بحران در رهبری رژیم صهیونیستی

علی امینی
پس از گذشت چندماه از شکست رژیم صهیونیستی در جنگ 33 روزه با حزب الله لبنان «ژنرال دان حالوتس»، رئیس ستاد ارتش اسرائیل کنار ه گیری کرد. پیش از وی و بلافاصله پس از جنگ تابستان، «حییم رامول» وزیر دادگستری و مسئول پشتیبانی کابینه جنگ تل آویو نیز استعفا داده بود. به نظر می رسد پس لرزه های جنگ 33 روزه مقامات صهیونیستی را گرفتار نموده و آنها تحت فشار افکار عمومی جامعه صهیونیستی یکی پس از دیگری ناچار به کناره گیری از مقامات دولتی هستند. کناره گیری مقامات ارشد صهیونیستی از مناصب حکومتی آغاز روندی است که استمرار آن می تواند به حیات سیاسی این رژیم خاتمه دهد. شخصیت های تاثیر گذار و موثر این رژیم عمدتاً گرفتار مسائل مالی و اقتصادی، مفاسد اخلاقی و بده و بستانهای سیاسی هستند واعتماد جامعه صهیونیستی از آنها سلب شده است.
مقامات اسرائیل طی سالهای گذشته در اذهان عمومی منطقه و جهان از ارتش و توان خود ، قدرتی شکست ناپذیر القاء نموده بودند که هیچ نیرویی توان برابری با آن را ندارد. اما جنگ تابستان ثابت کرد که این رژیم قدرتی پوشالی بیش نیست. قدرتی که حتی توان برابری با یک جنبش انقلابی مانند حزب الله را ندارد. در جنگ 33 روزه در شرایطی که هیچ گونه تناسبی میان امکانات سیاسی، دیپلماتیک، نظامی، اطلاعاتی و رسانه ای حزب الله و رژیم صهیونیستی وجود نداشت، اسراییل نه تنها به هیچیک از اهداف از پیش طراحی شده خود نرسید بلکه ضربات سنگینی را از حزب الله متحمل شد.
«ایهود اولمرت»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی در آغاز جنگ اعلام کرده بود، هدف از تهاجم این رژیم به لبنان آزاد کردن دو سرباز صهیونیستی است و تا آزاد کردن آنها تهاجم ادامه دارد. پس از آن خلع سلاح حزب الله و انهدام توان نیرویی، موشکی ودفاعی این جنبش را شرط پایان جنگ خود اعلام نمود و درنهایت این رژیم تلاش داشت تا با عقب راندن رزمندگان حزب الله تا آنسوی رودخانه لیتانی در لبنان به اهداف خود نایل آید، اما مقاومت سرسختانه و شجاعانه رزمندگان حزب الله مانع از آن شد که صهیونیست ها به اهداف مورد نظر خود برسند. پایان جنگ، آغاز بحرانهای متعدد سیاسی، امنیتی و اقتصادی برای مقامات رژیم صهیونیستی بوده است، طوری که دیگرکسی ارتش صهیونیستی را که مهمترین رکن حیات سیاسی این رژیم غاصب است شکست ناپذیر نمی داند. ژنرال دان حالوتس رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی نیز در آغاز جنگ33 روزه گفته بود که تا انهدام توان تسلیحاتی و پدافندی حزب الله جنگ را ادامه خواهد داد اما در پایان جنگ چیزی غیر از افتضاح و فلاکت نصیبش نگردید. او در جنگ 33 روزه اتکای اصلی خود را بر نیروهای هوایی گذاشت تا شاید تجربه آمریکا در انهدام توان دفاعی رژیم بعث عراق را در لبنان پیاده کند.
