نگاه واقعی به دشمن

بصیرت: به همان اندازه که بزرگ تصور کردن دشمن خطاست کوچک دانستن دشمن نیز خطاست . اولی نیروهای خودی را تحقیر می کندو دومی موجب غرور می شود و این هر دو در فاصله گرفتن از واقعیت تاثیر دارند و راه را بر تصمیم گیری صحیح می بندند.
ما چه بخواهیم و چه نخواهیم دولت آمریکا دشمن ماست . بیش از نیم قرن خصومت که 25 سال آن با دخالت مستقیم در اداره امور کشور بود (از 28 مرداد 1332 تا بهمن 1357 ) و 30 سال اخیر نیز با کارشکنی ها تحریم ها تحریک ها و فشارهای گوناگون ادامه یافت ابعاد این دشمنی را نشان می دهند. نیمه اول مقتضای خوی استکباری دولت آمریکا بود و نیمه دوم محصول خشم او از کوتاه شدن دستان چپاولگرش از سفره باز و پرنعمت ایران .
در برابر این دشمن زخم خورده و کینه توز که امام خمینی به درستی نام « شیطان بزرگ » و صفت « ام الفساد قرن » را بر او گذاشته اند باید واقع بین بود. باید نقاط قوت و ضعف این دشمن را شناسائی کرد و به مقتضای آن با وی مواجه شد و مقابله نمود. او را آنقدر بزرگ دیدن که مقابله با او را غیرممکن جلوه دهد یک خطای بزرگ است کمااینکه کوچک تر از آنچه هست دیدن و معرفی کردن او نیز خطائی ضربه زننده و مشکل ساز است .
بعضی نهادهای اطلاعاتی ـ امنیتی آمریکا همزمان با پدید آمدن بحران های داخلی و خارجی برای این کشور در یکسال اخیر اقدام به مطالعاتی برای ترمیم زخم های وارده بر پیکر این کشور کرده و راه های حفظ اقتدار آمریکا تا ربع اول قرن میلادی حاضر یعنی سال 2025 میلادی را بررسی نموده و نتایج آنرا در اختیار دولتمردان آمریکائی قرار داده اند. براساس این بررسی در این مدت روند رشد جمعیت آمریکا با نصابی که هم اکنون وجود دارد ادامه خواهد یافت و براین اساس 40 میلیون نفر بر آن افزوده خواهد شد میزان مهاجرت به آمریکا برای کار به دلیل رشد روزافزون صنعت در تعدادی از کشورهای همجوار کاهش خواهد داشت دلار جایگاه خود را بازخواهد یافت دولت آمریکا همچنان به عنوان یکی از نقش آفرینان اصلی در صحنه بین المللی مطرح خواهد بود قدرت نظامی آمریکا حفظ خواهد شد و اقتصاد آمریکا ضعف های خود را جبران خواهد کرد.
راه کارهائی که برای رسیدن به این نقطه در پایان ربع قرن یاد شده پیشنهاد گردیده یکی گسترش نهادهای آموزشی در داخل و خارج آمریکا بویژه تاسیس دانشگاه های متعدد در خاورمیانه و کشورهای شرقی است و دیگری تلاش برای به دست آوردن حمایت های قابل توجه و موثر از طریق تقویت همکاری با شرکا می باشد. پیش بینی اینست که دولت آمریکا با این دو اقدام می تواند قدرت و جایگاه خود را در صحنه جهانی حفظ و ضایعات کنونی را ترمیم کند البته با این قید که رفتار سیاسی خود را در خارج از مرزها طوری تنظیم نماید که از موج آمریکاستیزی کاسته شود.
عامل اصلی این تکاپوی آمریکا سر بر آوردن قدرت های نوظهوری همانند چین هند روسیه و برزیل است که در چند نقطه متنوع جهان درحال رشد چشمگیر هستند و در آینده رقبای مهمی برای آمریکا محسوب خواهند شد. این محاسبه دقیقی است که نهادهای اطلاعاتی ـ امنیتی آمریکا با توجه به آن به بررسی وضعیت کشور خود در دهه های آینده پرداخته و راه کارهائی را مشخص کرده اند.
لزومی ندارد ما همه آنچه در این پیش بینی آمده است را بپذیریم ولی حتی اگر نیمی از آن ها رخ دهد این واقعیت را به ما مینمایاند که در محاسبات خودمان برای چگونگی رویاروئی موفق با دشمنی که 30 سال است درصدد التیام زخم هائی است که از پیروزی انقلاب اسلامی مردم ایران متحمل شده دقیق باشیم . برای رویاروئی با چنین دشمنی نمی توان به سلاح های ناکارآمدی از قبیل لفاظی تکیه کرد. ما همانگونه که در 30 سال گذشته زیر بار قلدری آمریکا نرفتیم و در مقابله با توطئه هایش موفق بودیم از این پس نیز باید بایستیم و در این مقاومت قطعا پیروز خواهیم بود. اما شرط پیروزی اینست که واقع بین باشیم و همانگونه که امام می فرمودند آمریکا را « شیطان بزرگ » بدانیم نه اینکه « شیطان بزرگ » را در داخل جستجو کنیم و هر جمع و جناحی جمع و جناح دیگر را به جای « شیطان بزرگ » قرار دهد و چنین وانمود کند که مبارزه اصلی را باید در داخل انجام دادو دنبال کرد! این به خواست دشمن تن دادن است و به ساز بیگانگان رقصیدن . دشمن همین را میخواهد و این بالاترین خدمت به آمریکاست .
برای حفظ جایگاه انقلاب و نظام جمهوری اسلامی و تقویت استقلال کشور آزادی ملت از سه عامل نباید غفلت کرد; نگاه واقعی به دشمن بالا بردن قدرت دفاعی و حفظ و تقویت وحدت . هرکس به راهی غیر از این برود به بیراهه رفته است حتی اگر خود را عاقل تر و دلسوزتر از دیگران بدانند.