بسماللهالرحمنالرحیم
اگر از علل نام گذاری سال 1386باعنوان«اتحاد ملی و انسجام اسلامی» با این فرض که علل آن برای همگان قابل فهم و درک است، بتوان گذشته از این نکته اساسی که راهها و شیوه های تحقق این امر چیست نمی توان گذشت. بدون شک وجود سه امر در این نام گذاری بویژه بخش اول آن یعنی «اتحاد ملی» نقش اساسی داشته اند این سه امر عبارتند از:
الف- تمرکز تحرکات دشمن در سال گذشته برنقاط گسست.
ب- پیش بینی امکان افزایش این دست از تحرکات دشمن در سال جدید.
ج- بروز برخی اختلافات پیدا و پنهان میان برخی گروهها و شخصیت ها در مورد مسایل مختلف که بسیار نگران کننده به نظر می رسید و می رسد.
اندکی توجه و تأمل در سه امر اشاره شده کافی است تاضمن پی بردن به اهمیت این نام گذاری انگیزه برای یافتن راهها و شیوه های تحقق آن افزایش یابد. اگر چه دست دشمن برای دامنه دار کردن تحرکات خود و فشار برنقاط گسست باز است و از مطالعه وبررسی رفتار وی نیز برمی آید که دشمن برای این کار برنامه ریزی گسترده ای داشته و به آن به عنوان یکی از پاشنه آشیلهای نظام نگاه می کند اما عامل اصلی در موفقیت این طراحی را تا حد زیادی خارج از دسترس خود می داند و در عین حال که تلاش می کند تا بتواند به این عامل تعیین کننده دست اندازی کند و برآن تأثیرگذارد اما بیشتر امیدوار است که این عامل از درون نظام اسلامی در همراهی باسیاست دشمن سربرآورد. این عامل اساسی که کانون «اتحاد ملی» را مورد هدف قرار می دهد، اختلاف و امور واقدامات تفرقه برانگیز است که هرگاه فرصت خودنمایی یافته خسارات سنگینی به بار آورده است. تحقق شعار و نام گذاری سال جدید و ناکام ماندن دشمن دربرنامه هایی که تدارک دیده است، به میزان بسیار زیادی وابسته به مباحث اختلاف برانگیزی است که هر از گاهی اذهان عمومی را آزرده می سازد.
محل رشد و شکوفایی این نام گذاری درست همان نقطه ای است که اختلاف، تشتت و برخوردهای تخریبی و دشمن شادکن به خاک سپرده می شوند. از آنجایی که منشاء ایجاد مسایل طرد و نفی کننده «اتحاد ملی» مواضع و سخنان اختلاف برانگیز چهره های شاخص واحزاب و گروهها می باشند، می توان ادعا کرد مخاطب اصلی این نام گذاری«خواص جامعه» می باشند. آگاه بودن افکار عمومی از نام گذاری امسال و قدرت شناخت و هوشمندی آنها نسبت به حرکات و اقداماتی که خلاف هدف این نام گذاری صورت می گیرد هشدار جدی است برای «خواص» که از این هوشمندی افکار عمومی غافل هستند و یا در محاسبه نتیجه اقدامات اختلاف برانگیز اشتباه می کنند. شرایط عمومی کشور برای فرهیختگانی که قصد دارند در زمره«خواص اهل حق» قرار گیرند و یا همچنان در این زمره باقی بمانند، بسیار نویدبخش است چراکه مسایل اساسی با شفافیت تمام قابل مشاهده هستند. «خواص» از این حیث با عموم جامعه تفاوتی ندارند زیرا مردم هم با استفاده از این شفافیت به تشخیص درست رسیده اند اما وظیفه خطیر «خواص» در حفظ این شفافیت وصیانت از آن و مراقبت جدی در جهت جلوگیری از هرگونه آلودگی و ابهام برانگیزشدن این امر است که جایگاه آنها را متفاوت از عموم می کند. معنای اصلی مراقبت در این خصوص پرهیز و اجتناب از هرگونه اقدام اختلاف برانگیز است که بی اعتنایی به آن «رسوایی» به دنبال خواهد داشت. درصورت انجام وظیفه صحیح «خواص» و دستیابی به حدقابل پذیرش از «اتحاد ملی» می توان ادعا کرد مقتدرانه در اولین پله «انسجام اسلامی» ایستاده ایم.