بصیرت: وضعیت گوردون براون نخست وزیر انگلستان هرلحظه متزلزل تر می گردد.در چنین شرایطی دیوید کامرون و اعضای حزب محافظه کار، خود را جهت حضور در راس معادلات سیاسی لندن آماده میکنند.از نظر بسیاری از انگلیسی ها،حزب کارگر فعلا به پایان خط رسیده و باید جای خود را در آینده ای نه چندان دور به حزب مخالف محافظه کار بدهد.بنابر این بهتراست حزب کارگر از اکنون خود را جهت تشکیل دولت در سایه آماده نماید.
بروز فساد مالی در میان اعضای حزب کارگرو رسانه ای شدن این فسادها جایی برایتنفس حزب کارگر در معادلات حزبی انگلستان باقی نگذاشته است.در اینمیان دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار انگلیس، میگوید حزبش که هم اکنون رقیب حزب حاکم کارگر است درانتخابات عمومی سال آینده این کشور پیروز خواهد شد. کامرون می گوید مردم انگلیس هم اکنون به دنبال تغییر هستند و حزب محافظه کار آمادگی کامل دارد تا در این راستا به مردم خدمت کند.
روزنامه دیلی تلگراف طی سه روز اخیر با انتشار بخشی از صورت حسابهای مخارج نمایندگان پارلمان و اعضای کابینه ضربه بزرگی به محبوبیت حزب کارگر وارد آورده زیرا این صورت حسابها نشان میدهند که اعضای ارشد دولت کارگری انگلیس دچار فساد مالی بوده اند. دیوید کامرون انگشت اتهام خود رامستقیما به سوی گوردون براون نخست وزیر فعلی انگلستان نشانه میگیرد .
اظهارات دیوید کامرون در خصوص براون جالبتوجه است:
“من معتقدم که مردم انگلیس در سال جاری تحت رهبری براون خیلی چیزها را از دست خواهند داد. براون به هر دلیلی اقتدار سیاسی و اخلاقی خود را از دست داده است. به علاوه وی تمام پولها را خرج کرده و یک میراث اقتصادی ضعیف به بار آورده است. “
حزب کارگر 13 سال است که مسئول تشکیل کابینه بوده است .پس از دوران نخست وزیری تونی بلر مردم انگلستان معتقد بودند حضور براون میتواتند اوضاع را بهتر نماید اما هم اکنون بحرانهای سیاسی،استراتژیک،اقتصادی و...انگلستان را تحت تاثیر خود قرار داده است.در چنین شرایطی براون میتواند،تنها نظاره گر اوضاع باشد.
وجه مشترک تونی بلر و گوردون براون در این است که هر دو ماجراجویی در سیاست خارجی را فدای منافع ملی و مصالح مردم انگلستان نمودهاند.
چندی پیش دیوید کامرون رهبر حزب محافظهکار انگلیس ، براون نخست وزیر انگلیس را در ارتباط با امور مربوط به دفاع و امور مربوط به زندانها در این کشور به شدت مورد انتقاد قرار داد. البته این انتقادات کامرون از براون صحیح است.براون و تونی بلر طی سالهای اخیر به اندازهای بر سیاست خارجی خود تکیه کرده اند که اصلی ترین مسائل امنیتی و اجتماعی انگلستان را به فراموشی سپرده اند.حزب کارگر در ترسیم سیستم امنیتی خاص برای انگلستان بسیار ناموفق عمل کرده است.همین مسئله سبب افزایش بزهکاری در لندن،منچسترودیگر شهرهای انگلستان شده است.
سیستم امنیتی انگلستان بسیار آسیب پذیر شده است و ناامنی عمومی در این کشور نیر متعاقب این مسئله افزایش یافته است.تمرکز لندن بر آنچه در عراق و افغانستان می گذرد سبب رشد جرایم عمومی در انگلستان شده است.مسئله ای که به مرور زمان همچنان تشدید می شود.
حزب محافظه کار انگلستان در خصوص ایجاد رابطه با آمریکا مانند حزب کارگر عمل میکند با این تفاوت که به ندرت در این خصوص گامهای محتاطانهتری بر می دارد.روابط کاخ سفید و حزب محافظه کار انگلیس در طول تصدی گری مایکل هاوارد دوران متزلزلی را سپری کرد زیرا دیداری که در آن دوره ترتیب داده شده بود، از طرف جورج بوش در اعتراض به انتقادات مایکل هاوارد از جنگ عراق ملغی اعلام شد.
سخنرانی دیوید کامرون که به نام “نو محافظه کاران” در کاخ سفید مطرح شد، اولین قدم در مهربان تر کردن دولت گذشته آمریکا نسبت به دیوید کامرون بود. دیوید کامرون از زمان به دست گرفتن رهبری محافظه کاران با مک کین، رودی جولیانی و آرنولد شوارتزنگر ملاقات داشته است .البته در نهایت نتیجه انتخاباتریاست جمهوری سال 2008 ایالات متحده به سود باراک اوباما رقم خورد.
دیوید کامرون در نوامبر 2005 اعلام نکرد که در انتخابات ریاست جمهوری از جورج بوش حمایت خواهد کرد یا از جان کری، این در حالیست که شهروندان انگلیسی در انتظار اعلام نام جان کری از سوی دیوید کامرون بودند.این مسئله نشان می دهد که جابه جایی احزاب در انگلستان تغییری در خط مشی اصلی سیاست خارجی انگلستان نخواهد گذاشت و تنها برخی از رفتارهای سیاستمداران در این میان دستخوش تغییرات خواهد شد .
حزب محافظه کار خود رادر همه نظرسنجیها از حزب کارگر پیشتر می بیند و همین مسئله امید دیوید کامرون را نسبت به بازگشتبه قدرت افزایش داده است.مهم ترین این نظرسنجی ها به سال گذشته مربوط میشود.انتشار یک نظر سنجی جنجالی سبب قاطعیت دیوید کامرون و همراهانش درخصوص قطع ارتباط با دولت براون شد.این نظر سنجی حاکی از آن بود که گوردون براون نخست وزیر انگلیس کمترین محبوبیت را در بین دولتهای کارگری این کشور دارد. در این نظر سنجی که از سوی روزنامه ایندیپندنت صورت گرفت، نشان داد که میزان محبوبیت براون از نخست وزیران حزب کارگر در دهههای 1960 و 1970 نیز پایین تر رفته است، دورانی که “هارولد ویلسون” و “جیمز کالاگان” رهبری و اداره امور کشور را بر عهده داشتند و به لحاط چالش های متعدد اقتصادی، از آن دوران به دوره تاریک این حزب یاد میشود.
در نهایت اینکه حزب کارگر آخرین نفسهای خود را در انگلستان می کشد.مردم انگلستان از حضور تونی بلر و گوردون براون تجربه خوبی در ذهن ندارند و حتی جانشینی فردی دیگر مانند دیوید میلی بند نیز نمی تواند بر شرایط فعلی تاثیر گذار باشد.مسئله ای که شخص گوردون براون و سایر اعضای ارشد حزب کارگر نیز نسبت به آن واقف هستند.