نشست گروه 1+5 در لندن برگزار شد. محور گفتگو در این نشست نتایج مذاکرات دو روزه سولانا و لاریجانی در آنکارا بود. این نشست دارای چند ویژگی بود از جمله:1- حمایت از تداوم گفت وگو بین سولانا و لاریجانی2- لحن ملایم آمریکا و همراهی با سایر اعضای گروه 1+5 3- درخواست از ایران پیرامون اجرای قطعنامه های صادره شورای امنیت سازمان ملل4- فضاسازی تبلیغاتی محدود و برگزاری یک نشست آرام و بدون سر و صداچرا این نشست برخلاف اجلاس های گذشته گروه 1+5 دارای ویژگی های برشمرده فوق بود؟ چند احتمال در این ارتباط قابل گمانه زنی استاحتمال اول انتظاری است، که کشورهای آمریکا و اروپایی از جمهوری اسلامی ایران در شرایط کنونی دارند. نشست گروه 1+5 درست در زمان برگزاری اجلاس شرم الشیخ پیرامون مسایل عراق رخ داد ، اجلاسی که از نظر مقامات آمریکایی و انگلیسی حضور ایران در آن بسیار حیاتی بود. اکثر تحلیل گران رسانه ای در این ایام براین نکته تاکید داشتند که تغییر لحن مقامات آمریکایی عمدتا ریشه در نیاز این کشور به ایران جهت کمک در حل مسئله عراق داشته است. در این رابطه «پرودی » نخست وزیر ایتالیا اعلام کرد که موازنه قدرت در منطقه به نفع ایران است و آمریکا به کمک ایران می تواند در ثبات و آرامش منطقه کاری انجام دهد.علاوه براین نشست گروه 1+5 در شرایطی برگزار شد که کنفرانس عمومی آژانس بین المللی انرژی اتمی براساس طرحهای ارائه شده تصمیم بربازنگری معاهده NPT را دارد. در این میان مخالفت ایران به یک موضوع کلیدی تبدیل شده است، لذا دول غربی درصدد نشان دادن رفتار ملایم با ایران جهت کسب نظر ایران دراین عرصه هستند. براساس این احتمال، درصورت عبور از شرایط ترسیم شده موضع گروه 1+5 نیز تغییر خواهد کرد و مجددا لحن هشدارآمیز را اتخاذ خواهند کرد.احتمال دوم به شرایطی سیاسی که در سه کشور غربی (آمریکا، فرانسه و انگلیس) وجود دارد، برمی گردد.جامعه سیاسی آمریکا بواسطه نزدیک شدن به انتخابات بسوی یک جامعه منازعه گرا درحال حرکت است. دمکرات ها درصددند از ضعف ها و شکست های نومحافظه کاران بهره گرفته تا به حیات سیاسی این جریان در کاخ سفید پایان دهند. مسئله عراق، لبنان، فلسطین و ایران چهار کانون چالش ساز سیاست خارجی بوش است. عدم راه حل مناسب برای توفیق در چهار کانون فوق پا شینه اشیل تیم بوش می باشد.فرانسوی ها نیز درگیر انتخابات ریاست جمهوری هستند. سارکوزی و رویال در رقابت انتخابات برای پیروزی تاکنون مواضع متزلزلی در خصوص ایران گرفته اند. حل مسئله هسته ای ایران به صورت مسالمت آمیز و القای این مطلب که موضوع هسته ای ایران درحال حل شدن است نقش موثری در مبارزه انتخاباتی دو حزب موصوف در فرانسه خواهد داشت.انگلیسی ها نیز مانند فرانسه و آمریکا از التهاب سیاسی ویژه ای برخوردار است.«بلر » طبق وعده ای که داده بود باید بزودی از قدرت کناره گیری کند. لاینحل ماندن پرونده هسته ای ایران در کارنامه بلر پایگاه حزب کارگر را بشدت دچار آسیب خواهد کرد.براساس احتمال فوق می توان نتیجه گرفت که اعضای غربی گروه 1+5 به این نتیجه رسیدند که یکسری امتیازات جدیدی را که احتمالا در گفت وگوی سولانا و لاریجانی مطرح شده بود، به ایران پیشنهاد نمایند.احتمال سوم به ارزیابی گروه 1+5 به رابطه ظرفیت اهرمهای فشار و اثرپذیری ایران از آن و استنباطی که از گرایش سولانا به گروه 1+5 داشته اند، مربوط می شود. مقاومت ایران در برابر فشارها و اقدامات تقابل طرفین دورنمای مایوس کننده ای را برای اعضای گروه 1+5 نشان داده است. آنها به این نتیجه رسیدند که ایرانی ها بسیار سخت و مقاوم بوده و درعین حال دارای مولفه هایی از قدرت ملی است که «چانه زنی» آنها را در برابر گروه 1+5 بشدت افزایش داده است. بدینسان نه پکیج تشویقی گذشته کارآمد است و نه اهرم قطعنامه ای سازمان ملل، باید رویکرد جدیدی را انتخاب کرد. براساس احتمال سوم به نظر می رسد رویکرد جدید یک برش جدید برخواسته ای زیاده خواهانه شان باشد. به عبارت دیگر همان طور که آمریکا و کشورهای اروپایی در نیمه دوم سال 84 جهت راضی کردن ایران برای تعلیق، طرح پذیرش پروژه ucf اصفهان را مطرح و غنی سازی در خاک روسیه را پیشنهاد کرده بودند، اکنون با یک گام به عقب مسئله پذیرش نطنز با تعریف جدید را در نظر دارند. همانطور که در سال 84 متوسل به طرح منسوب به روسیه شده بودند اکنون متوسل به طرحی منسوب به سوئیس شده اند.