تکرار بالنده

رضا گرمابدری
پیروزی مطلق جمهوری اسلامی ایران در پایان جنگ تحمیلی هشت ساله غیرقابل تردید است زیرا رژیم بعثی صدام که با پشتیبانی همه جانبه بین المللی برای ساقط کردن نظام اسلامی و تجزیه کشور وارد خاک ایران شده بود در پایان جنگ با دست خالی و تلفات انسانی بالا و خسارات فراوان از خاک کشور بیرون رانده شد، ضمن آن که ملت ایران نیز در پایان این جنگ به قابلیت های بالا و غیرقابل تصوری رسید.
فراز فوق آخرین ارزیابی از سوی رهبر معظم انقلاب درباره پایان و نتیجه جنگ تحمیلی است که چند روز پیش در دیدار جمعی از رزمندگان دوران دفاع مقدس بیان گردید. معظم له به عنوان یکی از مطلع ترین افراد نسبت به امور مربوط به جنگ تحمیلی پس از قطعی اعلام کردن پیروزی جمهوری اسلامی بر رژیم بعثی عراق، هرگونه شک و تردید بی اساس که به علل مختلف در این مورد ایجاد شده را نفی کردند و در ادامه هم استدلال و منطق نظر و داوری خود را عرضه کردند که محور اصلی آن ناکامی کامل دشمن در دستیابی به اهداف اعلام شده و تحمل هزینه های سنگین و در نهایت بازگشت به موقعیت پیش از جنگ افروزی و در حالتی سرخورده و پشیمان بود. برخی معتقدند آشکار شدن پاره ای از عوامل دخیل در پذیرش قطعنامه 598 از سوی حضرت امام(ره) عمق استراتژیک جمهوری اسلامی ایران و نقطه نهایی توان و مقاومت آن را در مسائل سرنوشت ساز آشکار ساخته و این امر می تواند در تطمیع دشمنان و افزایش فشار آنها و نیز ضربه پذیری ایران موثر واقع شود که نتیجه آن به نفع دشمنان نظام تمام خواهد شد.
چنین تحلیل و برداشتی از این موضوع زمانی قریب به صحت بود که رابطه ناگسستنی میان رهبری و ملت به شکلی که دیده شد و به شکلی که مشاهده می شود وجود نداشت. وجود وثیق و مستحکم تحلیل را به فضای دیگری سوق می دهد. در فضای جدید نقطه قوتی جلوه می کند که نقش موارد نگران کننده بیان شده را به حداقل می رساند. این نقطه قوت بر پایه تبعیت پذیری ملت از رهبری در شرایط سخت استوار است تا جایی که برحسب اعتقاد به تبعیت از رهبری دفاع با دست خالی را با آغوش باز استقبال می کند و آتش بسی را که در دل نسبت به آن اکراه دارد به واسطه نظر رهبری می پذیرد و این پذیرش را برخود واجب می‌داند. این عمق استراتژیک است که می‌تواند در کوران حوادث سهمگین تحول‌آفرینی کند و این نکته‌ای است که در نظام اسلامی جنبه تکرار بالنده و پویا به خود گرفته است.