علی امینی
طی روزهای اخیر مقامات تل آویو در برنامه های تلویزیونی، شبکه های ماهواره ای و در سخرانی ها و میزگردهای خود مدام از تهدیدآمیز بودن برنامه های صلح آمیز هسته ای ایران برای حیات سیاسی خود و اقدام به عملیات پیش دستانه علیه آن سخن به میان آوردهاند.
افرایم سنه، معاون وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در این رابطه می گوید: «اقدام پیش گیرانه علیه ایران به عنوان آخرین دستاویز ممکن است». ایهود اولمرت، نخست وزیر این رژیم اظهار می دارد: «ایران باید بهای تداوم برنامه هسته ای خود را بپردازد.» و بالاخره شائول موفاز، وزیر حمل و نقل رژیم صهیونیستی بیان می کند: «ما برای اقدام نظامی به منظور توقف برنامه های هسته ای ایران آماده می شویم.» به نظر می رسد که این نوع اظهارات و اجرای نمایشنامه و گفت وگوهای تهدیدآمیز مقامات تل آویو با شبکه های ماهواره ای BBC و در میزگردهای تلویزیونی از روی دریوزگی و فرار به جلو برای رهایی از بن بستی است که واقعیات تحولات سیاسی امنیتی منطقه بر حیات سیاسی آنها تحمیل نموده است.
شکی نیست که از میان همه کشورهای منطقه و قدرتهای جهانی، مقامات رژیم صهیونیستی بیش از دیگران از دستیابی ایران به فن آوری هسته ای احساس وحشت نموده و طی سالهای گذشته نیز با نگرانی و اضطراب مسیر پرونده هسته ای ایران را تعقیب نموده اند. این نگرانی و احساس وحشت ناشی از ماهیت غاصبانه حاکمان این رژیم و سیاست های حمایت گرایانه جمهوری اسلامی ایران از جنبشهای اسلامی منطقه و کشورهای مستقل جهان است که سلطه صهیونیستی را بر نمی تابد. به همین خاطر رژیم صهیونیستی جدای از تهدیدات جسته و گریخته خود، محور دیپلماسی خود را روی فعالیتهای هسته ای ایران متمرکز کرده است. شاید اگر حساسیت بیش از حد رایزنی های گسترده مقامات این رژیم نبود آمریکا و قدرتهای اروپایی موضعی متفاوت تر از آنچه که طی سالیان اخیر در پرونده هسته ای ایران گرفته اتخاد میکردند.
اگرچه تهدیدات مقامات صهیونیستی علیه فعالیت های هسته ای ایران مسبوق به سابقه است و آرییل شارون، نخست وزیر سابق این رژیم بارها در رایزنی خود با مقامات غربی از اقدام نظامی پیش دستانه علیه مراکز هسته ای ایران سخن گفته بود و سایر مقامات صهیونیستی نیز سخنان مشابهی داشته اند اما تشدید اظهارات و تهیه نمایشنامه و نیز گفت وگو با شبکه های ماهواره ای جهانی پیرامون تهدیدآمیز بودن فعالیتهای هسته ای ایران و طرح اقدام پیش دستانه علیه آن از جهات مختلف قابل توجه به تأمل است. بخش اعظم این تحرکات به شکست و بن بست استراتژیک این رژیم در جنگ 33 روزه با حزب الله متحد راهبردی و عقبه استراتژیک ایران بر می گردد که افکار عمومی جامعه صهیونیستی در خصوص تداوم حیات سیاسی رژیم دچار یاس نموده است. مقامات صهیونیستی با تهدید مراکز هسته ای ایران تلاش دارند با تبلیغات سیاسی و ایجاد فضای روانی نابسامانی های متعاقب شکست خود در جنگ با حزب الله را به بیرون از مرزهای سرزمینهای اشغالی منتقل کنند.
ناکامی و بن بست متحد استراتژیک رژیم صهیونیستی، آمریکا، در حوزه های مختلف خاورمیانه و در عرصه های امنیتی و سیاسی این منطقه و نیز در مقابله با پرونده هسته ای ایران و تأثیر این ناکامی ها و شکست ها بر جامعه سیاسی آمریکا و افکار عمومی این کشور، مقامات صهیونیستی را بیشتر به وحشت انداخته است. چرا که آنها به این نتیجه رسیده اند که آمریکا ممکن است تحت شرایطی خاص بیش از این نتواند برای بقای سیاسی رژیم صهیونیستی هزینه کند. لذا بخشی از تهدیدات پوشالی مقامات صهیونیستی ناظر بر تکاپوی آنها برای جلب بیشتر دولتمردان کشورهای غربی، فضاسازی برای ایستادگی آنها در مقابل برنامه های هسته ای ایران و نیز حضور در بن بست پس از شکست در جنگ 33 روزه است.
اگرچه مقامات نظامی و سیاسی کشورمان عادت ندارند که نسبت به مواضع توخالی صهیونیست ها و تهدیدات پوشالی آنها مرتب پاسخ دهند اما این نکته مهم باید تاکید شود که پاسخ ایران به هر نوع اقدام احمقانه و انتحاری صهیونیست ها بسیار کوبنده و دهشتناک خواهد بود و این چیزی است که صهیونیست ها و حامیان آنها آن را به خوبی درک میکنند.