انتشار گزارش “وینوگراد” که در آن “ایهود اولمرت”، “عمیر پرتز” و “دان حالوتس” مثلث شکست اسرائیل در برابر حزبالله معرفى شدهاند موجب ایجاد جوى نامتوازن در سرزمینهاى اشغالى شده است. هم اکنون اولمرت از سوى احزاب مختلف اسرائیلى و حتى برخى از اعضاى حزب کادیما مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. تظاهرات بیش از 150 هزار نفر اسرائیلى در تلآویو نیز ضربه شدیدترى را بر پیکره نخست وزیر مغلوب و شکست خورده اسرائیل وارد ساخته است. “بنیامین نتانیاهو”، “تزیپى لیونی”، “سیلوان شالوم” و... از جمله افرادى هستند که مخالفت خود را با ادامه حضور اولمرت در راس معادلات سیاسى تلآویو اعلام کردهاند. آنچه در خصوص انتشار گزارش “لیاهو وینوگراد” قاضى بازنشسته اسرائیلى و کمیته همراهش حائز اهمیت مىباشد اقرار عینى نسبت به شکست رژیم اشغالگر قدس از رزمندگان حزبالله لبنان است. سید حسن نصرالله در اظهارات خود پس از انتشار گزارش وینوگراد اعلام نموده است که این واقعه پیروزى حزبالله و شکست اسرائیل را در تاریخ ثبت کرده است.
اولمرت، شیمون پرز و عمیر پرتز پس از پایان جنگ 33 روزه دست به انکار شکست تلآویو از حزبالله زدهاند. کاخ سفید واتحادیه اروپا نیز به عنوان حامیان صهیونیسم در جنگ 33 روزه سعى کردند با سانسور وتحریف حقایق جنگ 33 روزه افکار عمومى جهان را از توجه به حماسهاى که حزبالله آفریده بود باز دارند اما انتشار گزارش وینوگراد به عنوان یک مرجع قانونى و حقوقى حکم سند ثبت شکست اسرائیل را دارد.این سند به اندازهاى محکم است که استراتژیستها و حامیان صهیونیست با هیچگونه بزرگنمایى قادر نیستند در آن خلل یا تحریفى ایجاد نمایند. انعکاس گزارش وینوگراد را مىتوان در رفتار درونى احزاب اسرائیلى نیز مشاهده نمود. هم اکنون در کلیت پذیرش شکست از حزبالله اختلافى میان کنست، حزب لیکود، کادیما، ارتش و... وجود ندارد واختلافهاى موجود حول بقا یا کنارهگیرى عاملان این شکست تاریخى شکل گرفتهاند.
در نهایت اینکه انتشار گزارش وینوگراد بازخوانى دوباره حماسه حزبالله بود. حماسهاى که موجب شد کاخ سفید و تلآویو در مقابل مقاومت اسلامى سرتعظیم فرود آورند و شاهد ثبت شکستى تاریخى و غیرقابل جبران در کارنامه نظامى و سیاست خارجى خود باشند.