صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

محرومیت زدایی

صفحات داخلی

صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۲۱ خرداد ۱۳۸۸ - ۰۸:۱۵  ، 
شناسه خبر : ۹۲۸۹۲

علی تتماج
موفقیت حساس سرزمین های اشغالی فلسطین در معادلات منطقه ای و بین المللی سبب شده تا این منطقه همواره کانون توجه محافل سیاسی جهانی قرار گیرد. در ماههای اخیر طرح صلح اعراب ( مصوب سال 2002 اجلاس بیروت) به عنوان اصلی ترین طرح برای پایان دادن به بحران فلسطین اشغالی و اجرای سناریوی صلح اعراب و رژیم صهیونیستی مطرح گردیده است. نکته قابل تامل در طرح مذکور و مواضع تل آویو نسبت به آن، شالوده اصلی طرح یعنی «صلح در برابر زمین» است. اگر چه در طرح مذکور این عبارت به منزله خروج صهیونیست ها از اراضی اشغالی 1967 و بازگشت آوارگان فلسطینی و تعیین سرنوشت قدس شریف است اما درنگاه صهیونیست ها این امر تعبیری دیگر یافته و آن حفظ اراضی اشغالی به عنوان ابزار مصالحه است. تحرکات صهیونیست ها حکایت از آن دارد که آنها بر آنند تا در پروسه ای بلند مدت، روند طرح را به حفظ اراضی اشغالی سوق داده و به نوعی به تثبیت جایگاه خود بپردازند.
1) تاکید برایجاد کمیته ای 10 نفره از کشورهای عربی برای مذاکره با رژیم صهیونیستی بدون حضور سوریه و لبنان که اراضی آنها تحت اشغال است اقدامی در جهت تحت فشار قرار دادن دمشق و بیروت برای گذشتن از اراضی خود به نفع صهیونیست ها است.
2) استمرار یهودی سازی قدس، اسکان مهاجرین یهودی در کرانه باختری، افزایش تدابیر نظامی در اراضی اشغال شده ازسوریه و لبنان و ... بیانگر طرحی گسترده از سوی رژیم صهیونیستی برای حفظ این اراضی است. آنها با بیان لزوم داشتن زمین برای مهاجرین، افزایش نسبت یهودیان به مسلمانان در اراضی اشغالی،این سیاست را اجرا می کنند.
3) اعلام لزوم به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی از سوی کشورهای عربی منطقه به عنوان پیش شرط آغاز مذاکرات عربی- صهیونیستی که از حمایت کشورهای غربی برخوردار است بخش دیگری از طرح حفظ اراضی اشغالی است.
4) حضور نیروهای سازمان ملل و ناتو در اراضی اشغالی فلسطین که به مرزبندی بین المللی میان فلسطین و رژیم صهیونیستی منجر می گردد، می تواند در آینده مبنایی برای تسلط رژیم صهیونیستی بر اراضی فلسطینی گردد.
5) بین المللی کردن روند مذاکره و گفت وگو از اهداف بلند مدت صهیونیست ها و کشورهای غربی است. کشورهای عربی در حالی این طرح را مطرح و از آن حمایت می کنند که در نهایت طرح آن در شورای امنیت بدون حضور نماینده اعراب می تواند راه را برای اهداف صهیونیست ها هموار سازد.
صهیونیست ها در حالی طرح صلح در برابر زمین را مورد تایید قرار داده اند که آن را راهکاری برای حفظ اراضی اشغالی‌ها می دانند و تلاش دارند تا اعراب را در سناریویی قرار دهند که بدون دادن امتیازاتی، موقعیت کنونی خود را حفظ نمایند.

نام:
ایمیل:
نظر: