مذاکرات ایران و آمریکا درخصوص امنیت عراق، بازتابهای گسترده ای درمحیط منطقه ای وبین المللی داشت. بسیاری ازشخصیت ها، گروه ها، نهادها وجریانهای سیاسی نسبت به آن اعلام موضع کردند. دراین میان مواضع «مقتدی صدر»روحانی انقلابی شیعی عراق و گروه اهل سنت«جبهه التوافق» عراق بیش از دیگران قابل تأمل است.مقتدی صدر مذاکرات ایران و آمریکا را رد کرد وآن را فاقد هر گونه خیر وبرکتی برای ملت عراق دانست. گروه جبهه التوافق این کشور نیز مذاکرات بغداد را مردود دانست و آن را دخالت بیگانگان در امور داخلی عراق دانست.1- اگر چه دو گروه از جریانات شیعی و سنی عراق نسبت به مذاکرات بغداد موضعی منفی از خود بروز داده اند اما در نگاه های این دو گروه تفاوت اساسی وجود دارد. گروه مقتدی صدر و جیش المهدی تحت رهبری وی با هرگونه مذاکره با آمریکای اشغالگر مخالف است. این گروه معتقد است تا زمانی که آمریکائی ها خوی اشغالگری و درندگی دارند مذاکره با آنها به مصلحت نیست. اما گروه جبهه التوافق عراق برخلاف جریان انقلابی جیش المهدی، خود با آمریکائی ها تعامل و در بسیاری از مسائل امنیتی با اشغالگران آمریکایی مراوده دارد. این گروه از دستآوردها ونتایج احتمالی مذاکرات که ممکن است به ثبات و امنیت عراق منجر شود نگران است. جبهه التوافق تثببیت و نهادینه شدن حاکمیت جدید عراق را بر نمی تابد ودر عین اینکه در حاکمیت حضور دارد اما همزمان با گروه های تروریستی و مخرب و بی ثبات کننده ساخت سیاسی و امنیتی عراق همکاری وسیعی دارد. گروه جبهه التوافق ثبات و امنیت در دولت فعلی عراق را مغایر منافع راهبردی حزبی خود می داند، لذا با طرح دعواهای فرقه ای و مذهبی تلاش می کند تا از برقراری امنیت دراین کشور جلوگیری کند.2- برداشت مقتدی صدر وجریان جیش المهدی از مذاکرات بغداد، برداشت درستی نیست. مذاکرات ایران وبغداد برخلاف برداشتهای متعددی که در محافل سیاسی و جراید ومطبوعات از آن یاد شده، مذاکراتی متفاوت از مذاکرات مرسوم درعرف بین المللی است. دو کشور بیش از 27 سال است که روابطی خصمانه دارند و در بسیاری از مسائل منطقه ای و بین المللی دارای مواضع راهبردی متفاوت وحتی متعارض هستند. دیوار بی اعتمادی بلندو پولادینی که میان دو کشور درنتیجه سیاستهای استکباری دولتمردان واشنگتن ایجاد شده با این نوع مذاکرات فرو نخواهد ریخت. اجلاس بغداد، صحنه ای دیگر از رویارویی و نبرد ایران و آمریکا درخصوص امنیت عراق بود. ایران دراین اجلاس وظایف اشغالگران را درخصوص عراق به آنها گوشزد کرد ودر آن هیچگونه بده وبستان و یا طرح مباحث اختلافی مربوط به ایران وآمریکا مطرح نشد. از این رو نگرانی های مقتدی صدر از مذاکرات ضمن اینکه قابل درک است بایستی این نکته برای ایشان تشریح گردد که دراین مذاکرات برخلاف عرف مذاکرات دیپلماتیک، معامله ای وجود ندارد بلکه مبانی مذاکرات تفهیم وظایف اشغالگران است. 3- گروه جبهه التوافق عراق که نگران انجام مذاکرات ایران و آمریکاست و آن را دخالت بیگانگان درامور داخلی عراق می داند بایستی به این سئوال پاسخ دهدکه چرا از دخالت پنهان و آشکار برخی از کشورهای عربی منطقه در گسیل نیروهای تروریستی به عراق وحمایت تسلیحاتی آنها که منجر به کشتار شهروندان عراقی شده است اظهار نگرانی نمی کند وچرا در مقابل اشغالگران موضعی شفاف، صریح و توأم با عمل اتخاذ نمی کند. جامعه عراقی بهتر از همه می دانند که ایران به درخواست و اصرار دولت قانونی ومردمی عراق به این مذاکرات روی آورده وهدفی جز کمک به برقراری ثبات و امنیت عراق وخروج اشغالگران ونیروهای تروریستی تحت حمایت آنها از این کشور ندارد. ایران امنیت عراق را امنیت خود و بی ثباتی این کشور را مخاطره امنیت ملی خود قلمداد می کند. لذا گروه جبهه التوافق عراقی به جای اعتراض به اجلاس بغداد و فرافکنی روابط پنهان خود با اشغالگران وگروههای تروریستی بهتر است همگام با دولت قانونی واکثریت مردم عراق دفع اشغالگران و طرد نیروهای تروریستی را ازعراق طلب نماید تا آرامش و ثبات به این کشور بحران زده بازگردد.