سرانجام نشست شرم الشیخ در مصر برگزار شد.رایس وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا که به ملکه جنگ عراق شهرت دارد در این نشست به نمایندگى از کاخ سفید حضور داشت.رایس در این نشست سعى کرد تا بحران عراق را به عنوان بحرانى فراگیر در نظام بین الملل تعریف نماید و به این طریق جامعه بین الملل را در جهت کمک به اشغالگران عراق یعنى کاخ سفید و متحدانش ترغیب نماید.واشنگتن در شرم الشیخ قصد داشت تا میان عراق و اشغالگران عراق انطباقى کامل بوجود آورد و به این وسیله از انرژى نهفته جامعه جهانى در راستاى حل معضلات اشغالگران استفاده نماید.اما در نهایت رایس نتوانست این فرمول شوم را در شرم الشیخ پیاده نماید.یک روزنامه آمریکایى بارزترین نکته کنفرانس امنیت عراق در شرم الشیخ را آشکار شدن چهره تحقیر شده سیاست خارجى آمریکا در جهان عنوان کرد. “نیویورک تایمز” در یکى از شماره هاى اخیر خود نوشت: با گذشت چند روز از مذاکرات که با شرکت دیپلماتهاى ارشد کشورهاى همسایه عراق و نیز کشورهایى که به نحوى در عراق حضور دارند برگزار شد هنوز هیچ تحولى در نوع روابط ایران و آمریکا که یکى از اهداف اصلى این نشست اعلام شده بود ایجاد نشده است. این روزنامه یکى از مورد توجهترین نکات این همایش را تلاش آمریکا براى برقرارى تماس با ایران در جریان این کنفرانس دانسته و نوشت: تمام این تلاشها با واکنش سرد “منوچهر متکی” وزیر خارجه ایران روبرو شد چرا که وى با بىاعتنایى نقش آمریکا در عراق را زیر سئوال برد و با حمله به رژیم صهیونیستى بر حق هستهاى ایران تاکید کرد. بر همگان مسلم است که رایس در شرم الشیخ به دنبال فرصتى بود تا به نمایندگى از کاخ سفید ،نیاز واشنگتن به ارتباط تهران را به صورت مستقیم یا غیر مستقیم براى مقامات ایرانى ابراز نماید.اما تمرکز ایران بر معضلات ملت و دولت عراق و تلاش مسئولانه تهران در راستاى حل این مشکلات مانع از تحقق خواست هیئت آمریکایى در شرم الشیخ شد.نیویورک تایمز در ادامه تحلیل خود مهمترین اتفاق در طول این کنفرانس را نمایش یک چهره فروتنانه از سیاستهاى آمریکا دانسته و نوشت: این چهره تحقیر شده از دیپلماسى آمریکا نشاندهنده این نکته است که دولت بوش اکنون به آنچه دیپلماتهاى عرب براى سالها در حال تکرار آن بودهاند رسیدهاند: سیاستهاى یک جانبه واشنگتن در منطقه خاورمیانه موفق نخواهد بود. شرکت کنندگان در نشست کشورهاى همجوار عراق در بیانیه پایانى بر “ضرورت حفظ حاکمیت”، “وحدت منطقهای” و “استقلال سیاسی” در عراق تاکید نمودند.این در حالیست که تحقق این سه اصل معلول خروج سریع اشغالگران از عراق و اداره عراق به دست عراقیهاست.آنچه در این برهه حساس اهمیت دارد این که ایالات متحده آمریکا در شرم الشیخ شکست دیپلماتیک دیگرى را به ضرر خود ثبت نمود.واشنگتن در شرم الشیخ سعى نمود تا چهره مخدوش شده خود پس از اشغال عراق را بازسازى نموده و نسبت به خود تعریفى کاملا متفاوت با قبل ارائه دهد.رایس در این نشست سعى نمود تا میان آمریکا و اشغالگرى فاصله اى زیاد و محسوس ایجاد نماید اما اکثرکشورهاى شرکت کننده در شرم الشیخ نسبت به آمریکا به عنوان یک اشغالگر نگاه مى کردند.همین نگاه غالب در سطح کلان موجب شد تا اهداف رایس و آمریکا در شرم الشیخ به فعلیت نرسند.در نهایت این که عراق مستقل و آرام تنها در سایه عدم حضور جریانهاى اشغالگر حاصل خواهد شد.قطعا از این پس شاهد افزایش مطالبات مربوط به خروج آمریکا از خاک عراق خواهیم بود.خواسته اى که بارها و به صورتى جدى از سوى جامعه جهانى مطرح شده است.