فتحالله پریشان
آخرین راهبرد از مجموع راهبردهای هفتگانه مورد تاکید مقام معظم رهبری در دیدار با اساتید و دانشجویان نخبه و بسیجی کشور، راهبرد « نگاه نو به مسائل دینی و فکری » است. معظم له ضمن هشدار نسبت به خلأ فکر دینی در دانشگاه و دانشجو، پادزهر آن را ارتقای فکر دینی در محیط های علمی و پژوهشی ذکر می نمایند و در تبیین این نگرش ویژه به مسائل دینی می فرمایند:«نگاه نو، نگاه مبتکرانه به مسائل دینی ومسائل فکری اسلامی همان نگاه روشنفکری است و معنایش بدعت گذاری نیست. همان مبانی را با ابعاد جدیدی که انسان به برکت گذشت زمان آن ابعاد را می شناسد، فهمیدن و بیان کردن از این نبایستی ما غفلت کنیم.»
ضرورت معرفی و دفاع از حکومت دینی به لحاظ نظری و عملی و دست و پنجه نرم کردن با مشکلات جامعه و سیاست که ناشی از چنین امر مهم و دشواری است، تلاش برای احیای هویت اسلامی و ایجاد هویت جدید ایرانی- اسلامی را در قالب مباحث مختلف علوم انسانی در دانشگاه ها به صورت مشخص و سازمان یافته ای در آورده است. انقلاب اسلامی با طرح شعار استقلال، سبب گشایش افق های جدید در اندیشه ورزی درخصوص مسائل انسانی گردیده و به الگوی بسیاری از جوامع اسلامی به لحاظ معرفتی و مبنایی تبدیل شده است. به همین دلیل نوع نگاه و انتظار از علوم انسانی در ایران بعد از انقلاب اسلامی متحول گردیده و امروزه علوم انسانی مسئولیت خطیر معرفی و حمایت از نظام اسلامی ایران را در دو بعد داخلی و خارجی برعهده دارد و از این رو نیازمند اهتمام جدی و نگاه نو توام با گشودن افق های جدید نظریه پردازی در این راستا است. چه بسا یکی از دلایلی که مقام معظم رهبری زودتر و بیش از همه به این مباحث در واقع آسیب شناسانه به وضعیت دانشگاه ها ، دانشجویان و علوم انسانی می پردازند، همین نکته باشد. دانشگاه های کشور ما گاه توان و وقت زیادی از خود را صرف مباحث تکراری و بی روحی می نمایند که نه تنها به هیچ نیازی از ضروریات جامعه پاسخ نمی دهد بلکه گامی ولو کوچک به جلو در نظریه پردازی بومی و اسلامی نیز به شمار نمی آید. این در حالی است که امروزه سوالات و شبهات زیادی در اذهان دانشجویان و طالبان علوم دینی است که به دلیل فقدان «نگاه نو» در پاسخ به این «مسائل نو» بی پاسخ مانده اند. با مروری دیگر بر جملات پرمغزو نغز رهبری معزز انقلاب نشان می دهد که معظم له نگاه روشنفکرانه و پرسشگرانه به مسائل دینی را در شرایط متحول و سیال امروزین راه مناسبی برای پرکردن خلأفکری دانشگاه می دانند که باید بدون واهمه از انگ بدعت و انحراف از چارچوب اسلامی، با شجاعت و خلاقیت به طرح مسائل جدید دینی و یا متحول ساختن پاسخ های گذشته با مبانی و ابعاد جدید پرداخت. یادمان باشد که اگر مسلمانان ابتکار عمل طرح و پاسخ به مسائل جدید را خود به دست گیرند بهتر است تا مغرضان و دشمنان دین مبین.