1-جهاد: جهاد و جنگ با هم فرق دارند. فرق آنها این است عمل نظامی بن بست دارد ولی جهاد هیچ وقت بن بست ندارد و مجاهد و جنگجو هم با هم فرق دارند چون جنگجو مثلاً یک غواص باید تجهیزات کاملی داشته باشد و حتماً ساعت ها آموزش خاص خود را ببیند ولی مجاهد مثل شهید یزدانی سه سال امام جماعت ما بود و در والفجر 8 حادثه عظیمی را به وجود آورد.
2-اخلاق: 3000 روز انسان ها با خلق و خوی متفاوت و جغرافیای متفاوت و در سطوح و با زبان های متفاوت مسلح در کنار هم جنگیدند و همه حرفشان و ندایشان به هم کلمه برادر بود.
3-معنویت: فضای معنوی در حج است مخصوصاً حالت احرام، عرفات و... همه مشغول ذکرند ولی جبهه های دفاع مقدس حقیقتاً بالاترین سطح است و مثل حج حضرت ابراهیم (ع) و اسماعیل (ع) بود. هیچ غرور و تکبر و خودستایی نبود، هیچ تظاهری نداشت مثل شهید صدقی وقتی که آن طرف اروند رسید و با اینکه نگهبان عراقی با وزن سنگینش پای خود را روی دست این عزیز گذاشت او فقط آیه وجعلنا را خواند تا دشمن او را و غواصانی که پشت سر او بودند را ندید این اوج معنویت است.
4-عبودیت: بندگی محض خدا و عمل کردن به دستورات دین مبین اسلام و غیر خدا را نادیده گرفتن.
5-ولایت پذیری: شاید حدود 90 درصد از رزمندگان نتوانستند حضرت امام (ره) را از نزدیک زیارت کنند اما عاشق امام بودند و برای لبخند و رضایت و رفع نگرانی حضرت امام (ره) جانشان را در طبق اخلاص می گذاشتند و این مختص خود امام (ره) نبود چون فرماندهانشان را نیز منتسب به حضرت امام (ره) می دانستند و از آنها اطاعت محض داشتند. من یاد ندارم و نشنیدم حتی در طول این هشت سال یک نفر در مقابل فرمانده اش بایستد. در کربلای 4 که فاصله ما و عراقی ها 400 متر بود و طوری بود که هم ما و هم دشمن همدیگر را می دیدیم و جان پناهی به آن صورت نداشتیم. مثل تگرگ گلوله های تیربار و ضد هوایی 5/14 و 23 و دوشکا بر سر ما می ریختند. فرمانده گردان نگاه کرد به من. گفتم بروید رفتند ومواضع دشمن را شکستند. روی آب شوخی نیست مثل مرغابی هیچ پناهی نداری فقط اطاعت پذیری و ایمان می توانست به بچه ها حرکت بدهد و به جلو بروند.
این پنج اصل سه ویژگی در جامعه ایجاد کرد:
1-عامل معنویت زایی: در جامعه که امروز این معنویتی که در جامعه داریم نشأت گرفته از همان ایمان عزیزان رزمنده و شهدای دفاع مقدس است.
2-اندیشه زایی: در جبهه این موضوع اقتدا به حوزه علمیه نمود مثل مباحثه و خبره شدن و ورزیدگی مثلاً شهید مرادی و یوسف اللهی و حسین نادری که جوانترین فرمانده گردان بود که در آخرین روزهای جنگ بود که این جوان عزیز رفت و با یک گردان صف های دشمن را در هم شکست و دشمن را به عقب راند.
جبهه مثل کوره بود قریب به محال بود که آدم تو زردی از آن بیرون بیاید و جبهه باعث شد که هیچ کس نتواند آنچه در وجودش است پنهان بماند. جنگ ما یک جنگ نابرابر بود و همه عملیات ها و دفاع ها و سازماندهی ها نامتقارن بود.
3-مدیریت موفق و ابتکارزایی: امروزه می بینیم اکثر مسئولان موفق ما از بین رزمندگان دفاع مقدس هستند و دلیل آن این است که در آن شرایط نابرابر با ابتکارات خود توانستند جنگ پرحادثه را مدیریت کنند. توصیه ای که دارم این است آن چیزی که امروز دشمنان ما در مصاف با ما که دوست دارند عمیقاً ضربه وارد کنند و در تردیدند نه ملاحظات سیاسی است نه توجه به عالم و مردم جهان.
آنچه که آنها را متوقف کرده این مردم و عمل های آنان در دوران مختلف است آنها نمی توانند اندازه گیری کنند و نمی دانند اگر عملی را علیه این ملت انجام دهند آیا پیروز از این میدان بیرون می آیند؟ در هر صورت دشمن، دشمن است و ما برای هر حرکت دشمن باید آماده باشیم و یقیناً چنین است و جمهوری اسلامی پیروز است.
من از روی احساسات صحبت نمی کنم دلیلش هشت سال دفاع مقدس است و مثل آن جنگ 33 روزه حزب الله که یک گروه کوچک بود در مقابل یک ارتش کلاسیک و قوی ترین و مجهزترین ارتش دنیا ایستاد و او را شکست داد و در ملت ما هزاران گروه از حزب الله وجود دارد که با اتکا به خداوند و ائمه (ع) از نصرت الهی برخوردار هستند.