پس از برگزاری نشست آناپولیس در مریلند آمریکا، نشست پاریس با حضور بیش از 90 کشور و سازمان بین المللی برای به اصطلاح کمک اقتصادی به فلسطینی ها برگزار شد. هرچند که شرکت کنندگان در اجلاس وعده کمک 9/7 میلیارد دلاری را به فلسطینیان دادند اما در نهایت اجلاس مذکور نه تنها کمکی به ملت فلسطین نبود بلکه توطئه ای فراگیر و مغایر با آرمان های فلسطینیان بود که نکاتی چند در آن قابل تامل بود.
1) 9/7 میلیارد دلار نه در اختیار فلسطینیان بلکه به تشکیلات خودگردان و شخص ابومازن تعلق گرفت. این کمک ها نه برای رفع مشکلات جامعه فلسطینی بلکه برای احیای اقتدار و زیرساخت های تشکیلات خودگردان اختصاص یافت. آنها با تاسیس صندوق واحد برای جلوگیری از کمک های پنهانی به گروه های فلسطینی تلاش کردند تا فشارها را بر غزه بیشتر کنند.
2) در نشست مذکور، غزه بار دیگر منطقه متخاصم نام گرفت که مقابله با آن الزام آور است و نباید کمکی به آن صورت گیرد.
3) در پاریس به جای لفظ کمک به سرزمین فلسطینی ها از نام کشور فلسطین استفاده شد در حالیکه این کشور شامل غزه و کرانه باختری شده و سایر نقاط به طور غیرمستقیم به صهیونیست ها واگذار شده است.
4) کشورهای غربی به ویژه فرانسه از امنیت رژیم صهیونیستی براساس دو عنصر سرکوب انتفاضه و حضور نیروهای خارجی در غزه سخن به میان آوردند. آنها آنچنان وانمود کردند که رژیم صهیونیستی هیچ جنایتی انجام نداده و فلسطینیان عامل بحران هستند.
5) نکته مهم آنکه در پاریس صرفا کمک های اقتصادی برای حل بحران فلسطین اعلام شد. این اقدام بدان معنا است که ملت فلسطین دارای آرمانی نمی باشد و مانند انقلاب های رنگی غرب برای امور اقتصادی و معیشتی مبارزه می کند. آنها با این اقدام 60 سال مبارزه فلسطینی ها را به جنگ برای مادیات مبدل کردند تا وجهه جهانی مقاومت را خرد کنند.
6) حضور اعراب در کنار رژیم صهیونیستی نکته دیگری است که در نشست پاریس پس از آناپولیس تکرار شده است. اما این بار بدون هیاهو. این امر گامی دیگر برای عادی سازی روابط میان اعراب و صهیونیست ها است که غرب آن را پیگیری می کند و به عناوین مختلف سعی در اجرایی شدن آن دارد. در نهایت نشست پاریس بیش از آنکه دستاوردی برای فلسطینیان داشته باشد، محلی برای سرکوب آرام مقاومت و اجرای اهداف پنهانی صهیونیست ها بوده که با بازیگری فرانسه به عنوان متحد اصلی تل آویو اجرا شده است. در این میان فرانسه نیز ضمن خوش خدمتی برای صهیونیست ها خود را بازیگری مهم معرفی کرده تا به این وسیله اعتباری جهانی برای خود کسب کند.