این روزها رژیم صهیونیستی از زمین و هوا به مردم مظلوم فلسطین حمله می کند تا از این رهگذر با سرپوش گذاشتن بر خسارتهای نظامی و سیاسی ناشی از گزارش «وینوگراد»، به جبران شکست در جنگ لبنان بپردازد.
اما آنچه در این میان قابل تأمل و بررسی است، دو موضوع بسیار حساس و سرنوشت ساز است که می خواهد رژیم صهیونیستی را از فروپاشی نجات دهد و دیگر اینکه طرح صلح عربی را با شکست مواجه کند.
اما اینکه طرح صلح عربی چیست و هدفهای آن تا کجا را نشانه رفته است باید گفت: طرح صلح عربی ابتکار ملک عبدا... پادشاه عربستان در نشست سال 2002 بیروت در زمان ولیعهدی اش بود که طبق آن توافق شد در صورت عقب نشینی اسراییل از سرزمینهای اشغالی سال 1967، حل عادلانه موضوع بازگشت پناهندگان فلسطینی و تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس شریف، کشورهای عربی نیز رژیم صهیونیستی را به رسمیت بشناسند این طرح چند سالی در بایگانی ماند تا اینکه اوایل فروردین ماه سال جاری بار دیگر در نشست ریاض احیاء شد.
اسراییل از ابتدا با گنجاندن بند بازگشت آوارگان فلسطینی به موطنشان در بسته صلح مخالفت کرد و خواستار تعدیل آن شد.
ایهود اولمرت نخست وزیر رژیم صهیونیستی گفت: حل مسأله پناهندگان فلسطینی، بازگشت آنها به اسراییل نیست، بلکه به سرزمین فلسطین است، زمانی که به طور کامل تشکیل شود. اما اگر این طرح صلح عربی با شکست رو به رو شود، منطقه با خطر درگیریهای مداوم رو به رو خواهد بود.
فیصل هشدار داد؛ چنانچه اسراییل طرح صلح عربی را نپذیرد به منزله آن است که خواهان صلح نیست. در این صورت اسراییلی ها آینده شان را به دست سازندگان صلح نمی سپارند، بلکه به دست سازمان دهندگان جنگ واگذار می کنند. این کش و قوس ها ادامه داشت تا آنکه نخست وزیر اسراییل دو هفته پیش در اردن اعلام کرد، آماده دیدار با رهبران 22 کشور عربی برای مذاکره درباره توافق صلح است.
اولمرت گفت: من از رهبران 22 کشور عربی که آماده صلح با اسراییل هستند دعوت می کنم در هر جایی که بخواهند با ما سر میز مذاکره بنشینند و گفت و گو کرده و عقاید خود را بیان کنند.
وی در جمع برندگان صلح نوبل در شهر «پترا» و پیش از گفتگو با عبدا... دوم پادشاه اردن گفت: آماده حضور در هر مکانی که این 22 رهبر جمع شوند، هستم. پس از آن دبیرکل اتحادیه عرب از پذیرش درخواست نخست وزیر اسراییل مبنی بر دیدار با رهبران کشورهای عرب خودداری کرد.
عمروموسی گفت: این پیشنهاد چیزی بیشتر از یک حیله نیست و افزود: یک گام می تواند درهای مذاکره جدی را بگشاید.
من 22 رهبر عرب که خواهان صلح با اسراییل هستند را دعوت می کنم تا درباره ایده های کنونی شان مذاکره نمایند.
اما آنچه در نشست مجمع اقتصادی جهانی اتفاق افتاد مخالفت ایران با نسخه عربی صلح خاورمیانه بود که حتی سوریه هم به آن پیوسته و ائتلافی چون مصر، اردن و عربستان سعودی از پیشقراولان آن به شمار می روند.
به دنبال شرایط حاکم بر خاورمیانه در آن زمان یعنی سال 2003 قرار بود این طرح به تصویب برسد، اما تحولات منطقه پس از جنگ 33 روزه لبنان، گرفتار شدن آمریکا در باتلاق عراق و تغییرات وسیع اوضاع سیاسی و نظامی حاکم بر خاورمیانه، سران عرب در نشست 8 فروردین به احیای طرح صلح عربی رأی مثبت دادند. در این نشست اتحادیه عرب مأمور تشکیل کمیته تماس متشکل از 11 وزیر خارجه جهان عرب شد تا با برقراری ارتباط با مجامع بین المللی و کشورهای صاحب نفوذ در تحولات خاورمیانه موافقت آنها را با این طرح به دست آورد. بنابراین دیپلماتهای ارشد جهان عرب به رایزنی با سازمان ملل و اتحادیه اروپا پرداختند و توانستند حمایت آنها را از طرح صلح مزبور به دست آورند و کشورهای صاحب نفوذ در تحولات خاورمیانه را با این طرح همسو نمایند.
