجر و تروریستی طالبان نمی توان تفسیری غیر از زمینه سازی منشور تروریسم طالبانی برای تثبیت و تحکیم سلطه دولتمردان آمریکا در پناه تروریسم ارائه نمود.