بازداشت «کیان تاجبخش» از عناصر انستیتو «جامعه باز» در بنیاد صهیونیستی «سوروس»، و عامل هلند در پروژه نافرمانی مدنی در ایران، اگرچه تا امروز از سوی خبرگزاری های رسمی ایران و نهادهای ذیصلاح قضایی و امنیتی تایید نشده است، اما ارزیابی واکنش های وابستگان سیاسی و امنیتی به اردوگاه فکری «انقلاب مخملی» حکایت از آن دارد که رو شدن « بازی پنهان» شبه روشنفکران داخل کشور «با کارت سیاسی و اقتصادی صهیونیست ها»، شوک و بهت را در میان احزاب و رسانه های مدعی «اصلاح طلبی» حاکم کرده است.
«کیان تاجبخش» را که شبکه تلویزیونی CNN یک آمریکایی ایرانی تبار معرفی کرده، از فعالان شبکه ای است که از سوی « بنیاد سوروس» به دنبال « فرهنگ سازی، نهادسازی و شبکه سازی در کشور» بوده است. اگرچه تصویری که از این«مامور مخملی» از سوی برخی رسانه های داخلی ارائه می شود، تصویر یک کارشناس «جامعه شناس شهری» و مدرس دانشگاههای ایالات متحده را می سازد، اما حضور «تاجبخش» در محافل سیاسی، اجتماعی، رسانه ای و فرهنگی ای که هیچ فصل مشترکی با یکدیگر از حیث اتصال ماهیت و موضوع ندارند و دعوت نهادهایی چون «خانه هنرمندان ایران»، «انجمن جامعه شناسی ایران»، «دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران» و ... از این «مامور مخملی» می تواند پدیدآورنده گمانه زنی ها و رایزنی های تازه ای باشد.
دامنه ارتباطات مدعیان اصلاح طلبی با نهادهای اطلاعاتی و مراکز پژوهشی- براندازی ایالات متحده چنان است که پیش از انتشار محور اعترافات «هاله اسفندیاری» پیرامون بنیاد «جرج سوروس» و مرکز وابسته به آن (Open Society) رسانه اینترنتی حزب «اعتماد ملی» برای عادی سازی زودهنگام صورت مسئله، گفت وگویی را از «جرج سوروس» رییس بنیاد مذکور روی خروجی خبری خود قرار داد. این میلیاردر یهودی و شاگرد بلافصل «کارل پوپر» در برابر این پرسش که وی نقش مهمی را در انقلاب های رنگین نظیر گرجستان ایفاء کرده، در پاسخی سیاسی- اطلاعاتی گفته بود: «نقش من بد فهمیده شده و به شدت مورد اغراق قرار گرفته است»، اما سیاست رسانه ای حزب «اعتماد ملی» در عادی سازی فعالیت های سوروس، نمی توانست ارزیابی افکار عمومی را از نقش این موسسه که مراکز اطلاعاتی و شبکه های اندام وار آن در منطقه خاورمیانه به «جامعه باز» معروفند، منحرف سازد.
این رویکرد رسانه ای «اعتماد ملی» که پیش از رویارویی شفاف مدعیان اصلاح طلبی با بحران ناشی از پیگرد قضایی از «هاله اسفندیاری» و شک و بهت ناشی از بازداشت «کیان تاجبخش» دنبال شد، رویه تبلیغاتی ای است که با سه فاز تاخیر تعمدی سازمان «رادیو اروپای آزاد» و «رادیو فردا» (ارگان سازمان جاسوسی سیا ) همگام با روزنامه «واشنگتن پست» و خبرگزاری CNN پس از شناسایی «تاجبخش» در کسوت یک مامور مخملی در ایران برگزیدند. «رادیو فردا» با پیروی از «واشنگتن پست» در شامگاه چهارشنبه هفته ای که گذشت کوشید فعالیت های Open Society در ایران را به محورهایی چون «کمک های انسان دوستانه» و «بهداشت عمومی» تقلیل دهد، اما آژانس خبری دولت انگلیس (بی بی سی) با سیاستی متفاوت پیرامون خبر بازداشت «کیان تاجبخش» به عنوان پژوهشگر و مشاور بنیاد سوروس نوشت: «موسسه جامعه باز با هدف پیشبرد دموکراسی، رعایت حقوق بشر، اصلاحات اقتصادی، حقوقی و سیاسی... حمایت از رسانه های مستقل و... در کشورهای مختلف جهان فعالیت می کند.» خط مشی ای که انطباق بیشتری با ماموریت های «کیان تاجبخش» در ایران دارد.
