بصیرت: رهبر فرزانه انقلاب اسلامی هفته گذشته در دیدار هزاران نفر از پرستاران، معلمان و کارگران انتخابات در ایران را در مقایسه با کشورهای مدعی دموکراسی آزادتر و پرشور تر دانستند و فرمودند: “متاسفانه برخی دوستان بی انصاف با تکرار حرف دروغ دشمن، سلامت انتخابات را زیر سوال می برند.”
هشدار مقام معظم رهبری ناظر به واقعیات ناخوشایندی است که محصول ژستهای انتخاباتی برخی افراطیون دوم خردادی است. آفرینش این کنشهای ضد ساختاری توسط این طیف اگر چه مسبوق به سابقه است اما این بار در آستانه انتخابات دهم با دستمایه قرار دادن برخی چهره های فحل جبهه دوم خرداد مانند مهندس موسوی، حجت الاسلام کروبی و حجت الاسلام خاتمی طعم تند تری به خود گرفته است.تحلیل رفتارشناسانه این پدیده صرف نظر از علل ساختاری،کارکردی و تبارتاریخی تنها با پاسخ به این پرسش تکمیل می شود که هدف اصلی از زیر سوال بردن سلامت انتخابات توسط افراطیون دوم خردادی چیست؟
به زعم راقم این سطور افراطیون دوم خردادی با طرح بحث سلامت انتخابات، ضمن آنتاگونیستی کردن فضای کشور و ستیزآلودنمودن رقابتهای انتخاباتی در صدد هستند اگر در انتخابات پیروز نشدند اصل نظام را زیر سوال ببرند و بگویند تقلب شده است وچنانچه سبد رای شان پر شد مدعی شوند که در چنین شرایط سختی توانسته اند، نظر قاطبه رای دهندگان را جلب نمایند.
این ترفند ناجوانمردانه ترجیح بلا مرجح منافع حزبی بر منافع ملی است و با باز کردن پای بیگانگان استقلال کشور را زیر سوال می برد.
در این فضا بدون تردید برخی از جریانات غیر قانونی ، همسو و همصدا با دشمنان و اپوزیسیون خارج از کشور سعی در القای نوعی یخبندان سیاسی خواهند کرد.درست شبیه همان رفتاری که گروهک غیر قانونی نهضت آزادی در قبال انتخابات مجلس هشتم انجام داد. نهضت آزادی دو سال پیش در اثنای رقابتهای انتخاباتی خواهان نظارت بینالمللی بر انتخابات مجلس هشتم شد.
***
معمولا احزاب و جریانات سیاسی در آستانه انتخابات مختلف ناظر به واقعیات اجتماعی و به منظور هدف گرفتن مرکز طیف رای دهندگان علیالخصوص آرای خاکستری، ژستهای انتخاباتی متفاوتی را اتخاذ میکنند. عموما این ژستها جنبه ایجابی داشته و حاوی راهکارهای جدیدی برای حل مشکلات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و ... شهروندان وجامعه است.
هر چند اعوجاجات سیاسی واجتماعی جامعه ایران منفذ گریزی مغتنم برای اکثر تحلیلها در تبیین ژستهای کنشگران اصلی درانتخابات مختلف بوده است اما مطالعه ژست انتخاباتی دوم خردادیها علیالخصوص افراطیون این جریان در آستانه انتخابات مجلس هشتم بیانگر این مهم است که نوع هدف گیری نامزدهای جبهه دوم خرداد ناظر به اولویت های اصلی کشور نیست.
به نظر می رسد در این دور از انتخابات شعارهای نامزدهای دوم خردادی برخلاف بسیاری از نظرسنجی های عمومی منطبق با اولویتها و حساسیتهای مردم نیست.
طرح بحثهایی نظیر مجازات اعدام کودکان از قوانین کیفری ایران، جمع کردن گشتهای ارشاد، اصلاح قانون مطبوعات، سهم خواهی زنان در اداره کشور و... نشان می دهد که سیاستها و مواضع دوم خردادی ها با مطالبات مردم فاصله زیادی دارد. هدف از چنین بحثهایی بدون تردید پیروزی در انتخابات و نشانه رفتن مرکز طیف رای نیست بلکه در قفای این شعارها باید رویکردهای ساختار شکنانه و ستیزآلود را جستجو کرد.
***
اغلب نظرسنجی ها حکایت از تفاوت فاحش دکتر محمود احمدی نژاد با سایر رقبا در اغلب شهرها و روستا ها دارد این برتری در برخی از نقاط کشور با فاصله بیش از 50 درصد است.
آرای دکتر احمدی نژاد در دور اول و دوم انتخابات نهم ریاست جمهوری متعلق به استانهای مرکزی و یا به تعبیری شهری بود و رقبای رئیس جمهور فعلی در استانهای محروم از وضعیت بهتری برخوردار بودند.
احمدی نژاد در دور اول انتخابات که به عنوان یک نمونه بکر و قابل انطباق با وضعیت انتخابات 88 قابل بررسی است، در رقابت با 6 نامزد دیگر که نمایندگی احزاب و جریانات سیاسی مختلف در کشور را برعهده داشتند و معادله رای در یک فضای کاملا غیر قطبی شکل گرفته بود، توانست در استان های تهران با 28/63 درصد آراء در قم با 53/38 درصد، در اصفهان با 43/63 درصد، در سمنان با 33/16 درصد، در همدان با 36/95 درصد و... از سایر رقبا پیشی بگیرد.
در همین دور از انتخابات مصطفی معین در سیستان و بلوچستان با 54/78 درصد آراء، مهدی کروبی در لرستان، کردستان و ایلام به ترتیب با 53/93 درصد، 28/83 درصد و 36/28 درصد و هاشمی رفسنجانی در یزد با 16/43درصد و کرمان با 40/32 درصد آراء توانستند از سایر رقبا پیشی بگیرند.
به عنوان نمونه حجت الاسلام کروبی در اولین تجربه انتخاباتی خود برای ریاست جمهوری در دور نهم با شعار 50 هزار تومان برای هر نفر ایرانی در استان لرستان با 53/93 درصد، استان ایلام 36/28 درصد و خوزستان با 34/34 درصد و در کردستان با 28/83 درصد بیشترین آراء را کسب نمود.
مشخصا در توضیح رفتار رای دهندگان در انتخابات نهم ریاست جمهوری می توان نتیجه گرفت که احمدی نژاد در حوزه های به اصطلاح شهری از وضعیت بسیار بهتری برخوردار بوده و از قضا در جلب آراء و اقبال عمومی در استانهای محروم نتوانسته چندان موفق عمل کند.در این دور از انتخابات اغلب تحلیل ها حکایت از آن می کند که احمدی نژاد علاوه بر حوزه شهری توانسته است پایگاه روستایی قدرتمندی نیز برای خود دست و پا کند.