فتحالله پریشان
راهبرد پنجم مقام معظم رهبری از سلسله راهبردهای علمی که از سوی ایشان در دیدار با دانشجویان و اساتید نخبه علمی و بسیجی کشور مورد تاکید قرار گرفت، راهبرد «دینی کردن دانشگاه» است. معظم له پس از یادآوری تاکیدات مکرر گذشته و تعیین متولی و مسئول برای این امر خطیر می فرمایند:«باید پی در پی در محیط دانشگاه فکر دینی نو و مستدل عرضه کنید و فکر دینی دانشجویان را ارتقا بدهید. مخاطبان شما همه بدنه دانشجویی کشورند.»
سابقه بحث دینی کردن دانشگاه ها و مراکز علمی به اوائل انقلاب و پیام نوروزی سال 58 حضرت امام خمینی(ره) برمی گردد که حضرت امام پس از شنیدن گزارشات مسئولان و مشاهده تقاضای قاطبه مردم و اساتید و دانشجویان مذهبی درخصوص وضعیت ناهنجار اعتقادی و فکری برخی از اساتید و فضای کلی دانشگاه ها که مملو از اشاعه مکاتب منحط شرق و غرب و تفکرات التقاطی بود، فرمودند:«باید انقلابی اساسی در تمام دانشگاه های سراسر ایران به وجود آید تا اساتیدی که در ارتباط با شرق یا غربند، تصفیه گردند و دانشگاه محیط سالمی شود برای تدریس علوم عالی اسلامی.»
از سخنرانی های امام در آن مقطع به دست می آید که مقصود امام (ره) از دانشگاه اسلامی تنها تدریس دروس اسلامی مثل علم فقه و تفسیر و اصول نبود بلکه امام می فرمود نباید خروجی دانشگاه یک کشور اسلامی در خدمت استعمار غرب یا شرق باشد بلکه باید به حال ملت مفید باشد و این امر در گرو تربیت اسلامی اهالی دانشگاه اعم از استاد و دانشجوست. به هر حال دغدغه تربیت اسلامی باعث نزدیکی بیشتر دانشجویان به روحانیت و حوزه های علمیه شد. اگرچه ایده امام به علل مختلف به طور کامل محقق نشد اما نیاز به آن ایده مبارک و انقلاب فرهنگی در کلام مقام معظم رهبری و نهاد تشکل های اسلامی هیچ گاه به خاموشی نگرایید و بارها و بارها از سوی معظم له مباحث انقلاب فرهنگی و دینی کردن دانشگاه ها و تعامل مستمر اساتید و دانشجویان با معارف اسلامی در مناسبت های مختلف دانشجویی و غیر آن مورد تاکید و حتی گاه بازخواست قرار گرفت. از منظر رهبری فرزانه نظام اسلامی مدیریت های دانشگاهی، شورای عالی انقلاب فرهنگی، دفتر نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه ها و خود اساتید و دانشجویان در این زمینه وظیفه و رسالتی بر دوش دارند و گستره و شمول طرح نیز تنها شامل دانشجویان و اساتید حزب اللهی و متدین نمی شود بلکه شامل همه بدنه دانشگاه هست. از سوی دیگر این کار نیاز به تفکر، برنامه ریزی، هدف گذاری و هماهنگی بین همه دستگاه های فرهنگی کشور دارد . از تاکید معظم له به نظر می رسد نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه ها به واسطه برخورداری از روحانیت معزز مسئولیت اصلی و نهایی ارتقای دینی دانشگاه ها را به عهده دارد. اما باید روحانی مستقر در دانشگاه یکسری ویژگی های خاص داشته باشد و از بین آقایانی که مجهز به خلاقیت در طرح مباحث اصیل، نو، مستدل، عمیق و قانع کننده دینی در بین دانشجویان باشند، انتخاب گردند. بازبینی اقدامات گذشته و رفع نقایص و موانع دینی کردن دانشگاه ها پس از 28 سال ضرورت امروز و فردای جامعه اسلامی است و هیچ قصوری پذیرفته نیست.