وقتى در۲۱ دسامبر (سى ام آذر) دفتر زندگى رهبر مادام العمر ترکمنستان بسته شد، کسى باورنمى کرد که کشورى که نزدیک دو دهه بر پاشنه اراده یک رهبر اداره شده بود وهمه چیز بر اقتدار او متکى بود به آسانى از گردنه سخت انتقال قدرت عبور کند به ویژه که همه رقیبان دور و نزدیک ترکمن باشى منتظر چنین فرصتى بودند از بوریس شیخ مرادف، دیپلمات مغضوب ترکمن، که زیر چتر اروپا در وین اپوزیسیون این کشور را رهبرى مى کند تا محافل حزبى رسانه اى غرب که سوداى یک انقلا ب مخملى را درعشق آباد درسر مى پروراندند، گروه سوم منتظران این تحول ، شرکت ها و کمپانى هاى انرژى بودند که برا ى حضور دراین شاهراه گاز آسیاى مرکزى لحظه شمارى مى کردند. به این صورت براى چند ماه، موجى از ترس و غبار فضاى این کشور را فرا گرفت . ماه بهمن یک پیچ خطرناک براى ترکمن ها بود، ماهى که در آن باید تکلیف مسأله خطیر جانشینى ترکمن باشى روشن مى شد و عشق آباد راه آینده خود را از میان لشکرى از رقباى منطقه اى و فرامنطقه اى پیدا مى کرد.خبرهایى که درفاصله مرگ نیازاف تا تشکیل دولت تازه از عشق آباد مى رسید براى کسانى که نگران آینده این سرزمین بودند چندان خوشایند نبود برخى از دستیاران دیروز نیازاف براى قبضه قدرت خیز برداشته بودند ودرهمان حال اروپا و روسیه هرکدام ابزارهاى خود را براى ایجاد حوادثى براى تضمین منافع خویش فعال کرده بودند. در رقابت سخت و پنهانى، که میان بازماندگان ودستیاران نیازاف جریان داشت عاقبت ستاره اقبال یک پزشک درخشید. در روز وداع نیازاف، دیگر همه مردم ترکمن و ناظران خارجى خبردارشده بودند که سکاندار آینده این کشور کسى نیست جز بردى محمداف وزیر بهداشت نیازاف. پس همه دیپلمات ها وسفرا درصف ملاقات سیاستمدارى میانسال ایستادند که همانند دیگر رهبران آسیاى مرکزى، رفتارى خونسرد داشت و با لحنى آرام وشمرده سخن مى گفت، او تا بهمن ۸۵ با نام کفیل ریاست جمهورى امور سیاسى و ادارى کشور را رتق وفتق مى کرد اما همگان به چشم یک رهبر به وى مى نگریستند. محمداف خیلى آسان روزهاى سخت گذار از دوران رهبرى نیازاف را پشت سر نهاد. در این دوره محمداف هرچند به حمایت نهادهاى قدرت بویژه ارتش و نیروهاى امنیتى متکى بود اما بیش ازهمه این تجربه و هوش سیاسى وى بود که موجب شد به راحتى از سد رقیبان آشکار و پنهان خود عبورکند.بردى اف براى راضى ساختن محافل جهانى که برانجام پروسه دموکراتیک انتقال قدرت اصرارداشتند درنخستین تصمیم خود پس از تشییع نیازاف، بساط یک انتخابات سراسرى را گستراند. او در میدان انتخابات به مبارزه اى نه چندان دشوار، با حدود ۶ نفر از مدیران و بازماندگان سیستم نیازاف دست زد. درجریان انتخابات او مانیفستى عجیب ارائه کرد. مانیفست او حاوى شعارها و وعده هاى مهم وچشمگیرى بود که نگاه مردم فقیر ترکمن را به شدت به خود جلب کرد. اما این ها همه ویژگى طرح انتخاباتى محمداف نبود، او در این برنامه از گشودن فضاى جدید سیاسى و اصلاحات فرهنگى سخن به میان آورد. به این صورت محمداف افزون بر مردم عامه ترکمن، توجه نخبگان سیاسى ومحافل جهانى راهم جلب کرد. آن روز همه ناظران آسیاى مرکزى حول این گفته هاى جانشین نیازاف خط نشان کشیدند که گفت: نسیم سیاسى تازه در عشق آباد خواهد وزید. او گفت، محدودیت هاى سیاسى وفرهنگى را برخواهد چید ومردم ترکمنستان را از استانداردهاى جدید و امکانات متنوع فرهنگى