در راستای بسترسازی اجرای طرح صلح عربی، کمیته تماس اتحادیه عرب دو عضو خود یعنی مصر و اردن را مأمور برقراری تماس مستقیم با رژیم صهیونیستی کرد.
رژیم صهیونیستی که به خاطر جنگ 33 روزه لبنان در موضع ضعف قرار داشت و بشدت با بحران سیاسی ناشی از پیامدهای آن دست و پنجه نرم می کرد، از طرح صلح مزبور استقبال نمود و اولین نشست وزیران خارجه مصر، اردن و اسراییل در قاهره برگزار شد.
در این نشست طرفهای شرکت کننده دیدگاههای خود را درباره طرح صلح مطرح کردند و قرار شد به زودی دور بعدی مذاکرات در همین سطح، در اسراییل برگزار شود.
بعدها سیاستمداران تل آویو خواستار تغییراتی در مفاد طرح صلح عربی شدند که بیشتر منظورشان بازگشت آوارگان فلسطینی به موطن اصلی بود. اما عمروموسی به صراحت این پیشنهاد را رد کرد و با قاطعیت اظهار داشت: هیچ تغییری در طرح صلح عربی به وجود نخواهد آمد.
این موضعگیری نشان می دهد دیپلماتهای عرب توانسته اند این ذهنیت را در مجامع بین المللی به وجود آورند تا زمانی که درگیریهای اعراب و اسراییل پایان نگیرد، بحران خاورمیانه حل و فصل نخواهد شد.
اما سید حسن نصرا... دبیر کل حزب ا... لبنان نظر دیگری دارد. وی معتقد است: «این طرح طناب نجات اسراییل است.»
با نگاهی به تحولات داخلی تل آویو می توان به عمق اظهارات سید حسن نصرا... پی برد. به دنبال شکست ارتش اسراییل در جنگ 33 روزه لبنان بسیاری از تحلیلگران سقوط کابینه اولمرت را پیش بینی می کردند. پس از این جنگ، کابینه اولمرت بشدت مورد انتقاد قرار گرفت و از لحاظ سیاسی بسیار ضعیف شد. افشای گزارش کمیته حقیقت یاب علل شکست در جنگ لبنان «وینوگراد» بشدت دولت اولمرت را تحت فشار قرار داد و سیاستمداران صهیونیستی خواستار کناره گیری اولمرت و رئیس ستاد مشترک ارتش این رژیم از قدرت شدند.
کابینه ائتلافی تل آویو نیز در آستانه فروپاشی قرار گرفت. اولمرت به سختی تلاش می کرد تا دولت خود را سر پا نگه دارد تا اینکه موضوع «طرح صلح عربی» و تماس با اسراییل مطرح شد. بنابراین توجه سیاستمداران اسراییلی و مطبوعاتی آنها به این مسأله جلب و از جمله رئیس پارلمان و تنی چند از نمایندگان آن و 30 تن از رهبران و اعضای گروههای «صلح طلب» اسراییلی دعوت کرد و درباره طرح صلح عربی و لزوم از سرگیری مذاکرات صلح سخنرانی کرد.مسلم است که این شخصیتهای تل آویو در میان چهره ها و اقشار مختلف شهروندان صهیونیستی صاحب نفوذ بوده و توانسته اند توجه افکار عمومی و اغلب سیاستمداران اسراییل را به مسأله صلح بیشتر جلب کنند.
اکنون مشاهده می شود که بخش اعظم فشارهای ناشی از انتشار گزارش کمیته حقیقت یاب «وینوگراد» از کابینه اولمرت برداشته شده به طوری که می توان گفت دولت تل آویو از سقوط نجات یافته است.
با این حال کابینه اولمرت برای غلبه کامل بر بحرانهای داخلی همچنان نیازمند طرح صلح عربی است.
از سوی دیگر، اسراییلی ها با ربودن وزیران کابینه و اعضای پارلمان فلسطین، شهروندان مظلوم آن و حملات شدید و ترورهای نافرجام علیه اسماعیل هنیه نخست وزیر فلسطینی حماس، قتل عام مردم بی گناه فلسطین از زمین و هوا در کرانه باختری و نوار غزه بر ابعاد جنایتهای خود برای خروج از بن بست حاکم افزوده است.
«رونی کاسربلس» وزیر اطلاعات آفریقای جنوبی در مصاحبه با «جوروزالم پست» می گوید: اشغالگری اسراییل بدتر از آپارتاید است. وی می گوید: با آنکه حماس توافقهای قبلی میان تشکیلات خودگردان فلسطین و اسراییل را پذیرفته و با محمود عباس ائتلاف و خشونت را نیز قویاً رد کرده، اما اسراییل به اقدامهای تروریستی خود ادامه می دهد. وی بار دیگر از اسماعیل هنیه دعوت کرد از آفریقای جنوبی دیدار کند.