وی در مردادماه 1385به همراه «داریوش آشوری» (نویسنده صهیونیست و مرتبط با روزنامه های دوم خردادی)، نصرالله پورجوادی، ناصر فکوهی (از تئوری پردازان نشریات زنجیره ای)، منصوره اتحادیه و فرهاد دفتری و... به ششمین «همایش دوسالانه مطالعات ایرانی» در لندن رفت.
این دوسالانه که با مشارکت «بنیاد مطالعات ایران» (وابسته به اشرف پهلوی و به مدیریت «مهناز افخمی» بهایی مشهور)، «انجمن بین المللی مطالعات ایرانی آمریکا»، «انجمن ایرانشناسی اتریش»، «انستیتو مطالعات فارسی بریتانیا» و «انجمن ایران شناسی فرانسه» برگزار می شود، اغلب به مثابه یک فرصت مطالعاتی- رایزنی برای پژوهشگرانی است که سفارش ها و مطالعات راهبردی حوزه های «بی ثبات سازی سیاسی»، «براندازی اینترنتی»، «شبکه سازی اجتماعی» و... را دنبال می کنند. اگرچه این دوسالانه برای تکمیل بانک اطلاعاتی خود از پژوهشگران دانشگاههای معتبر داخل ایران (دانشگاه امام صادق، تهران و...) نیز دعوت می کند، اما رویکرد کلان آن در پانل ها و اتاق های فکر و گفت وگویی که برپا کرده، جستجوی راهکارهای «فروپاشی ایدئولوژیک» در جامعه ایران است. در ششمین دوسالانه ای که «کیان تاجبخش» به عنوان یکی از مدعوان اصلی آن برگزیده شد، یک جاسوس فرانسوی آلمانی تبار در ایران (مارکوس میشائیلزن) نیز به همراه «حسین درخشان» (از وبلاگ نویسان فراری) حضور داشت. جاسوسی که پس از سال ها حضور در تهران و ارتباط با محافل تجدیدنظرطلب در رساله ای، راهبردهای براندازی اینترنتی را ارائه کرد. وی از اعضاء شبکه عنکبوت است که پیش از این طی یادداشت مفصلی در کیهان شرح آن آمده بود.
تجزیه و تحلیل مقالات منتشره در سایت این دوسالانه حکایت از آن دارد که «شبکه ای از ماموران مخملی»، یافته های خود از حضور در ایران را زیرپوشش پژوهشگر، ایران شناس، جامعه شناس و... به نحو مجمل در معرض نقد و تحلیل دیگر عناصر سرویس ها و شرکای امنیتی پروژه براندازی نرم قرار می دهند.
«کیان تاجبخش» پس از حضور در این «دوسالانه شبکه ماموران مخملی» به ایران بازگشت و سه ماه بعد (آبان 1386) حسب حوزه کار خود در گروه مطالعات شهری «انجمن جامعه شناسی ایران» برنامه های بنیاد صهیونیستی «جرج سوروس» را برای «انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا» اجرا کرد.
«انجمن جامعه شناسی ایران» یک نهاد مطالعاتی است که عمدتا دو فراکسیون فکری، یکی متعلق به «نهضت آزادی» به واسطه حضور «غلامعباس توسلی» و دیگری «حزب مشارکت ایران» به سبب عضویت «حمیدرضا جلایی پور» و «پرویز پیران» در ادوار گوناگون هیات مدیره انجمن، آن را رهبری می کنند و «کیان تاجبخش» از پژوهشگران آن است. وی در آبانماه 1385 تلاش های خود را برای بازگرداندن قدرت از دست رفته شوراها به مدعیان اصلاح طلبی آغاز کرد و با برگزاری سلسله کارگاههای مطالعاتی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، از «مصطفی تاج زاده» (عضو ارشد احزاب مجاهدین انقلاب اسلامی و مشارکت) برای سخنرانی با موضوع «تاسیس شوراها در ایران» دعوت کرد. سخنرانی هایی که یک تبلیغات زودهنگام در پس نقاب «مطالعات آکادمیک» برای طیف سکولار و لیبرال اصلاح طلبان محسوب می شد؛ اگرچه در این کارگاهها از «رسول خادم» نیز برای سخنرانی پیرامون «ارتباط دولت مرکزی و شوراها» دعوت شد، اما این نیروی متعهد گویا با اطلاع از پشت پرده برگزارکنندگان این نشست در جلسه دانشکده علوم اجتماعی حاضر نشد.
