از زمانى که “نیکولاسارکوزی” رئیس جمهور جدید فرانسه بر سرکار آمده است، شاهد ترسیم چهرهاى افراطى از کاخ الیزه هستیم. سارکوزى برخلاف شیراک و میتران قدرت بازى دوگانه “رفتار و عمل” در پاریس را ندارد و سعى دارد “افراطگری” را به صورتى همه جانبه در سیاست داخلى و خارجى کشورش نمایان سازند. آنچه در این برهه از حیات سیاسى پاریس مهم است، نحوه رفتار کاخ الیزه در قبال مسائل مربوط به سیستم داخلى و خارجى فرانسه است. آیا سارکوزى خواهد توانست میان آنچه در داخل و خارج کشورش مىگذرد توازن و تعادلى پویا برقرار سازد؟ به جرات مىتوان ادعا کرد که پاسخ این سوال منفى است. یعنى سارکوزى باتوجه به روندى که در پیش گرفته است قادر نخواهد بود تا این توازن را برقرار سازد. “افراطگری” در کاخ الیزه سبب خواهد شد تا فرانسه در دوران ریاست جمهورى سارکوزى جایگاهى متزلزل پیدا نماید. جایگاهى که به مراتب از آنچه در دوران شیراک شاهد بودیم سستتر است.نخستن معمایى که سارکوزى باید آن را حل کند مربوط به مسائل اجتماعى و شهروندى فرانسوىها است. سارکوزى دیدگاههاى ناسیونالیستى و نژادپرستانهاى را دارد که در ماهیت خود “بحرانساز” هستند. بسیارى از افرادى که به سارکوزى راى دادهاندمخالفان رویال و سوسیالیستها بودهاند و نه موافق راستگرایان حتى برخى از راى دهندگان نیز با اطمینان به تعدیل رفتارهاى سارکوزى توسط شیراک و دیگر راستگرایان به وى راى دادهاند. از این رو پیروزى سارکوزى در انتخابات را نمىتوان پیروزى ایده “افراطگری” در فرانسه دانست. سارکوزى باید بستر ناآرام به وجود آمده در دوران شیراک را سامان دهد. این ساماندهى مستلزم نگاهى همه جانبه و دور اندیش از سوى سارکوزى است. اما این نوع نگاه در شخصیت سارکوزى مستتر نیست. در چنین شرایطى باید در انتظار وقوع حوادثى مانند شورش در حومه پاریس ولى این بار در دوران ریاست جمهورى سارکوزى باشیم. سارکوزى در دوران شیراک به شدت با مهاجرین برخورد نمود. وى به عنوان وزیر کشور فرانسه برخوردى بسیار سلبى با مهاجرین داشت و حتى از کشته شدن دو نوجوان آفریقایىالاصل بىگناه توسط پلیس به شدت حمایت نمود.مسئله دوم مربوط به سیاست خارجى پاریس در قبال اتحادیه اروپا است. آیا سارکوزى خواهد توانست در راستاى احیاى ساختار “اروپاى واحد” گام بردارد یا وى نیز همانند دیگر وابستگان آمریکا مانند “آنگلا مرکل”، “تونى بلر”، “اسنار” و “برلوسکونی” موجبات واگرایى را در داخل اتحادیه اروپا فراهم خواهد ساخت؟بر همگان مشخص است که سارکوزى شخصى وابسته به نومحافظهکاران ایالات متحده آمریکا است. اما وقوع مسائلى مانند شکست سیاسى تونى بلر و مخالفت افکار عمومى فرانسه با وابستگى کاخ الیزه به کاخ سفید مانع از تطابق مطلق رفتارهاى سارکوزى و بوش خواهد شد. آیا سارکوزى در مسیر ناسیونالیسم اروپایى و تمرکز در درون مرزهاى اروپا گام برمىدارد یا در پشت پرده به همکارىهاى خود با آمریکا ادامه خواهد داد؟ به نظر مىرسد که اگر سارکوزى بخواهد مانند مرکل رفتار کند، سقوط سختى در انتظار وى خواهد بود. زیر “تمرکز بر داخل مرزهاى فرانسه و اروپا” خواسته و مطالبهاى عمومى در داخل پاریس است و در صورت عدول سارکوزى از این خواسته فراگیر، جامعه فرانسه با وى به شدت برخورد خواهد نمود.در نهایت اینکه سازکوزى باید محدودیتهاى خود در نظام بینالملل را درک نماید. وى در انتخابات پیروزى قاطعى به دست نیاورده است و همین مسئله حکم یک نقطه آسیب را براى وى خواهد داشت. سوسیالیستهاى فرانسه از اکنون سعى در افشاى چهره سارکوزى دارند. در صورت ادامه این روند مىتوان شاهد افول شدید محبوبیت رئیس جمهور جدید فرانسه بود. سارکوزى باید نسبت به یک مسئله آگاه باشد اینکه افراطگرى راه نجات فرانسه از سردرگمى نخواهد بود. نکتهاى که به نظر مىرسد رئیس جمهور فرانسه هنوز روى درک آن عاجز مانده است.