نیروی هوایی این رژیم تنها در روزهای نخست جنگ، 5130 بار و 600 ساعت بر فراز جنوب لبنان پرواز داشت و در جریان آن 500 موشک و از جمله 80 موشک یک تنی را به مواضع حزب الله شلیک نمود. این تهاجم موشکی هوا به زمین رژیم صهیونیستی نه تنها توان حزب الله را منهدم نکرد بلکه حزب الله را واداشت تا ضربات کوبنده ای بر پیکر رژیم صهیونیستی وارد نماید. براساس اخبار مندرج در نشریات صهیونیستی، در جنگ 33 روزه، 156 نظامی و 48 غیر نظامی صهیونیستی کشته و بیش از 5000 صهیونیستی دیگر زخمی شدند. چهار بالگرد بسیار پیشرفته «آپاچی»، 2 ناو مدرن «ساعر5» و بیش از یکصد تانک «مرکاوا» که زمانی از آن به عنوان شاهکار تسلیحاتی اسرائیل نام برده می شد بوسیله رزمندگان حزب الله منهدم گردید. علاوه بر آن حزب الله توانست 3970 موشک کاتیوشا و استراتژیک را به سوی مناطق شمالی فلسطین اشغالی و اهداف نظامی صهیونیستی ها پرتاب کند و ضربات جبران نا پذیری را بر حیات سیاسی این رژیم وارد نماید.
به این ترتیب:
1- حالوتس، رئیس ستاد ارتش صهیونیستی دومین قربانی جنگ 33 روزه است که به نظر می رسد این روند ادامه خواهد داشت و پس از وی «عمیر پرتز»، وزیر جنگ و «ایهود اولمرت»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی از جمله دیگر مقامات تل آویو هستند که تحولات سیاسی داخلی این رژیم آنها را وادار به کناره گیری از مقام خود خواهد کرد.
2- اگرچه توان مدیریتی مقامات ارشد رژیم صهیونیستی در اداره بحرانها زیر سئوال است و ناکار آمدی آنها در جنگ با حزب الله کاملاً هویدا شد اما مشکل عمده دیگر آنها مفاسد اخلاقی، مالی و اقتصادی است که تداوم حیات سیاسی این رژیم را با مشکل مواجه ساخته است. این معضلات سبب سلب اعتماد جامعه صهیونیستی ازدولتمردان خود شده است. امروز همه رهبران و مقامات ارشد صهیونیستی از رئیس‌جمهور گرفته تا نخست‌وزیر و تا صاحب منصبان وزارتخانه‌ها همچون پرتز و... دارای پرونده های قطور مفاسد مالی و اخلاقی هستند. ژنرال حالوتس چند ساعت قبل از شروع جنگ 33 روزه دستور داده بود تا بخشی از اوراق سهام وی فروخته شود و به حسابهای وی در بانکهای اروپائی منتقل گردد. هم چنین در خلال جنگ 33 روزه و درگیری های قبلی این رژیم با حماس و جهاد اسلامی، بسیاری از مقامات صهیونیستی، خانواده های خود را به کشورهای اروپایی منتقل کرده بودند تا در امنیت باشند. این نوع اقدامات سبب تعمیق و گسترش بیشتر بی اعتماد جامعه صهیونیستی از مقامات خود شده که به راحتی قابل جبران نیست.
3- غیر از بحران ناکار آمدی وگرفتاری مقامات صهیونیستی در مسائل مالی و اخلاقی آنها از نظر سیاسی و نیز بشدت با هم درگیر هستند. درگیریهای سیاسی و جناحی بر انتخاب جانشینی حالوتس نیز سایه افکنده است. انتخاب رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی اصولاً به عهده عمیر پرتز، وزیر جنگ (و رهبر حزب کار رژیم صهیونیستی) است. امری که ایهود اولمرت، نخست وزیر (و رهبر حزب کادیما) بشدت با گزینه های وی مخالف است. سایر رهبران سیاسی ونظامی نظیر شیمون پرز (نخست‌وزیر اسبق و معاون نخست وزیر)، ایهود باراک(نخست‌وزیر اسبق)، بنیامین نتانیاهو (نخست‌وزیر اسبق رهبر حزب لیکود) و... نیز هر دوی آنها را قبول ندارند و آنها را متهم به بی‌کفایتی سیاسی و نظامی می‌کنند. ضمن آنکه خود نیز پرونده های نظیر پرونده های اولمرت و پرتز دادند.
از این رو به نظر می رسد در شرایط فعلی انتخاب رئیس ارتش رژیم صهیونیستی کار دشواری باشد و ممکن است «ایهود اولمرت» بصورت موقت فردی را برای این جایگاه تعیین کند تا در یک شرایط مناسب تری که مقامات آمریکایی نیز فراغ بال بیشتری داشته باشند در این خصوص تدبیری اتخاذ گردد.