تاجبخش تئوریزه کردن اهداف بنیاد سوروس را منحصر به راه اندازی کارگاههای مطالعاتی نکرد. وی اگرچه مدرس رسمی دانشگاههای ایران نبوده، اما از سال 1383 با حضور در کلاس های «جامعه شناسی شهری» به عناوین مختلفی چون استاد «دانشگاه نوین تحقیقات اجتماعی نیویورک» پیرامون کیفیت «شبکه سازی اجتماعی» در مقام یک «سرمایه اجتماعی» سخن می گفت و به طرح اندیشه های «فرانسیس فوکویاما» می پرداخت. فوکویاما که از تئوری پردازان نئومحافظه کار حاکم بر دولت بوش پسر است، از مخازن فکری مأموران «انقلاب مخملی» در جهان به شمار می رود. «کیان تاجبخش» با چاپ کتاب «سرمایه اجتماعی اعتماد، دموکراسی و توسعه» در مهرماه 1385 که یک دکترینال اجتماعی و استراتژیک و الگویی ساختاری را برای سرمایه های پنهان براندازی نرم صورتبندی می کند، اندیشه های فرانسیس فوکویاما را در این حوزه به ادبیات شبه روشنفکری ایران وارد کرد؛ ادبیات و نگاهی که فعالان «کمپین دخترکان و پسرکان، در جستجوی امضاء» در گفتارهای خود به آن ارجاع می دهند و نام «تاجبخش» در پی نوشت یادداشت های آنان برای هم، نقش بسته است.
همگام با طرح «شبکه سازی» و «نهادسازی» اجتماعی بنیاد صهیونیستی سوروس در ایران، «کیان تاجبخش» حضوری پررمز و راز در حلقه فکری مجامع هنری لائیک دارد. وی یکماه پیش از انتشار خبر بازداشتش به دعوت «بهروز غریب پور» به «خانه هنرمندان ایران» رفت و در مراسم رونمایی مجله فرهنگی و هنری «گالری» که در کشور هند منتشر می شود، به سخنرانی پرداخت.
دلال اطلاعاتی انستیتو «جامعه باز» در ایران که در کنار «علیرضا سمیع آذر» (مدیر پیشین موزه هنرهای معاصر)، مریم زندی (کارمند تلویزیون ملی درعصر پهلوی دوم)، ابراهیم حقیقی (گرافیست مائوییست و داور هنرهای تجسمی در فستیوال های شهرداری و موزه هنرهای زیبای تهران) و سفیر هندوستان به «خانه هنرمندان» دعوت شده بود، پیرامون مقاله اش در مجله هنری گالری سخن گفت.
علیرضا سمیع آذر که همگام با این مأمور مخملی به «خانه هنرمندان ایران» رفته بود، چند روز قبل رابط ایرانی برگزاری نمایشگاه نقاشی «آرزوها و رویاها» در واشنگتن دی سی بود؛ نمایشگاهی که دفتر ویژه امور آموزشی و فرهنگی کاندولیزا رایس، به درخواست رئیس جمهور آمریکا، برای ارائه تصویری سیاه از هنر و جامعه ایران، برپا کرد. حضور دو رابط همسو با اردوگاه فکری نئومحافظه کاران در خانه هنرمندان (سمیع آذر و تاجبخش) در مراسم رونمایی از نشریه ای هنری که بنای ساخت حلقه ای ارتباطی میان فعالان هنری داخل کشور با بیگانگان را دارد، پرسش های فراوانی را برمی انگیزد. پیش از این مجریان پروژه «براندازی نرم» از دهلی نو به عنوان سرزمینی واسط برای آموزش های امنیتی به فعالان «کمپین دخترکان و پسرکان» بهره جسته بودند و از سه عضو مرکز فرهنگی زنان برای شرکت در کارگاههای آموزشی در هند دعوت کرده بود. اکنون نیز مدیریت «خانه هنرمندان ایران» همراه با ماموران مخملی، سرزمین هند را در مقام کشوری واسط برای تشکیل یک حلقه هنری سیاه برگزیده است.
خانه هنرمندان ایران که پیش از این بنای رونمایی از یک کتاب «رضا یحیایی» با موضوع سکس در طرح ها و آثار تجسمی داشت، رسوایی های مستمر آن با آخرین حضور «کیان تاجبخش» در مراسم رونمایی مجله هنری گالری به دعوت «بهروز غریب پور» -مشاور فرهنگی غلامحسین کرباسچی در شهرداری تهران- همچنان حیرت ناظران فرهنگی- رسانه ای را برمی انگیزد.
بازداشت رابط بنیاد صهیونیستی سوروس در ایران که استراتژی براندازی نرم ایالات متحده در ایران را به چالش جدی کشانده است، به سرعت از سوی مقامات وزارت امور خارجه آمریکا و دیده بان حقوق بشر محکوم شد.
«سارالی ویتسون» مدیر بخش خاورمیانه سازمان دیده بان حقوق بشر که در نیویورک با رسانه ها سخن می گفت از روابط این مأمور مخملی با جریانی در «شهرداری تهران» و «سازمان تأمین اجتماعی» سخن گفته و مدعی حضور غیر رسمی «تاجبخش» در این نهاد است.