بصیرت: مناظره چهارشنبه شب گذشته بین آقای دکتر محمود احمدینژاد و مهندس میرحسین موسوی بازتاب وسیعی در داخل و خارج کشور داشت. این مناظره توهم این مسئله که انتخابات یک بازی کنترل شده درون حکومت و نتایج از پیش تعیین شده دارد را پایان داد. دو طرف بیپرده نقدهای خود را مطرح کردند و در یک گفتگوی چهره به چهره و جدی تواناییهای خود را بیان کردند “قدرت نقد” و “نقد قدرت” بیهیچ سانسوری در برابر ملت قرار گرفت. در خصوص فراز و فرودها ی این مناظره نکات زیر را یادآور میشویم.
-1 هریک از نامزدهای مطرح در میتینگهای انتخاباتی خود نقد یک سویه یکدیگر را مطرح میکردند. مردم هم شاهد و ناظر این تبلیغات بودند. مناظره یاد شده این امکان را برای مردم فراهم آورد که نقدهای دو طرف در یک مناظره رو در رو محک زنند و شجاعت، تدبر، عقلانیت و سطح کارآمدی هر یک را ارزیابی کنند.
-2 دو داوری کلی در خصوص نتایج این مناظره میتوان داشت.
الف- داوری کسانی که به هر یک از نامزدها تا حد شیفتگی علاقه دارند لذا پس از مناظره مرده باد، زنده باد شروع شد و هر کسی که طرفدار هر نامزد بود، فهرستی از دلایل را برای اثبات برتری نامزد مورد نظر خود ارائه داد این افراد بی آنکه نقاط قوت و ضعف طرفین را بتوانند با عقل نقاد خود بررسی کنند حکم به پیروزی یک طرف میدهند.
ب- داوری کسانی که به سخن هر دو گوش دادند ومباحث مطرح شده را مورد مداقه قرار دادند و در رای خود به هر یک با داوری جدید تجدید نظر کردند.
-3 مناظره یاد شده با همه تلخیها و شیرینیهای خود طعم شیرین رقابت زنده، آزاد و سالم را به ملت ایران چشاند. مفهوم مردمسالاری، آزادی و فاصله گرفتن از مفهوم “یک رقابت صوری” را به خوبی میشود از این نوع مناظرات فهمید. نقد بی پرده معطوف به تکریم نظام اسلامی برای تصدی دومین مقام رسمی کشور یک ارزش است باید آن را پاسداشت. دکتر محمود احمدینژاد بسیاری از حرفهایی که به صورت پچ پچ در میان مردم مطرح بود شجاعانه مطرح کرد. او هزینهای زیاد برای طرح این مباحث به لحاظ حقوقی پرداخت. طبیعی است پای آن بایستد و از آن دفاع کند. این مفهوم رقابت را پررنگتر میکند و یک رویکرد مبارک است.
-4 برخی این درجه از صراحت لهجه را بر نمی تابند و آن را به تضعیف نظام ترجمه میکنند و آن را نوعی خروج از سلوک اخلاقی انتخابات معنا میکنند. این نوع فهم از انتخابات ما را به یک بازی هدایت شده و کنترل شده رهنمون میسازد و انتخابات را مصنوعی جلوه میدهد. ما باید به مبانی جمهوریت و رای مردم، متعهد باشیم البته تردید نیست که این تعهد نمی تواند فارغ از تعهد به اخلاق و اسلامیت باشد نباید فراموش کرد همه در محضر خدا هستیم. -5 “نقد قدرت” توسط شهروندان یک حکومت عیارسنجش یک نظام مردمسالار و آزاد به معنای حقیقی است. هیچکس نباید از “نقد قدرت” به لکنت بیفتد. فضای کشور باید به اندازه کافی باز باشد که هر کس بتواند حاکمان و صاحبان قدرت و ثروت را نقد کند. بدیهی است در برابر نقد قدرت باید توانایی شنیدن “قدرت نقد” را هم داشته باشیم. اگر کسی این توان را نداشته باشد نمی تواند در نوع وچگونگی انتقال قدرت مشارکت کند.
در این معرکه هم کسانی که در کرسی “نقد قدرت” نشستهاند و هم کسانی که در کرسی “قدرت نقد” حقوق انسانی مساوی دارند باید این گفتگو تحت شرایط و ادب وآداب اسلامی و چارچوبهای پذیرفته شده اخلاقی و نیز در چارچوب رعایت مصالح و منافع ملی صورت گیرد. مناظره هایی که بین نامزدهای انتخابات دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در جریان است یک رویکرد مبارک در جهت افزایش آگاهیهای سیاسی و ارتقای سطح مشارکت ورقابت سیاسی است. نتیجه این گفتگوها و تعاطی افکار باید منجر به پیشرفت کشور، خدمت بیشتر به مردم و بسط عدالت در جامعه اسلامی ما باشد.
خروجی این بحثها ما را باید به سمت استانداردهای اخلاقی یک نظام و دولت نمونه اسلامی هدایت کند. طبیعی است سایه گفتمان مبارزه با فساد، فقر و تبعیض را بر این نوع گفتگوها باید برتابیم و آن را به رسمیت بشناسیم.