برخوردار خواهد ساخت. این سخن بردى اف در نگاه ناظران، پایان میراث سیاسى ترکمن باشى و نخستین نشانه عدول از عقاید نیازاف بود. اکنون جانشین ترکمن باشى بى آن که سخنى از مقابله با مرشد دیروز خود به میان آورد به را حتى سیره وسنت سیاسى او را تغییر داده و در نخستین روزهاى ریاست خویش، عشق آباد را به سمت رسومات جدید زمامدارى سوق داده است. شعارهاى تازه و دیدگاه هاى جانشین نیازاف نه تنها براى ترکمن ها تازگى داشت که درکل پهنه آسیاى مرکزى که هنوز درحال وهواى سنت فرهنگى و سیاسى گذشته سیر مى کنند و پدیده هایى مانند اینترنت و احزاب ونهاد هاى مدنى کنترل مى شود ، امرى شگفت بود.هرچند، مرد صدرنشین عشق آباد با این شعارهاى نو توجه مردم کشورش را جلب کرده بود، اما تا کسب کامل قدرت هنوزباید منازل دیگرى را مى پیمود. براى محمداف ماه بهمن ۸۵ ماه آزمون وعرصه نمایش مهارت هاى سیاسى بود؛ او تنها ۲ ماه ونیم وقت داشت تا بنیاد دولتى تازه اى را پایه گذارى کند. براین اساس همه توان او درچندماهى که گذشت، صرف «تثبیت امورسیاسى» شد. دوره تثبیت قدرت سیاسى محمداف از دى ماه که نیازاف تشییع شد، آغازمى شود و تا چند روز پیش که او آخرین تغییرات را در کابینه و جابه جایى مهره هاى کلیدى دولت خود به انجام رساند، استمرار دارد.سخت ترین کار محمداف برگزارى انتخابات بود که زیر فشار سنگین تقاضاها وحتى تهدید هاى طرف هاى غربى، برگزار کرد. در کشور ۵ میلیون نفرى ترکمنستان او توانست انتخاباتى را درمیان چالش با اعتراض جهان لیبرال برگزار کند. این نخستین بار در تاریخ ترکمنستان بود که انتخابات ریاست جمهورى با بیش از یک نامزد برگزار شد هر چند همگى ۶ نامزد تأیید شده براى شرکت در این انتخابات از حزب دموکراتیک ترکمنستان - تنها حزب قانونى در این کشور - بودند. کمیسیون نظارت بر انتخابات گفت که حدود ۹۹ درصد از واجدان شرایط رأى دادن در انتخابات شرکت کردند و محمداف بیش از ۸۹ درصد آراى ریخته شده به صندوق هاى اخذ را به دست آورده است. هر چند بسیارى از منابع خارجى نحوه برگزارى انتخابات را مورد انتقاد قرار داده اند. با این همه او درفرداى انتخابات، بر کرسى رهبرى کشورى نشست که کلید یکى از مخازن عظیم هیدروکربن جهان را دردست دارد. بنابراین خیلى طبیعى بود که حتى کشورهایى که پیش از این بر سر ماجراى انتخاب او سرچالش داشتند، اکنون از در دوستى وارد شوند و براى امضاى پیمان هاى جدیدى بکوشند که دست آنان را به مخازن گاز و بازار بکر این نقطه طلایى حاشیه خزر مى رساند. روز پایانى بهمن براى محمداف روزى بود که درآن مى توانست جایگاه ترکمنستان رابرجغرافیاى سیاسى منطقه به تماشا بنشیند. اغلب بلند پایگان سیاسى کشورها براى تجدید عهد دوستى با رهبر جدید به عشق آباد آمده بودند. درفهرست میهمانان او، چندین رئیس جمهور و نخست وزیر ایستاده بودند از آن جمله بود رئیسان جمهورى افغانستان، تاجیکستان، گرجستان و قزاقستان، نخست وزیر ترکیه و معاون اول رئیس جمهورى ایران. اکنون برحسب آنچه در قانون اساسى ترکمنستان آمده محمداف زمام ریاست جمهورى را براى ۵ سال دردست دارد و در همان حال سمت ریاست هیأت وزیران را نیز برعهده دارد. رهبر جدید ترکمنستان ابتدا کابینه جدید را با طیف اکثریت وزیران دوره نیازاف تشکیل داد اما در مسیر فعالیت ، شمارزیادى ازآنان را تغییر داد و مهره ها و عناصر تازه اى را وارد گود زمامدارى کرد.