حسن رشوند
حوادث غیرمترقبه غالبا در بستر رخدادهای سیاسی-اجتماعی رخ می نماید و اگر این حوادث به درستی رصد و مدیریت نشود مهار آن پرهزینه خواهد شد.
پرواضح است که امروز تحریک قومیت ها با مقوله امنیت پیوندهای عمیق پیدا کرده است. صرف نظر از محکومیت اقدام روزنامه ایران که حداقل با برداشت خوشبینانه می توان آن را نوعی بی دقتی و کج سلیقگی دانست که شائبه توهین به آذری زبان ها را تقویت کرده است. باید اذعان کرد که هم مطبوعات و رسانه های خبری کشور و هم برخی مسئولان نسبت به مقوله «امنیت» شناخت جامعی ندارند. و تا کنون نتوانسته اند عوامل آن را به درستی و به موقع تشخیص دهند.
نباید فراموش کرد که رفتار برخی گروه ها، احزاب و جناح های سیاسی در سالیان اخیر بویژه پس از یاریگری از درون قومیت ها برای پیگیری مطالبات غیرمنطقی و افراطی، حوزه امنیت را در طول چند سال اخیر دچار فرسایش قابل توجهی کرده است و در این گذار، نه تنها هیچ طرح و اندیشه ای برای بهبود ساختار آسیب دیده امنیتی طراحی و تزریق نشده است، بلکه تمام ناهنجاری ها و نابسامانی ها در عرصه های دیگر نیز به سوی حوزه امنیت سرریز شده است.
از همین روست که مقام معظم رهبری طی سال های گذشته هشدارهای مکرری در این زمینه به مسئولان و قوای سه گانه داده و وحدت و انسجام ملی را برای کشور بسیار ضروری و حیاتی و امنیت ملی را در گرو حفظ وحدت دانستند.
هر چند جریحه دار شدن احساسات پاک آذری زبان های کشورمان را به دنبال اقدام نسنجیده روزنامه ایران درک کرده و آن را محکوم می کنیم، اما ضمن احترام به معترضین این حرکت، توجه به چند نکته زیر را مورد تاکید قرار میدهیم:
1-چند سالی است برخی جریانات سیاسی درصدد آنند تا به اقوام مختلف کشور اینگونه القا کنند که اقلیت های قومی و مذهبی در کشور دچار نوعی محرومیت هستند و از آزادی های قانونی برخوردار نیستند. این جریان با علم به اینکه احساس محرومیت در بین اقلیت های قومی بدتر از خود محرومیت می تواند آنها را برای ایجاد تنش در جامعه تحریک کند، چنین رفتاری را پیش گرفته اند. تداوم این وضعیت می تواند آینده خطرناکی را رقم زند که جا دارد مسئولان دستگاه های امنیتی با کالبد شکافی رفتار این افراد و جریان ها، ضمن رفع نسبی محرومیت از چهره اقوام فضای تبلیغی این جریان را سد کرده و با آنها برخورد نمایند.
2-با تحقیق در عوامل پیرامونی این حوادث یا همزمانی این رفتارها در آستانه فشار غرب به ایران در پرونده هسته ای، می توان به پیوند برخی دولت های غربی با عناصر صحنه گردان داخلی آنها پی برد.
3-مسئولان با این توجیه که قصد کنترل اوضاع را دارند نباید به گونه ای سخن بگویند که عناصر معدودی اغتشاش گر تصور کنند حاشیه امنی برای آنها فراهم شده است.
4-در نهایت نباید از نظر دور داشت که عناصر سیاسی در کمین نشسته و دور از قدرت درصددند پروژه طراحی کرده خود برای دولت نهم را عملیات کنند. مگر نه آنکه برخی عناصر سیاسی افراطی دولت پس از انتخابات ریاست جمهوری پیش بینی کرده بودند که دولت احمدی نژاد نهایتا شش ماه دوام خواهد آورد!
آیا تحرک قومیت ها نمی تواند با همین هدف صورت گرفته باشد؟
باید مراقب کمینگاه دشمن بود و بهترین مراقبت، حفظ وحدت و انسجام ملی است.