بسماللهالرحمنالرحیم
بیست و هشت سال گذشت. در گذر زمان خیلی چیزها تغییر پیدا کرد و عوض شد از جمله چهره شهرها و روستاها. بخش عظیمی از جمعیت حاضر در بیست وهشت سال پیش دارفانی را وداع گفته اند و تقریباً نیمی از جمعیت امروز در بیست و هشت سال گذشته یا نبوده اند و یا اگر بوده اند چیزی از آن دوران را به خاطر ندارند. تغییر و تحول خودش را بر همه چیز تحمیل کرده است. در بازار پررونق تغییر وتحول مجموعه ای از امور همچنان ثبات خود را حفظ کرده اند برخی به صفت «استمرار» مزین شده و برخی نیز در لباس زیبای «تکرار شیرین» خود نمایی می کنند. حضور پرتلألوء روح و اندیشه امام(ره) در مسایل اساسی انقلاب، زنده و پویا بودن شعارها و رویکردهای بنیادی انقلاب، دفاع جانانه و تحسین برانگیز مردم از هر آنچه که به انقلاب و نظام مربوط است، تبعیت مردم از رهبری و گوش سپردن به فرامین معظم له، حفظ هوشیاری در برابر توطئه های رنگارنگ دشمنان، فراموش نکردن حوزه منافع جهان اسلام، حفظ و حدت و یکپارچگی، تلاش در جهت اعتلای جایگاه جهانی اسلام و مسلمانان و ... در زمره امور ثابتی هستند که در عین ثبات همچنان استمرار دارند و گرد و غبار تحول چهره آن را مکدر نکرده است. حضور پرشور در مراسم یوم الله 22 بهمن، روز قدس، واکنش جمعی به برخی تعرضات واهانتها به حریمهای قدسی، اعتراض فراگیر اجتماعی به برخی جنایات و ظلم ها علیه مسلمان، حمایت مرحله ای از تلاشهای بزرگ درکشور مانند حمایت همه جانبه از دستیابی ایران به فن آوری صلح آمیز هسته ای... اقدامات تکراری است که برخلاف خاصیت تکراری بودن که غالباً ناخوشایند است بسیار دلچسب و شور آفرین می باشد. معرفت و درک صحیح مردم ایران نسبت به ارزش و تأثیر این دو مقوله سبب گردیده تا این دو مجموعه اقدامات تبدیل به سرشت و خصلت ایرانیان شود و هویت جدید ایرانیان را که بعد از انقلاب کاملاً دگرگون شده درنزد جهانیان اعجاب انگیز و ستودنی سازد. برگزاری جشنهای سالگرد پیروزی انقلاب و به شکل خاص مشارکت و حضور میلیونی و بسیار با انگیزه مردم ایران در راهپیمایی این روز سالهاست که با دو کار کرد بسیار مهم همراه بوده است: الف- کارکرد داخلی: مردم در این روز با حضور در راهپیمایی و آوردن فرزندان خردسال و نوجوانان و نیز مشاهده یکدیگر در این اجتماع عظیم ناخواسته تمام آموزه های اساسی انقلاب را بازخوانی می کنند و آن را به سربازان جدید انقلاب که همان خردسالان و نوجوانان باشند انتقال می دهند که این منشاء «استمراری» است که پیشتر به آن اشاره شد.
ب کارکرد خارجی: تجربه سالهای پس از نقلاب این نکته اساسی را گوشزد می کند که راهپیمایی یوم الله 22 بهمن هر سال به عنوان «میزان الحراره» انقلاب شناخته می شود و بسیاری از دولتمردان کشورهای خارجی بویژه آنهایی که در دو گروه دوستان و دشمنان تقسیم بندی می شوند، متاثر از این «میزان الحراره» رفتار خود با جمهوری اسلامی ایران را تنظیم می کنند و به همین سبب چه بسا بسیاری از تصمیمات اساسی در خصوص چگونگی مواجه با ایران با نظر به فضای عمومی ایران در این روز گرفته می شود و عظمت این روز در طول سال بر روند تصمیم گیری آنها سایه میاندازد.
چنین جایگاه رفیع و بی نظیر برای این روز حکایت از اهمیتی دارد که پاسداشت آن و مشارکت جهت برگزاری هر چه با شکوه تر آن را برای هر ایرانی غیرتمند و عزت طلب الزامی می کند. این روزها و درآستانه فرارسیدن یوم الله 22 بهمن مردم ایران با دو منظره روبه رو هستند منظره اول ساخته و پرداخته شده ذهن لگد مال شده مقامات آمریکایی است که تلاش می کنند از اقدامات خود تصویری مخوف و تهدید آمیزنشان دهند که به سبب روشدن دست آنها و اینکه به خاطر ضعفهای متعددی که دارند درواقع نمی توانند آنی باشند که تظاهرمی کنند و منظره دوم لبخند شیرین و نمکین پیروزیها و موفقیتهایی است که مشتاقانه در انتظار مردم شریف و قدرشناس وفجر آفرین ایران است که مردم ایران با حضور گسترده در راهپیمایی یوم الله 22 بهمن با پاشیدن رنگ سیاه بر منظره اول و زدن تو دهنی به کسانی که با گرفتار آمدن در پندارهای کودکانه گمان می کنند که با چنین نمایشهایی می توانند این ملت سلحشور را مرعوب سازند، محکم و استوار حرکت خود را به سمت این لبخند شیرین ادامه می دهند تا بزودی زود در صدر این منظره دلفریب جای گیرند. ان شاءالله