صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

صدای انقلاب

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۱۲ خرداد ۱۳۸۶ - ۱۱:۲۲  ، 
شناسه خبر : ۸۹۱۷

سیندى شیهان،مادر سرباز کشته شده‌ آمریکایى در عراق که با برپایى تحصن‌هاى پیاپى مقابل مزرعه‌ى شخصى جرج بوش در تگزاس به جنبش ضدجنگ در کشورش قوام بخشید،اخیرا اعلام کرده است که دیگر قصد ندارد به عنوان طلایه‌دار این جنبش به فعالیت‌هاى ضدجنگ ادامه دهد.

آخرین اظهارات این فعال ضد جنگ عراق شنیدنى و قابل تامل است:

“ نمى‌دانم چرا دارم خودم را از بین مى‌برم. نمى‌دانم که چرا دموکرات‌ها‌ میدان را به جرج بوش (رئیس جمهور آمریکا) دادند....خداحافظ آمریکا. تو کشورى نیستى که من به آن عشق بورزم و سرانجام دریافتم که هر چقدر هم خود را فدا کنم باز هم نمى‌توانم کارى کنم که تو کشورى باشى که من مى‌خواهم، مگر آنکه تو خود بخواهى این چنین باشی. اکنون همه چیز بر عهده‌ى توست... به این نتیجه رسیده ام که فرزندم کیسى براى هیچ از بین رفته و توسط خود کشورش کشته شد.”

باید اذعان نمود که سیندى شیهان و دیگر مخالفان جنگ در ایالات متحده آمریکا نسبت به همراهى اخیر دموکراتها با اشغال عراق به شدت خشمگین هستند.این اقدام دموکراتها نشان داد که در اصول توحش آمیز سیاست خارجى کاخ سفید از جمله دخالت در امور داخلى کشورهاى دیگر و ایجاد نا امنى در فرا سوى مرزهاى آتلانتیک ،میان دوحزب آمریکا نوعى اتفاق نظر وجود دارد.

بسیارى از سربازان آمریکایى در عراق قربانى جنگ طلبى ها و تبلیغات مجازى و بر خلاف واقعى شدند که بوش پسر و نومحافظه کاران ترسیم نموده بودند.نکته جالب توجه اینکه هم اکنون مجروحان و آسیب دیدگان آمریکایى اشغال عراق در وضعیتى بسیار نا مناسب به سر مى برند و حمایت دولت جنگ طلب بوش نیز از آنها نیز تقریبا قطع شده است.

هنوز بسیارى از آسیب دیدگان جنگ خلیج فارس که در زمان ریاست جمهورى بوش پدر رخ داد از عواقب شیمیایى و روانى این جنگ به شدت رنج مى برند .این سربازان نگون بخت هم اکنون بدترین و سخت ترین دوران زندگى خود را سپرى مى کنند و این در حالى‌است که مسئولان اصلى جنگ هیچ گونه توجهى به مهره هاى پلاستیکى خود در سال 1991 ندارند!

نباید در این حقیقت شک نمود که در جریان اشغال عراق ،دولت آمریکا از سلاحهاى شیمیایى و میکروبى به مراتب قوى ترى نسبت به جنگ خلیج فارس استفاده نموده است.بر این اساس مى توان فاجعه اى که در انتظار سربازان آمریکایى در عراق است را درک نمود.بسیارى از سربازان آمریکایى عواقب تماس با سلاحهاى میکروبى و شیمیایى را حدود ده سال بعد لمس مى نمایند.از اختلال حواس و بیماریهاى مغز و اعصاب تا شکل گیرى غده ها و دیگر علائم خطرناک سرطانى در جاى جاى بدن و... از جمله این موارد هستند.اما مسلما در آن زمان از بوش پسر،چنى ،رایس و رامسفلد و تئوریسین‌هاى جریان نومحافظه کار خبرى نخواهد بود.عاملان اصلى وقوع جنگ عراق در آن زمان با لبخندى وقیحانه نسبت به حاصل عملکرد خود مى نگرند.در طول چهار سال گذشته سربازان آمریکایى در عراق به خوبى دریافته اند که صاحبان و خط دهندگان آنها کوچکترین اهمیتى براى جان انسانها قائل نیستند.اما هنوز به ذهن ناقص این نیروها خطور نکرده است که آنها مى توانند قربانى هاى بعدى آتشبازى‌نومحافظه کاران باشند.

همراهى دموکراتهابا جمهوریخواهان در جریان تصویب بودجه اشغال عراق نشان داد که دو حزب اصلى ایالات متحده آمریکا در راستاى تامین منافع حزبى خود به هیچ گونه از اصول و مبانى اولیه انسانى که مهم ترین آنه حفظ جان شهروندان مى باشد توجهى ندارند.مسئله اى که مدتهاست در سطوح کلان سیاستگذارى کاخ سفید به یک قاعده و مبناى رفتار‌ى‌ تبدیل شده است.مبنایى که توجه و آگاهى نسبت به آن نفرت ملت آمریکا و کل نظام بین الملل را از کاخ سفید بیشتر مى سازد.

نام:
ایمیل:
نظر: