بصیرت: یکی از موضوعات مهمی که رئیس جمهور در سوگند ریاست جمهوری باید یادآور باشد پرهیز از خودکامگی و حمایت از آزادی و حرمت اشخاص وحقوقی است که قانون اساسی برای ملت شناخته است.آزادی یکی از سه شعار کلیدی ملت ایران در نهضت روحبخش امام خمینی (ره) بوده است . ستیز با استبداد داخلی و استعمار خارجی به منظور رسیدن به قلههای استقلال و آزادی از آرزوهای دیرینه ملت ایران است.در میتینگهای تبلیغاتی که برخی نامزدها در دانشگاهها برگزار میکنند دو سه شعار خاطر دانشجویان طرفدار نظام و انقلاب را میآزارد. جمعی اندک شعار؛ «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» و «مرگ بر استبداد» سر میدهند. گویی هزاران دانشجو هم اکنون زندانی هستند. برخی نامزدها هم بدون اطلاع از تعداد دانشجویان زندانی و اتهامات آنها از باب پاسداشت آزادی و حرمت دانشجو گاهی با این فضا همراهی میکنند.
تا آنجا که درخصوص حقوق شهروندی «منشور» مینویسند و یا میگویند؛ «قانون حقوق شهروندی را با 500 ماده به مجلس میدهم.» این رویکردها و حساسیتها را باید تکریم کرد و برغنای آن افزود. اما یک حقیقت را هم نباید فراموش کرد ، که دولت نهم در تکریم و تعظیم آزادیها و پاسداشت حقوق شهروندی گامهای بزرگی برداشته و آستانه تحمل رئیس جمهور در پاسداشت حرمت و حریم دیگران برکسی پوشیده نیست.
دکتر محمود احمدینژاد که خود فرزند دانشگاه است آذر 85 به دانشگاه امیرکبیر رفت. در آنجا وسط سخنرانی وی عدهای دانشجو او را دیکتاتور نامیدند و عکس او را در جلوی دیگر دانشجویان آتش زدند.
او در پاسخ گفت: همه باید بدانند احمدینژاد در راه استقلال و آزادی حقیقی و عدالت حاضر است تن و جانش به مانند شهید رجایی بسوزد. احمدینژاد صبورانه پرخاشگریهای آنها را شنید حتی اهانت آنها را تحمل کرد و در ضمن دستور داد احدی حق ندارد به آنها تعرض کند.(1)
رئیس دولت نهم در وفاداری به سوگند خود در پاسداشت آزادیها حتی تا مرز اهانت به خود هزینه میکند. واقعا برخی با بیانصافی و با نادیده گرفتن این همه تسامح و تساهل وی را متهم به دیکتاتوری و نظام را متهم به نقض آزادیهای سیاسی میکنند. چندی پیش با یک مقام مسئول تماس گرفتم از او پرسیدم در حال حاضر چند دانشجوی زندانی داریم. او پس از بررسی گفت: تعداد آنها کمتر از انگشتان یک دست است. بعد توضیح داد سه دانشجو هستند که ارتباطات گروهکی دارند. یک دانشجوی دختر نیز وجود دارد که ارتباط با منافقین دارد و خانواده وی هم در همین ارتباط هستند که قرار است به قید وثیقه آزاد شوند.یکی هم چندی پیش آزاد شد. همین!
ما یک انقلاب درابعاد جهانی داریم. مسلما مخالفان جدی هم داریم اما در زندان جمهوری اسلامی کمتر از انگشتان یک دست زندانی دانشجو داریم! آیا این ستم به نظام و دولت نیست که به خاطر چهار نفر که آن هم اتهامات روشن و مشخصی دارند- آن هم در اجتماعات مربوط به انتخابات - نظام را متهم به دیکتاتوری و نقض آزادیهای سیاسی بکنیم. البته اگر یک نفر هم به ناحق زندانی شده باشد باید از حق او دفاع کرد اما آیا انصاف است یک جریان بدخواه انقلاب و نظام زیرپوست تبلیغات انتخاباتی با شعارهای موهن به ساحت انقلاب و نظام اهانت کند و برخی هم تماشاچی باشند.
آیا این است مفهوم دفاع از آزادی ملت؟ کسی که میخواهد رئیس جمهور آینده باشد و سوگند بخورد که با پرهیز از خودکامگی پاسدار آزادی مردم باشد، باید مقهور فضاسازی یک جریانی باشد که میخواهد با ایدئولوژی کفر و نفاق و الحاد دیکتاتوری را دوباره به این مملکت برگرداند و بعد هم از همه ملت طلبکار باشد؟!
پینوشت:
-1 رسالت 21 آذر 85